Tagarchief: ADD

Het verschil tussen (kinderen met) ADD en ADHD

ADD of ADHD kinderen?

Het is mij altijd een doorn in het oog dat er vaak ADHD wordt gediagnosticeerd bij kinderen die duidelijk ADD hebben. Ik hoop met dit artikel ouders uit te kunnen leggen wat het verschil is tussendoor de 2 ‘beperkingen’ en beschrijf ik de mooie kanten ervan. Ik kom vaak ouders tegen die mij vertellen: “ze zeggen dat mijn kind ADHD heeft, maar ik herken er niets van”.

ADD en ADHD kinderen Het verschil tussen (kinderen met) ADD en ADHDADD is minder bekend dan ADHD, omdat het in de DSM nog steeds omschreven wordt als een subtype van ADHD. Er gaan gelukkig steeds meer geluiden op om ADD daar uit te halen en apart te omschrijven. Ik ben hier een voorstander van, omdat kinderen met ADHD en ADD net zoveel van elkaar kunnen verschillen als kinderen zonder en kinderen met ADHD. Ook zijn er binnen de diagnose ADHD ook weer kinderen die enorm van elkaar verschillen in de mate waarin ze ADHD hebben.

Eerst even wat droge materie.

ADHD wordt in het diagnostisch handboek DSM-IV-TR beschreven als bestaande uit drie verschillende types:
ADHD-I, het overwegend onoplettende type (ADHD Predominantly Inattentive Type). Dit is het type waarbij vooral sprake is van ernstige en aanhoudende aandachtszwakte (moeite om de aandacht in het hier-en-nu te houden, dromerig type). Dit wordt ook wel het ADD-type genoemd. Deze aanduiding wordt echter sinds de publicatie van DSM-IV formeel niet meer gebruikt.
ADHD-H, het overwegend hyperactieve en impulsieve type. Hier is vooral sprake van ernstige en aanhoudende impulsiviteit en hyperactiviteit;
ADHD-C, het gecombineerde type. Zowel de problemen van het onoplettende als het hyperactieve type zijn aanwezig. Dit type ADHD komt het meeste voor.
In 2013 is hier nog aan toegevoegd:
ADHD-NAO, atypische vorm. De persoon heeft een aantal kenmerken van ADHD, maar lang niet alle.

Zo, en nu in begrijpelijke taal….

Het grootste verschil zit hem in de dynamiek. ADHD kinderen zijn over het algemeen druk en onrustig van binnen en van buiten en ADD kinderen zijn druk en onrustig van binnen. Ze omschrijven het zelf als ‘storm in hun hoofd’.

De kinderen met ADD zijn meestal de kinderen die:

- dromerig zijn
- moeite hebben met opletten
- moeilijk beginnen met hun werk
- niet altijd presteren naar hun intellectuele vermogens
- gevoelig zijn voor prikkels
- het zijn de kinderen die je altijd moet aansporen om aan het werk te gaan
- dingen soms moeilijk kunnen overzien
- moeite hebben met plannen
- zich soms lastig kunnen focussen (behalve als iets hun interesse heeft!)
- raken vaak dingen kwijt
- hebben soms een afkeer van taken waarbij ze zich lang moeten concentreren

Kinderen met ADHD hebben daarnaast ook meestal last van het volgende:

- veel bewegen met handen en voeten
- heel impulsief zijn
- moeite hebben om impulsen te onderdrukken
- vaak voor de beurt praten
- vaak opstaan van de stoel
- kan zo ineens gaan bewegen en is vaak ‘in de weer’
- klimt op dingen of rent vaak rond
- heeft moeite om zich te ontspannen
- verstoort wel eens bezigheden van anderen
- praat veel icon wink Het verschil tussen (kinderen met) ADD en ADHD

Je ziet… Deze kinderen verschillen dus enorm!

Kinderen met ADHD worden vaak gezien als ‘druk en lastig’ en kinderen met ADD worden vaak gezien als ‘dromerig en lui’. Dit vind ik zo jammer… En ook onterecht! Daarnaast is het kind MEER dan alleen de ‘beperking’.

Deze kinderen:

- zijn ook uitermate creatief en vindingrijk
- zijn doorzetters
- het zijn vaak warme kinderen
- meestal zijn ze heel intuïtief
- hebben prachtige inzichten die anderen niet hebben
- kunnen informatie snel combineren
- kunnen enorm genieten van muziek, kunst of de natuur
- hebben een fantastisch probleemoplossend vermogen
- als ze in hun hyperfocus zitten kunnen ze bergen verzetten
- als je ze weet aan te spreken op hun potentie en hun interesse dan gaan ze vliegen!

Let als ouders op signalen van vermoeidheid, depressie en onzekerheid. Dit komt vaak voor bij deze kinderen.

Mascha Jongman
Kindercounselor bij KinderZorgWinkel

 

Hoe ouder, hoe gekker: Vijftigplusser en AD(H)D!

AD(H)D bij volwassenen

adhd bij volwassenen1 Hoe ouder, hoe gekker: Vijftigplusser en AD(H)D!Vijftigplusser zijn en dan de diagnose AD(H)D krijgen. Tja, wat doet dat met je?
Nog niet eens zo lang geleden vroeg iemand me of ik me wel eens had laten testen op ADHD. ADHD? Dat is toch iets voor kinderen die Alle Dagen Heel Druk zijn? Van die stuiterballen die het moeilijk hebben op school? Ik was als kind juist stil, verlegen, teruggetrokken, dagdromer, had weinig vriend(innet)jes, een buitenbeentje. Eentje met veel fantasie en een opvliegend karakter, dat dan weer wel. Een rommelkont: ‘Maar goed dat je achterwerk aan je vast zit, anders raakte je dat ook nog kwijt!’ en een blikken pannetje: ‘zo heet en zo weer koud!’, een ‘kruidje-roer-me-niet’.

Toen ik volwassen werd vroeg ik me vaak af waarom ik zo’n moeite had met iets af te maken. Zoveel halve truien en onafgemaakte handwerkjes, want ja, een ander patroontje en een andere kleur was nu eenmaal altijd mooier. Bij het schilderen van het huis was de verf niet meer in de winkel te krijgen, terwijl er nog een heel stuk muur en plafond over was. Mijn eigen blog heb ik verschillende keren nieuw leven ingeblazen, waarna het na een paar verhaaltjes weer stilletjes doodbloedde. Mijn eigen bedrijfje blijft maar in mijn hoofd zitten spelen.

En ik zie echt het nut wel in van opruimen, maar aan kasten heb ik altijd al een hekel gehad. Hoe ‘netjes’ ik die ook probeer in te richten, er valt steevast wel iets uit. Ik heb heel veel moeite met weggooien van spullen en opruimen is meestal het verplaatsen ervan, in een verwoede poging toch nog wat te ordenen.

Een paar jaar geleden ontdekte ik dat ik beelddenker was, scenariodenker eigenlijk. Daarom begrepen de mensen me dus niet als ik wat probeerde te vertellen en daarom was het zo druk in mijn hoofd. Beelddenkers zien namelijk heel veel plaatjes tegelijk die ze allemaal moeten omzetten naar informatie, las ik. Scenariodenkers zijn anderen altijd een paar stapjes voor met hun gedachten. Mijn hoofd zit altijd vol. Ik voel me vaak gejaagd en ongedurig, want er is nog zoveel interessants te doen en de klok van het leven tikt ongenadig door. Maar ik betrap me er net zo vaak op dat ik in de bank hang te niksen. Gewoon omdat ik niet weet waar ik nou het eerst eens aan zal beginnen.

Uit een test op het werk bleek dat ik een pionier was, iemand die graag nieuwe dingen deed en moeite had om routineklusjes vol te houden. En inderdaad, ik had moeite met langlopende projecten, had deadlines nodig, was een vreemde eend in de bijt van beleidsmedewerkers, probeerde vergaderingen te mijden of, met een smoesje, eerder te verlaten. Maar als er een klus was die ik erg leuk vond, had ik er geen enkel probleem mee daar thuis tot diep in de nacht aan door te werken.

Toen raakte ik werkeloos en vertelde mijn loopbaancoach me dat ik moeite had met focussen, inkaderen en prioriteiten stellen. Mijn kinderen groeiden op tot pubers en hulpverleners betrapten me erop dat ik ze te weinig structuur bood, niet consequent was en geen grenzen aangaf. Ik verloor de regie over mijn gezin, over mijn leven. Mijn stemmingswisselingen waren reden om een psychologisch onderzoek te doen en voila: diagnose ADHD – C, (gecombineerde type).

Ik ervaar de diagnose niet als een ziekte, maar er vallen heel veel kwartjes. Sinds eind vorig jaar slik in medicijnen (ritalin). Ik voel me wat rustiger, opgewekter en mijn driftbuien zijn afgenomen. Effect op de concentratie merk ik (nog) niet. Vorige week ben ik gestart met een cursus ADHD voor Volwassenen. Wat gaat het me opleveren? Ik heb niet de illusie dat ik de chaos ooit de baas zal worden en ik weet ook wel dat ik dat helemaal niet wil. Die chaos hoort bij mij, structuur en routine schrikken me af. Maar nu ik iets meer weet van AD(H)D kan ik er in ieder geval iets aan doen om het leven van de mensen om me heen in ieder geval wat ‘dragelijker’ te maken.

Alie Engelsman

ADD en HSP, Van hot naar her naar een Burn-out!

AD(H)D of HSP en probeer je ook altijd te voldoen aan de verwachtingen van anderen?

Sinds 2010 weet ik dat ik ADD heb, oftewel AD(H)D met de H tussen haakjes.

Veel puzzelstukjes vielen op hun plaats in het kleurrijke mozaïek uit mijn verleden. Vooral sinds ik niet meer thuis bij mijn ouders woonde, heb ik van baan naar baan gehopt, veel liefdesbreuken meegemaakt, veel verhuisd en viel ik soms van het één in het ander. Ik voelde wel dat ik niet helemaal hetzelfde was als anderen.

Uitgeput lichaam ADD en HSP, Van hot naar her naar een Burn out!

Door het constant willen voldoen aan de verwachtingen van anderen en veelal op mijn tenen lopen had ik na een aantal jaren een stevige burn-out te pakken.

En het gevolg van het NIET bewust zijn van de aandoening ADD, het gevolg van het niet weten dat je het hebt, is dat ik een angststoornis had ontwikkeld waar je u tegen zegt. Citalopram heeft dit een kleine 2 jaar kunnen verminderen.

Aangezien het hier ook Hoog sensitiviteit betreft, (let wel, de symptomen van ADD komen hier en daar met de kenmerken van HSP overeen), ben ik nu vooral aan het luisteren naar m’n lichaam.

 

Wat mij nu helpt in mijn leven met ADD en HSP

Kleine dingen als Rooibosthee drinken, niet teveel koffie (!) en liefst ook niet meer in de avond en een glas wijn ook met mate consumeren…niet teveel suiker of teveel zout en/of kant en klaar-maaltijden zijn tips die al n beetje kunnen helpen.

Wat ik nu ook doe is de overprikkeling, die ik vaak aan het eind van de dag ervaar, te laten verminderen door m’n RUST te nemen. Bij mij stapelt het zich per dag op in m’n hoofd en op een goed moment is de maat vol. En dan weet ik nu inmiddels ongeveer het moment van aan de rem trekken en denken:  Ho, Stop…even niks meer.

Laad jouw energie-batterij op als je de mogelijkheid daarvoor hebt, doe wat voor jezelf, laat je gedachten tot rust komen, tv wat eerder uit, niet te lang achter je laptop blijven zitten, probeer creatief bezig te zijn, luister naar mooie muziek waar je van houdt, ga dansen icon smile ADD en HSP, Van hot naar her naar een Burn out! .

Ik zou niet meteen zeggen van ga een boek lezen, want die krijg ik persoonlijk met moeite uit. Meestal begin ik eraan en leg het boek dan weer weg.

Laat je in elk geval niet teveel opjutten door de huidige maatschappij waarin er zoveel moet.

Probeer je te omringen met mensen die geen last hebben van je ADD en HSP, anders ben je weer bezig met overcompenseren en met ‘op je tenen lopen’ om te kunnen voldoen aan verwachtingen die je op lange termijn toch niet gaat volhouden.

Denken, denken, altijd maar denken….

‘Ik’ en mijn vermoeiende ADD brein

ADD en overprikkelin van de hersenen 222x300 Denken, denken, altijd maar denken....Op een zeker moment gaat het gewoon niet meer, het lijkt wel alsof mijn hoofd vol zit. Nieuwe informatie, woorden, zinnen, ze lijken af te kaatsen op mijn hersenschors, soms lijk ik het fysiek te kunnen voelen. Mijn hersens verwerken niets meer, er lijkt een soort leegte te ontstaan. Een schreeuwende alles overheersende de stilte. Nee dit is geen innerlijke rust, eerder een innerlijke meltdown. Vluchten lijkt voor mij de enige manier. 

Herkenbaar? De overprikkeling van mijn hersenen is het geen waar ik het minste grip op heb. Soms kan ik denken als een straaljager, wat zeg ik, kan ik denken met intergalactische snelheid waarbij ‘The Enterprise’ in het niets valt. Op andere momenten kan een rund, die aan zijn vijfde herkauwsessie van de dag begint, nog sneller informatie verwerken dan mijn brein. Dat ding in mijn schedelpan, mijn hersens, lijkt nooit een stabiele toestand te bereiken.

Geen idee hoe dit voor anderen werkt, maar ik ben een denker. Een analyticus zonder proefschrift, een filosoof zonder duidelijk probleem, een wetenschapper zonder vakgebied. Ik denk aan en over alles, soms tegelijk, andere keren onophoudelijk. Niets is op zichzelf staand en alles is verbonden. Bijzonder fascinerend, complex, uitdagend en vaak dodelijk vermoeiend, al zeg ik het zelf. Vermoeiend omdat het soms niet lijkt op te houden en omdat het ook erg op mezelf is gericht. Mijn ‘Ik’ is een veel te veel voorkomend onderwerp in mijn denksessies. De twijfel en de onzekerheid zit diep in mij, met mismoedige en depressieve stemmingen als gevolg. Wellicht zit dit nu eenmaal in mij, maar waarschijnlijker komt het ook doordat het net iets te vaak volledig mis is gegaan. Falen gaat na verloop van tijd in je botten zitten en het laat zich er lastig uitlopen.

Maar al dat gekke denken brengt me ook veel goeds. Het voedt mijn creativiteit, mijn vermogen tot het vinden van oplossingen en antwoorden. Ik leg mezelf geen grenzen op. Ik fantaseer en droom van levens en werelden die ik zou willen zien of creëren. Ik zie ook altijd overal humor. Ik kan binnen een tel schakelen tussen serieuze ideeën en slap ouwehoeren. Met mij kun je altijd een gesprek voeren, ik praat over alles, ik heb immers over alles nagedacht. Deze waardevolle eigenschappen begin ik nu pas te waarderen.

Ja ik ben te dik, heb mijn opleidingen verneukt, heb het halen van een rijbewijs maar laten varen, heb verslavingen die ongeneesbaar lijken en zwerf van kamer naar kamer, omdat ik geen appartement kan betalen. En nee, ik heb dat lang niet allemaal geaccepteerd. Het is moeilijk en klote, want ik neem die verdomde rugzak overal mee naar toe. Maar ik heb mijn weg gevonden, een beroep waar ik lol in heb, waar ik goed in ben, waarbij ik in een vingerknip in mijn hyperfocus kan komen. Ik ben er geduldig, precies, zelfs perfectionistisch in. Het maakt mij gelukkig, het geeft me hoop en een toekomst. De maatschappelijke weg is niet voor iedereen (weg)gelegd. Er is echter altijd een weg, dat blijf ik geloven, altijd, voor eeuwig en altijd!

ADD / ADHD en boeken lezen, gaat dat samen?

ADD / ADHD en boeken lezen

Boeken lezen met ADD en ADHD 300x207 ADD / ADHD en boeken lezen, gaat dat samen?Ik dacht altijd dat mensen met ADD en ADHD, door hun slechte concentratie, een enorme afschuw hadden voor het lezen van boeken. Eigenlijk blijkt het tegendeel waar. Ik krijg namelijk best vaak e-mailtjes met de vraag of ik nog goede (zelfhulp)boeken voor ADD en ADHD ken. Dus bij deze…

Om te beginnen schrijf ik wat over het boek ‘Leven met ADD’ van Sterre Hunvie dat al een aantal keer in de media naar voren kwam. Sterre’s echtgenoot en zoon kregen beide de diagnose ADD waardoor ze er zelf dagelijks mee te maken heeft. Misschien heb je er wel wat aan. Het boek ‘Leven met ADHD‘ bestond trouwens al. Deze is hier te vinden.

Verderop in het artikel schrijf ik over mijn schoolverleden en de grote moeite die ik toen had met het lezen van mijn studieboeken. Vroeger had ik echt de grootste hekel aan lezen. Nu is dat wel minder geworden en heb ik eigenlijk best wel veel interessante boeken helemaal weten uit te lezen. Een belangrijke voorwaarde is wel dat ik vanaf de eerste pagina geboeid wordt om mijn aandacht vast te kunnen houden. Welke boeken me zo boeide beschrijf ik aan het einde.

 

Sterre Hunvie’s boek ‘Leven met ADD’

leven met add 211x300 ADD / ADHD en boeken lezen, gaat dat samen?Een tijdje terug ontving ik een mailtje van Sterre Hunvie. Sterre liet me weten dat ze is bezig geweest met het schrijven van een boek over ADD. Inmiddels is haar boek in de handel genomen onder de naam: ‘Leven met ADD’ .

Leven met ADD is speciaal geschreven voor mensen die zelf ADD hebben en voor partners en ouders van ADDérs. Het boek staat vol met tips voor zowel volwassenen als kinderen met ADD. Sterre heeft er nadrukkelijk rekening mee gehouden dat haar boek voor ADDérs goed te lezen moet zijn. Ze heeft dit o.a. gedaan door te kiezen voor een wat groter lettertype dan gebruikelijk. Daarnaast heeft ze levendige plaatjes gebruikt om het lezen prettiger te maken.

In de media kwam het boek van Sterre al een paar keer voorbij en kreeg positieve feedback. Ook de reacties die ik tegenkwam zijn veelal positief. Ik heb het boekje zelf nog niet gelezen dus kan er inhoudelijk niet al te veel over zeggen.

Wat misschien wel een pluspunt van het boek is dat Sterre haar man en zoon beide de diagnose ADD hebben waardoor zij er dagelijks mee te maken heeft.

Interesse in Sterre’s boek? Onderstaande link brengt je naar bol.com waar je het boek kunt kopen. Je kunt daar ook reacties van anderen en meer over de inhoud lezen:

> Naar het boek: ‘Leven met ADD’

Mocht je het boek gaan lezen of al gelezen hebben, dan ben ik wel benieuwd wat je ervan vond en of je er wat aan hebt gehad. Dus laat vooral van je horen in een reactie onder het artikel.

 

Mijn schoolperiode en het lezen van (studie)boeken, een regelrecht drama!

Boeken lezen saai een drama 300x200 ADD / ADHD en boeken lezen, gaat dat samen?Vrijwel mijn hele jeugd kon ik door geen enkel boek komen. Schoolboeken waren al helemaal een drama. Ik las de hoofdstukken wel maar de informatie kwam gewoon niet binnen. Vrijwel na elke pagina dacht ik: ‘Wat heb ik nou eigenlijk net gelezen?’, omdat ik gewoon gelijk in gedachten was verzonken, iets waar ik meestal pas aan het einde van de pagina, of nog later, achterkwam. Soms realiseerde ik me tijdens het lezen ineens dat ik al een kwartier in gedachten was verzonken en alle tekst dus op de automatische piloot gelezen had. Het gevolg was dus dat ik nooit echt wist wat ik las. Op deze manier kon lezen natuurlijk ook niet leuk zijn.

Hoe ik me school heb gehaald is me dan ook nog steeds een raadsel, want opletten in de les was er al helemaal niet bij. Naar buiten kijken, tekenen en eigenlijk gewoon alles wat interessanter was trok mijn aandacht. Misschien dat ik me school uiteindelijk altijd weer haalde door het aandachtstekort te compenseren met mijn intelligentie. Wie weet…

Ik ben wel benieuwd naar jouw ervaring met het lezen van boeken en hoe dat op school bij jou ging/gaat. Lees jij als AD(H)Dér (graag) boeken en welke zijn dit dan zoal?

 

De boeken die ik wel uitkreeg

Tegenwoordig gaat het lezen van boeken me steeds beter af. Het zal nooit me hobby of passie worden maar zo nu en dan gaat het prima en vind ik het nog leuk ook. Voorwaarde is wel dat ik vanaf bladzijde 1 geboeid moet zijn.

Sommige boeken vind ik zo interessant dat ik ze dan ook meteen in één ruk uitlees. Éen zo’n boek waarbij ik dit had is het boek van John Loporto: ‘The Davinci Method‘. Dit boek vond ik meteen vanaf de eerste bladzijde super interessant en inspirerend. Loporto benaderd in zijn boek al onze AD(H)D kenmerken vanuit een nieuwe en voornamelijk positieve invalshoek. Eigenlijk zou iedereen met ADD en ADHD dit boek gelezen moeten hebben. Echt een aanrader. Voor meer informatie over dit boek en een hele toffe video waarin Loporto zijn visie deelt kun je hier recht.

Verder heb ik een aantal weken terug het boekje ‘Kaas en de evolutietheorie‘ gelezen van onze bekende filosoof ‘Bas Haaring’. Ook dit boek had ik in 3 dagen uit. Ik vind dit een heel leuk en informatief boekje waar je makkelijk doorheen leest. In het boek legt Bas op een interessante en makkelijk te begrijpen manier, de evolutietheorie van begin tot eind uit. Verder leer je o.a. waarom mensen en dieren zich vandaag de dag gedragen zoals ze zich gedragen. Zeker leuk voor mensen die van makkelijk leesbare boekjes houden.
Verder ligt ‘De Alchemist’ al maanden op de stapel van boeken die ik nog wil lezen. Ik heb er veel goeds over gehoord maar kennelijk waren de eerste 3 pagina’s niet pakkend genoeg voor me icon razz ADD / ADHD en boeken lezen, gaat dat samen?

 

Overzicht met zelfhulpboeken voor ADD, ADHD en HSP

Omdat ik best vaak de vraag krijg of ik nog goede (zelfhulp)boeken voor mensen met ADD, ADHD en HSP ken, heb ik hier speciaal een pagina voor opgesteld. Je vind hier een overzicht met de meest bekende boeken voor ADDérs, ADHDérs en HSPérs. Ben je nieuwsgierig naar deze boeken? Onderstaande link brengt je naar de pagina:

> Overzicht met handige en leuke zelfhulpboeken voor ADD, ADHD en HSP

 

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen met het lezen van boeken en hoe jij dat vroeger op school deed. Dus laat van je horen! icon biggrin ADD / ADHD en boeken lezen, gaat dat samen?

Groetjes, Jochem