Tagarchief: add

Ik heb ADD en HSP! Ik ben niet meer, maar ook zeker niet minder dan een ander! (Levensverhaal Bas)

Mijn relaties en de scheiding

Bas levensverhaal ADD HSP en scheiding Ik heb ADD en HSP! Ik ben niet meer, maar ook zeker niet minder dan een ander! (Levensverhaal Bas)

Portret Bas

Enige jaren terug raakte ik in echtscheiding na 15 jaar relatie. Geen kinderen gelukkig, wel voor gegaan maar niet gelukt. Tijdens de relatie vond ze nieuw vlees en aandacht aantrekkelijker als vechten voor elkaar. Wat had ik haar te bieden… Vertrouwen… Ja ..liefde ook.. Na jaren strubbelen met haar gezondheid, zelfverzekerdheid, zelfwaardering en uiteindelijk overleven uit een hele zware cyste operatie, besloot ze, na een simpel leven op de bank, om haar vleugels open te slaan en voor haar eigen vrijheid te kiezen.

Ok dat was een harde klap, maar achteraf best begrijpelijk.
Ik ging via een vrijgezellenfeest van een vriend van mijn broer, een sprong in mijn nieuwe leven maken met een parachute op Texel.
Die zelfde avond liep ik tegen twee huppelkutjes op, waarvan ik met één op het eind van de avond in contact kwam. Ik wist dat t moest gebeuren… Ik moest haar zoenen… En dan zien we wel. T lukte me ook nog… Ondanks dat ik wist dat t ging lukken was ik toch verbaasd. Helemaal toen ik er, na een zetje in de rug van mijn broer, de nacht met haar doorbracht. Het met een andere vrouw zijn was vreemd, maar voelde goed.

Na twijfels van beide kanten, hebben we toch doorgezet.

We gingen na ontmoeting in mei, echtscheiding in september, samenwonen in november. Vrij snel allemaal, maar t voelde goed. Echter ook hier was onzekerheid bij haar te bespeuren over haar ‘ik’ zijn. Helemaal toen ons zoontje een jaar later op de wereld kwam.
Postnatale zooi en allergieën deden haar en de relatie niet veel goeds. Ik stond voor t raam naar binnen te gluren, met de wetenschap dat dat moment, “van vader kijkt door raam van afstand naar z’n kind”, mijn toekomst zou worden. Die gedachte hakte erin, maar duwde ik weg.. Dat wil ik niet… En ik vocht weer en ik deed wederom mijn uiterste best om de ander van dienst te zijn zodat deze gelukkiger wordt.

Na verhuizing naar de kust in aug. werd ons dochtertje geboren, wederom weer met alle psychische zooi erbij. Kort daarna kwam haar neefje van 13 uit een gebroken gezin met de ellende; alcohol- en andere verslavende troep.
Het joch had ADD. Z’n vader… De broer van… had ADHD.
Opvallend was het bij het joch, dat hij en ik veel met elkaar gemeen hadden, voor mijn gevoel. Uiteindelijk kon z’n tante het niet meer aan, was ook zwaar.
Dat lag niet aan t joch overigens.
Ook niet aan mij… Achteraf.
Zij kon t niet handelen.
Zij vocht met zichzelf.
Alles waar zij mee strubbelde had een externe oorzaak.
Het lag aan t huis, aan mij, aan anderen, aan andere dingen, het weer, de weg, de auto, haar schoenen en ook haar vader maar ook die van mij en vooral m’n moeder ook… Nee niet die van haar. Psychologen hadden het moeilijk, als je te dichtbij kwam bij haar eigen falen, dan was ze klaar met je.

Uiteindelijk kwam een psych erachter dat ik wel eens ADD kon hebben….
Ze legde het me voor….
Er ging een wereld voor me open…..
Herkenning overal…
Kwartjes vielen op hun plek.
Maar toen kwam t…..
Alles was mijn schuld…..
Zie je wel zie je wel….
Jij kunt er niets aan doen.
Dat komt door je tekortkomingen.
…. Jij hebt ADD…
Ik heb HSP zei ze trots…
Ik voel alles feilloos aan….

Ik voelde me van een zelfverzekerde man naar een onzeker jongetje storten…..

Er werden boekjes bij gehaald over hoe zwaar t is om met een ADDér te leven en ik werd constant gewezen op de negatieve kenmerken van ADD……
Ik was gedoemd… Verloren …achterlijk en een nietsnut….
Althans zo kwam dat bij mij over..
SODEMIETER OP!!
Nee ik was goed…betrouwbaar en vooral eerlijk ook zuiver ja.
Ik was creatief…. Handig en zeker niet achterlijk…
Ja dyslectie (link naar blog) en dyscalculie is aanwezig
en oké… ik kon niet toveren. (nog steeds niet)
Maar ik wist t al.
Ik weet dingen van tevoren.
T klopte niet.
Zij klopte niet.
En nog steeds niet..
Ze realiseert het ook nog steeds niet.

Ik ben gescheiden, wederom …. Maar nu wel met kinderen.

Ze vond haar liefde vorig jaar, zegt ze, ik denk dat t langer speelde.
Hij, een gezamenlijke vriend, woont 200km verder op. M’n kinderen mogen mij na een tijdje een geheim te hebben voor mij, eindelijk hun geheim vertellen….. “We gaan verhuizen naar …” daar dus… 200km verder op! Na uiteindelijke goedkeuring van mij, gebeurt t ….. Te triest voor woorden, maar ik kon er niets aan veranderen… Ook volgens mijn advocaat niet.

Toen ook wist ik dat die relatie gedoemd was te mislukken…
En zo nog meer mensen om ons heen..
We hadden erom kunnen wedden, de één gaf ze 6mnd,
ik gaf ze nog 5jr en sommige een jr.

Afin nu na 3mnd geeft ze te kennen dat ze bij haar ouders is gaan wonen….
Wederom buiten mij om… Wel dichterbij!

Nu leef ik al een jaar in deze laatste kolerezooi met veel te veel kopzorgen. Ik kan me af en toe niet concentreren met wat nú geregeld moet worden.
Maar…
Ik weet wie ik ben en wat ik kan en waar ik om kan denken.
Ik heb ADD en ook HSP,
ik ben enorm handig,
ik kan bergen verzetten en ellende verdragen,
ik heb kracht in mezelf,
maar raak door deze zooi af en toe best gedeprimeerd.
Ik zie dingen (ADD) ik voel dingen (HSP)
Ik ben ik en ik ben niet meer en ook zeker niet minder als een ander!

Bas

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Nicky met ADD beeld haar leven uit in een tekening

De vele indrukken van iemand met ADD

Hoi,

Nicky met ADD beeld haar leven uit in een tekening Nicky met ADD beeld haar leven uit in een tekeningDeze tekening gaat over mij en ik heb ADD. Ik slik sinds een paar maanden medicijnen en eindelijk is het bijna windstil in mijn hoofd. Het was zo druk in mijn hoofd dat ik er zelf gek van werd. Ik ben ook erg vergeetachtig chaotisch.

Probeer nu een agenda bij te houden op mijn telefoon want een gewone agenda raak ik kwijt :p

Ik heb een erg onrustige periode achter de rug. Nu begint alles eindelijk een beetje op zijn plek te vallen. Begin mezelf beter te begrijpen en snap waarom ik de dingen doe zoals ik dat doe. Mensen om me heen hebben respect voor mij en snappen dat sommige dingen moeilijker voor mij zijn als voor een doorsnee persoon zonder ADD.

Als mijn interesse groot genoeg is onthoud ik die dingen wel. Ik sla op wat ik zelf nodig heb en de rest gaat verloren.  Mijn opslag is nou eenmaal niet zo groot. Ik ben snel afgeleid en als de tv aan staat vind ik het moeilijk een gesprek te volgen. Je moet me aan kijken en vertellen dan pas luister ik.

Ik heb afgelopen jaar voor het eerst een mbo opleiding afgemaakt en behaald. Dat was goed voor mijn zelfvertrouwen. Ook heb ik voor het eerst in 3 jaar een baan weten vol te houden waar ik ook erg trots op ben.

Ik heb nog wel begeleiding van iemand om mee te praten. Het helpt mij om mijn hoofd op een rijtje te zetten en om me beter te laten begrijpen wie ik ben en waarom ik ben zoals ik ben.

Ik ben nu eindelijk wel tevreden met wie ik ben.

Vanaf nu kan alles alleen maar beter worden.

Groetjes Nicky

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Debby’s heftige leven met ADHD

ADHD en werk, medicatie en heftige relaties

Hoi iedereen,

Debby Colijn Debbys heftige leven met ADHDIk ben op mijn 6de gediagnosticeerd met ADHD. Ik moest Ritalin nemen maar ik zei toen al: Ik ben niet gek, ik smeet op school de pilletjes na een tijdje weg omdat ik al genoeg gepest werd voor mijn gedrag. In mijn latere leven veel problemen gehad, tijdens mijn puberteit enorm rebels, ben in instellingen terecht gekomen omdat mijn ma me niet meer aankon etc.

Daarna is het niet gebeterd, van mijn 1ste serieuze relatie heb ik 2 kids overgehouden (eerste x mama op 18 jarige leeftijd), maar hij bedroog me constant, werken kende ik niet, mijn eerste vaste job heb ik pas gehad op mijn 24ste, toen ben ik pas in actie geschoten, huishouden & financiën beheren kon en kende ik niet, dus een hoop schulden gemaakt (nu allemaal verleden tijd, godzijdank) mijn huishouden was één warboel, ik kon niets sorteren en voelde me ook enorm ongelukkig waardoor ik niet echt gemotiveerd was. Koken deed ik niet, we aten meer dan eens een zak chips zolang onze kids maar alles hadden, en dan nog.

Nog een relatie van 6 maanden daarna gehad , die jongen was normaal, en lief, en toen door één of ander probleem weer terug moeten komen op het feit dat ik misschien echt wel ADHD of ADD had, ff bij dokter Concerta gaan vragen zonder meer, gekregen, dan ging het een tijdje beter, tot ik weer single werd omdat zijn ma ons constant lastig viel en ik bij het leger wou (2005) en dat zag hij niet zitten. Ik begon tests te doen voor het leger, maar was té eerlijk bij psych onderzoek en zei dat ik ADHD had, dus extra tests extra tests, en nog eens extra tests, tot ik op een gegeven moment mezelf niet meer in de hand had, ik dacht eindelijk het resultaat te weten na 5x op en af van Antwerpen naar Vilvoorde te rijden, bleek dat ik wéér tests moet doen, ben dan van de zenuwen beginnen huilen in front of de secretaresse.. Achteraf bestempeld met niet stressbestendig dus afgekeurd. Ik had 4 maand lang intensief gesport om de fysieke test & bmi in orde te krijgen, keihard op dieet geweest, naar tandarts geweest etc., maar afgekeurd op psychologisch gedeelte…

Enfin, gestopt met Concerta omdat ik dan weer dacht dat ik toch geen ADHD had, leerde ik mijn volgend vriendje kennen, bleek dan een agressieve man te zijn met volgens mij borderline of schizofrenie, alleszins, hij controleerde me, manipuleerde me, sloeg me, etc…. Toen ook aan een job beginnen werken, onder druk van hem (positief punt) . 6 maand, ontslag, 5 maand ontslag, 1 jaar ontslag, … De relatie ging ook van kwaad naar erger, ging ook op en af, was een haat-liefde verhouding, veel passie maar jammer genoeg ook gevaarlijke ruzies.

Mijn kids zag ik dan weer elk weekend, dan weer om de 2 weekends, want die woonden bij papa omdat ik eerst uit de put moest zien te komen, papa heeft ervan geprofiteerd en mijn kids bij hem mogen houden, nu moest ik ook al zien wat ik deed want anders gebruikte hij alles tegen mij en mijn kids waren mijn wereld. Die relatie hielp ook niet echt om mijn kids weer te zien. Klacht ingediend, nog enkele keren ontslagen, allemaal chaos en miserie. Tijdens die relatie ook weer op ADHD gekomen, wéér pillen gepakt, wel wéér beter, maar die pillen veranderden mijn ex natuurlijk niet die elke dag een fles wijn opdronk in zijn eentje, verslaafd was aan jointjes & poker voor geld, aan sex & uiteindelijk ook nog antipsychotica moest nemen… Ben uit die relatie enorm bang uitgekomen, heb hem ook bedrogen met een collega, maar ik vind dat terecht… Dan van hem uiteindelijk na 4 jaar ook weggeraakt.

Toen beste tijd van mijn leven gehad. Alleen gaan wonen, eindelijk vaste job gevonden, had nog bijverdienste, kids waren regelmatig bij mij, ik had eindelijk vriendinnen. Ik was eindelijk gelukkig. 2 jaar was ik single, en had ik eindelijk een stabiel leven, toen ik via een datingsite mijn huidige man leerde kennen. Iedereen dacht dat ik eeuwig single zou blijven omdat mijn lat zo hoog lag dat er niemand nog leek te voldoen, behalve om even mee te flirten. Maar hij leek anders.. Hij was lief, en , anders … Van het een kwam het ander en nu is hij de papa van mijn 2de zoon, mijn 3de kind, we zijn getrouwd en ik heb een vaste job, .. MAAR … Hij is soms té lief. En ik behandel hem niet zoals hij verdiend.. Daarom, en om mijn slaapprobleem (sinds ik zwanger was van zoontje) naar psychologe gegaan. Die zei op een gegeven moment, misschien heb je toch gewoon ADHD? En dan ben ik weer gaan opzoeken, googlen, binnenkort gaan ze me testen, maar ik moet zeggen ik herken mezelf toch echt volledig in alles. Om even op te noemen: wispelturig (enorm) opvliegend, vergeetachtig, chaotisch, nood aan structuur, zwart-wit denken, extreem emotioneel, constant nood aan kicks & uitdagingen, alles snel beu, slaapproblemen, piekeren, nonchalant, niet subtiel, graag rust en alleen zijn, enorm zenuwachtig,… That’s all me … Dus nu denk ik toch dat ik effectief een vorm van ADHD heb.

Ergens hoop ik dat dit binnenkort wordt bevestigd. Het zou de puinhoop verklaren die mijn verleden is. Gelukkig heb ik met héél veel dingen zelf leren omgaan, zoals alles in mijn agenda zetten, lijstjes proberen maken en veel falen in ut begin, huishouden (nu ben ik perfectionistisch) , maar toch voel ik dat ik nog steeds anders ben dan anderen.. Heel anders… En ik ben dat gevoel zo beu. Soms denk ik dat mensen denken, heh da’s een rare, wat zegt die nu? Of ze maken me onzeker doordat ze me niet verstaan (terwijl ik gewoon te stil praat).. Pfff , een hele soep, maar ik hoor graag wat jullie denken ? Inderdaad ADHD? Of herkennen jullie iets van mijn verhaal? Ben benieuwd!!

Groetjes Debby

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

 

Melissa’s leven vol ups en downs door ADD en medicatie

Sinds een paar jaar weet Melissa dat ze ADD heeft

Hallo,

Melissa van R Melissas leven vol ups en downs door ADD en medicatieIk zag op de Facebookpagina dat je je eigen verhaal over ADD kon vertellen, en het leek mij wel leuk/fijn om dit te delen met andere.

Mijn vader overleed in 2010. Kort daarna leerde ik mijn vriend kennen (via hyves). Zijn vader was ook overleden, en we hadden meteen een klik. We spraken af en sinds die tijd zijn we bijna nooit meer uit elkaar geweest. We hebben een heftige periode achter de rug gehad. Ik was zwaar depressief, en ik had totaal geen zin meer in het leven. Ik kwam terecht bij GGZ. Elke dag ging het een stukje beter, en mijn vriend en ik waren aan het kijken naar een woning voor onszelf. Paar maanden later gingen we verhuizen, maar mijn therapie ging gewoon door, maar wel in een andere provincie. Opleiding zou ik weer oppakken als het weer zou beginnen, maar dan ook in een andere provincie. Tussendoor had ik al een aantal baantjes gehad, en alles mislukte. Opleiding, baan, ik raakte steeds dieper in de put en voelde me totaal nutteloos.

Mijn behandelaar, was een top vrouw. Ze heeft me een aantal keren goede schoppen onder mijn kont gegeven, wat ik ook wel nodig had. Maar het had geen zin meer voor mij, mijn vriend en ik kregen steeds vaker ruzie, en dat eindigde voor mij in hevige driftbuien.

Vorig jaar, november 2013, kreeg ik de diagnose dat ik ADD heb, na een reeks vragen te hebben beantwoord, was het allemaal zeker. Ik heb ADD, maar wat is ADD?….. Thuis heb ik alles opgezocht over ADD, en moest het voor mijzelf rustig laten bezinken. Ook van mijn behandelaar. De week erna had ik een gesprek over hoe ik het verder zou oppakken. Ik nam drastische maatregelen om weg te gaan bij mijn vriend, en bij mijn moeder en stiefvader in te trekken en daar mijn opleiding weer op te pakken. Zodra ik mijn opleiding zou beginnen, zou ik medicijnen krijgen, de welbekende ritalin.

Het was uit met mijn vriend, ik woonde bij mijn moeder en stiefvader, ik deed leuke dingen met mijn stiefzus en mijn opleiding was gestart, dus ook mijn medicatie. Ik kreeg de medicatie methylfenidaat. Dat was geen pretje, als je het mij vraagt. De dosis werd telkens verhoogd en op het einde kon ik niet meer eten en moest ik zelfs overgeven. Ik viel heel veel af en voelde mij moe en slap. Ik heb dit een tijdje zo volgehouden, maar voelde me daarna wel wat beter, nog niet super, maar het kon er mee door.

Aantal maanden later hadden mijn vriend en ik weer een relatie. Ik miste hem ontzettend en hij mij, we wisten het zeker we kunnen niet zonder elkaar. Daarna was het goed mis. Ik kreeg een allergische reactie, maar dat wist ik toen nog niet. Ik werd angstig wakker, ik schreeuwde, ik zweefde en voelde mij niet goed. Mijn moeder kwam naar boven rennen en heeft me tot rust gebracht, maar mijn ogen….Mijn ogen rolde naar boven en kon dan ook niets meer zien. Ik had een filmpje gestuurd naar mijn vriend, en die werd er helemaal eng van, die zij meteen JE WORD BLIND! En mijn moeder zei ook je lijkt wel een blinde. Aantal keren bij dokterspost geweest, ziekenhuis geweest, maar het was ‘stress’ of ik ‘stelde me aan’. Dus telkens naar huis gestuurd.

Tot op een dag ik in huilen uitbarsten. Ik kon het niet meer, ik had pijn, kon niks zien en het voelde gewoon niet goed en had de dokter nogmaals gebeld en weer werd ik afgescheept met ‘neem rust’. Totdat mijn moeder boos naar de huisarts heeft gebeld dat ze nu direct wil komen en verder onderzocht wil worden. Tot ik bij de huisarts zat en allerlei mensen naar mij keken en zeiden dat meisje mag voor mij, want dit is niet goed. Hehe, eindelijk mensen die wel begrip hadden.

De huisarts keek in mijn ogen, maar dat lukte niet, waarop ze een trucje probeerde. Geen enkele arts kon in mijn ogen kijken, behalve zij. Ze wist het niet, maar nam de tijd voor me wat het kon zijn. Totdat ze zei hey, jij slikt toch ritalin? En toen begon het balletje te rollen. Ik moest direct stoppen met de medicatie en kreeg oxazepam om af te kicken en rustig te worden. De volgende dag moest ik terug komen, en meteen mijn desbetreffende arts van de medicatie bellen.

Ik had een week zonder medicatie gedaan, wat een hel, want de hel brak ook los thuis, een hoop gezeik en er werden dingen naar mijn hoofd gegooid waar ik het totaal niet mee eens was, dus wat ontstaan er dan, precies, een driftbui. Ik sloeg de hoordeur eruit, ben naar boven gerend, alles op me kamer omgegooid mezelf geslagen, tegen de muur geslagen….

Er is daarna nog een hoop gebeurd, veel gesprekken gehad, ruzie gehad, maar ook veel veranderd in huis. Ik heb ook andere medicatie gekregen, dexamphetamine. Een lage dosis, en het werkt voldoende, ik wil niet meer omdat ik angstig ben.

En nu… 2014 een nieuwe start voor mij opleiding gaat goed, woon weer samen met mijn vriend en zijn zelfs samen opzoek naar een mooie en grote koopwoning. We hebben mooie dingen in het vooruitzicht en we hebben samen ook mooie toekomst plannen. Na mijn opleiding, wil ik langzaam mijn medicatie afbouwen en het proberen op eigen benen te doen. Ook omdat we in de toekomst een kindje willen en dat gaat niet samen met ritalin (drugs). En ook na mijn opleiding zal ik mijn eigen gastouderopvang opstarten, dus mijn leven ziet er nu goed uit.

Ik ben gelukkig, en ik voel me goed! Ik ben benieuwd wat de toekomst mij zal brengen en nog gelukkiger kan worden!

Dit was een klein deel van mijn verhaal, er is nog veeeeeeeel meer gebeurd in mijn leven, maar daar ben ik nog wel mee bezig. Ik wil in de toekomst ook een boek gaan schrijven over mijn leven, met daarbij tips en adviezen voor mensen met depressie, ADD, eetstoornissen etc.

Groet Melissa

> UPDATE Melissa 21-4-2014

Ik slik nu al een maand lto3, rustig aan afgebouwd en sinds 2 weken helemaal van ritalin af. Het werkt voor mij super! Ik voel me niet meer zo suf, ik slaap goed in en door, en ik alles smaakt mij weer een stuk beter. Ik heb dit besproken met mijn psychiater waarop zij zei oké ik moet zeggen dat het fout is, maar eigenlijk vind ik het super als het voor jou goed werkt. Afgelopen week voor het laatst bij mijn psychiater geweest. Nog nooit mijzelf zo goed gevoelt!! Blij dat ik ook van de rommel af ben ook omdat mijn vriend en ik in de toekomst een kindje willen. Het kost wat maar slik liever natuurlijke middelen dan die rommel waar ik verschrikkelijke bijwerkingen van kreeg. Overigens ook niet onbelangrijk mijn vriend merkt geen verschil dat ik geen ritalin meer slik, maar of hij blij is met dat ik me niet zo suf voel…. (Ik praat de oren van zijn hoofd)

Dit is mijn ervaring met lto3.

Fijne avond

Groet Melissa

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Patrick en zijn struggels in het dagelijks leven met ADD

Sociale activiteiten, studie en relaties met ADD

Dag beste mensen,

Mijn naam is Patrick, 21 jaar oud en bij mij is ADD ongeveer een half jaar geleden vastgesteld.

Ik heb dit stukje over mezelf geschreven omdat ik tegen heel veel zaken aanloop in het dagelijkse leven en wil graag verhalen horen van ‘lotgenoten’ en hoe jullie er mee omgaan en ik zou ook graag mensen willen helpen.

Ik studeer op dit moment en verder mag ik graag sporten en zoals velen hou ik wel van een leuk gesprek en sociale activiteiten. Waar ik tegen aan loop is het volgende: Ik kan me heel slecht focussen op het doen van mijn studie, heb vaak hoofdpijn en ben vaak moe en heb behoefte aan veel slaap.

Ik voel me totaal niet op mijn gemak in een grote groep en met het houden van presentaties voor mijn opleiding. En merk aan mezelf dat ik me vaak terugtrek en er echt behoefte aan heb om even alleen te zijn.

Op relatie gebied ben ik ook niet zo’n held, heb nog nooit een lange relatie gehad en sinds ik erachter kwam dat ik ADD heb kan ik het wel beter begrijpen en kan ik nu beter begrijpen waarom ik soms geen gevoelens heb.

De medicatie die ik gebruikt heb zijn Methylfenidaat en Dexamfetamine, maar deze 2 bevielen niet goed en had erg veel last van de bijwerkingen. Ik ben net begonnen met Clonidine en moet kijken of dit wel gaat werken, verder neem ik wel visolie-capsules.

Groeten Patrick

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Je kunt hieronder reageren op dit levensverhaal.

 

 

 

Rewina over haar studieverloop met ADD

Studeren met ADD

Ik ben een jongedame van 21 jaar en ik heb ADD. Toen ik jong was, was ik altijd vrij op mezelf. Ik was altijd in gedachten en iedereen dacht dan dat ik ook heel verlegen was. Ik deed niet veel moeite om met leeftijdsgenoten te communiceren.

Toen het tijd was om naar de middelbare school te gaan, kreeg ik het advies om VWO/HAVO te gaan doen. Ik was hier zo blij mee, maar eenmaal aangekomen op mijn middelbare school ging het niet zoals verwacht. Ik kreeg het nooit voor elkaar om iets gedaan te krijgen en alles wat ik las leek langs mee heen te gaan. Ik omschrijf dit zelf vaak als dat de informatie mijn hersenen niet lijkt te bereiken, als limonade in een rietje, die voor het bereiken van de mond alweer naar beneden stroomt. Ik kon het gewoon niet voor elkaar krijgen. Ik ging van de VWO/HAVO klas het tweede jaar door naar de HAVO klas. Ook hier liep ik tegen dezelfde problemen aan en ik ging door naar de VMBO klas. Zonder er voor te leren haalde ik al mijn vakken. Zo haalde ik mijn VMBO diploma en ging ik verder studeren op het MBO.

Hier heb ik Sociaal Juridische Dienstverlening afgemaakt. Ook dit heb ik gedaan zonder er maar ooit iets voor te doen. Zo begon ik te vergeten dat ik een probleem had. Ik besloot hierna de stap te maken naar HBO, wetende dat ik mijn MBO diploma zonder enige moeite had behaald. Ik ging International Business and Management studeren. Een van de pittigste studies op het HBO. Ik was de eerste periode voor bijna al mijn vakken gezakt. Ik werd hier zo depressief van. Ik voelde me zo dom. Ik had verwacht dat ik het makkelijk aan zou kunnen. Ik heb eerst een hele tijd gedacht dat ik echt dom was. Later begon ik mezelf toch af te vragen hoe het mogelijk was dat ik van zoveel mensen hoorde dat ik intelligent was, dat ik met sommige dingen toch inzicht had, dat ik eerst VWO/HAVO advies had gekregen. Dit was zo een onsamenhangende situatie. Ik wist dat er een puzzelstuk ontbrak.

Zo ben ik naar de huisarts gegaan en die vertelde mij dat ik waarschijnlijk ADD had en heeft mij doorverwezen naar een zorginstelling. En ja hoor, het klopte! Alles viel nu op zijn plaats. Allemaal kleine dingetjes waarvan ik dacht dat het karaktertrekjes van mij waren. Zoals altijd muziek aan hebben, of de tv zachtjes aan, altijd die vreselijke stemmingswisselingen. Toen ik hierachter kwam, wist ik dat ik moest proberen er het beste van te maken. Ritalin neem ik liever niet in. Heb toch een beetje het gevoel dat het heel dicht bij drugs ligt. Voorheen heb ik LTO3 gebruikt, maar dit heeft me helaas niet geholpen. Ik denk dat het per persoon anders is.

Ik gebruik tijdens het leren nu Binaural beats en ik mediteer ook. Ook slik ik Omega 3 en 6. Dit helpt tegen de stemmingswisselingen en ik slik ook teunisbloemolie voor concentratie. Ik zit inmiddels in het tweede jaar van IBS aan de HBO. Ik heb al mijn vakken gehaald. Mijn p heb ik helaas nog niet behaald vanwege een 5.4 op een groepsproject, maar ik kom er zeker wel. Ik hoop dat mijn verhaal jullie ook motiveert om door te zetten, ook al is het nog zo lastig. Veel succes aan jullie allen.

Groetjes Rewina

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Laat hieronder je reactie achter op dit levensverhaal.

 

Karin over de chaos in haar hoofd door ADD

Druk, druk, druk en nog eens druk in het koppie!

Tja…..wat kan ik zeggen over mezelf…..wat heeft een ander er aan? Een punt waarbij ik dan allerlei flitsen door me hoofd over krijg….wat? hoe? hoeveel? wanneer?

En nu ben ik weer afgeleid door een merel die in mijn tuin wupt….goh..ut is warm voor het jaar…hoe slaapt een vogel? wat zoekt hij nou? De kat is gelukkig binnen…ik moet me nog douchen…is er nog genoeg eten voor de vogels? Moet ik pinda’s ophangen? Ik hoor de wind…..de schermen klapperen….en toch vind ik dat het stil is…vreemd…de kat jankt Waarom alles is er water voer…….

PPfffff ik ben nog steeds zo moe…mijn koffie…ja mijn koffie even opdrinken…….goh ik zie de merel weer….nog steeds op de zelfde plek….

Ik zou niet eens weten hoe mijn ervaringen zijn……zo is een morgen opstaan voor me…..met alweer heel veel indrukken….en nee ik heb geen medicatie….overweeg het wel….

Karin

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Hanneka en haar zoontje met ADD

De leuke en minder leuke kanten van ADD

Hoi Jochem,

Ten eerste vind ik het fantastisch dat je deze site hebt opgezet, duidelijke uitleg en alles wordt goed verwoord en ik heb ook veel aan de tips.

Ikzelf heb niet de diagnose ADD maar mijn zoontje van 10 wel.

Ik wist al heel snel dat hij een apart geval is als klein kind was hij soms best tegenstrijdig erg vermoeiend maar ook mooie dingen die hij deed of zei.

Toen we gingen verhuizen in 2010 en de verandering voor hem behoorlijk heftig bleek te zijn en hij ineens gepest werd op school en heel slecht ging presteren dacht ik en nu wil ik weten wat er met hem is.

Eerst naar een psycholoog maar dat vond hij niks en hij zei dat hij niet begreep wat hij daar nou aan had. Nee inderdaad dit werkte niet.

Zijn meester vertelde me over ADD en het testen ervan nou toch maar gedaan en inderdaad het was ADD.

Ik lees er veel over en sinds een maand zijn we bezig met lto3 ik ben erg tegen medicijnen dus dat stel ik zo lang mogelijk uit.

Het is niet dat hij onhandelbaar is.

Je moet gewoon veel geduld met hem hebben dat is voor mij als mama niet makkelijk zeker niet omdat ik nog twee zonen heb die ook aandacht vragen natuurlijk.

Ik probeer hem altijd te laten inzien dat hij normaal is en dat hij juist iets speciaals in zijn bezit heeft hij kan alles net iets beter inzien net iets meer in een liedje horen of net iets meer zien in het bos of zo grappig uit de hoek komen

Het is niet altijd makkelijk je ziet dat hij druk is in zijn hoofd krabt vaak zijn handen open en zo’n wondje blijft meestal weken nog een aantal keer open gemaakt en slapen is altijd moeilijk ik laat hem vaak luisteren naar spa muziek als hij gaat slapen ook moet hij iets in zijn handen hebben hij heeft meestal een tangle of een stress bal in zijn handen

Ik hoop dat ik het goed doe en dat hij later zichzelf in deze wereld goed kan ontwikkelen.

Mvg Hanneke

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Laat hieronder je reactie achter op dit levensverhaal.

 

 

Verschillen tussen de 3 ADHD types en hun overlap met HSP

ADD, ADHD of misschien gewoon HSP?

Voor veel mensen is het nog altijd onduidelijk wat nu precies de termen ADD, ADHD en HSP inhouden en wat de verschillen en overeenkomsten zijn. Vandaar dit artikel waarin ik je zo duidelijk mogelijk probeer uit te leggen wat deze termen betekenen, waar ze voor staan en wat ze met elkaar gemeen hebben.

Om te beginnen staat ADD voor Attention Deficit Disorder, ADHD voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder en HSP voor High Sensitive Person, ook wel bekend als High Sensitive Personality en in het Nederlands als hoog sensitief persoon of simpel verkleind naar hooggevoeligheid.

De namen geven eigenlijk al direct aan dat het bij ADD en ADHD gaat om een “disorder” ofwel een disfunctioneren. Althans zo is het sinds 1987 gedefinieerd in het psychiatrisch handboek  de “DSM IV”. In de DSM worden alle psychische aandoeningen beschreven met de kenmerken en symptomen die erbij horen zodat psychiaters hun diagnoses officieel kunnen stellen.

De term HSP (High Sensitive Person/Personality) geeft al aan dat het hier niet om een stoornis of aandoening gaat maar om een karaktereigenschap. Het blijkt dat zo’n 20% van de wereldbevolking hier in meer of mindere mate mee te maken heeft.

 

Welke typen ADHD kennen we?

Er zijn 3 types ADHD. In alle gevallen krijg je de diagnose ADHD. Maar afhankelijk van je kenmerken zul je passen in één van onderstaande types:

  • Type 1, ADHD – I (ADHD inattentive) In het Nederlands zeggen we “ADHD – overwegend onoplettend type“. Dit type noemen we voor het gemak ook wel ADD. Dit omdat er geen sprake is van hyperactiviteit waardoor de H wegvalt. Dit wil helemaal niet zeggen dat iemand met ADD niet druk kan zijn. Het verschil is alleen dat je niet overwegend hyperactief bent zoals in de andere types. De term ADD is eigenlijk afgeschaft maar het praat een stuk makkelijker vind je niet?
  • Type 2, ADHD – H (ADHD hyperactive/impulsive) Dit is in het Nederlands het overwegend hyperactieve en impulsieve type. Omdat er dus geen sprake is van “Attention Deficit”, maar enkel hyperactiviteit en impulsiviteit wordt dit voor het gemak ook wel eens HD genoemd.
  • Type 3, ADHD – C (ADHD combined) Ofwel het gecombineerde type. Dit is het overwegend onoplettend en hyperactieve type. Dit type ADHD komt het meest voor en wordt in de volksmond eenvoudig ADHD genoemd. Hierbij gaat het dus om zowel de overwegend onoplettendheid als de hyperactiviteit en impulsiviteit. Ben je wel eens druk maar over het algemeen onoplettend dan is de kans groot dat je de diagnose ADHD – I krijgt (ADD) en niet het gecombineerde type. Je valt pas onder dit type 3 als er echt duidelijk regelmatige hyperactiviteit aanwezig is in combinatie met alle kenmerken van type 1.

Het maakt dus niet uit welk type je nu precies bent voor de diagnose ADHD. In alle gevallen krijg je de diagnose ADHD maar afhankelijk van de symptomen die je hebt zal de diagnose  ADHD-I, ADHD-H of ADHD-C worden. Snap je het nog?

 

Wat zijn de verschillen tussen deze ADHD types?

Het verschil van ADHD type 1 met type 2 en 3 is dat er bij type 1 geen sprake is van voortdurende externe of fysieke hyperactiviteit. Bij type 1 is de hyperactiviteit vooral in de geest aanwezig. Dit kenmerkt zich aan continue in gedachten zijn alsof het brein maar niet wil stoppen. Er is geen rust in het hoofd. Deze personen trekken zich over het algemeen graag even terug door het teveel aan prikkels en informatie moeten verwerken. Ook merk je vaak friemelen en frunniken met spullen om hem heen op.

Type 2 en 3 uiten de drukte in het hoofd vooral op een hyperactieve manier. Over het algemeen kunnen zij niet stil zitten en staan dus voortdurend op uit hun stoel, lopen heen en weer en praten erg veel en zijn vooral kenbaar aanwezig. Niemand ontkomt aan de aanwezigheid van een ADHD’er type 2 en 3. Denk maar aan Jochem Meyer om een voorbeeld te noemen. Hij lijkt mij duidelijk een ADHDér type 2 icon wink Verschillen tussen de 3 ADHD types en hun overlap met HSP

Sommige mensen denken dat ADDérs (type I) altijd stille introverte en dromende mensen zijn. Dit is niet waar. Dit is afhankelijk van je karakter en de omgeving waarin je bent opgegroeid. Net als alle mensen kunnen ook deze mensen soms druk en vooral erg enthousiast zijn.

Ook mensen met ADHD type I kunnen dus druk overkomen. Meestal zie je dit in vormen zoals moeilijk kunnen stilzitten zonder iets te doen. Alsof er altijd een gevoel van onrust in de persoon aanwezig is. Er wordt al snel ergens aan gefrummeld. Bijvoorbeeld aan spullen of het haar etc. Ook kun je merken dat ze snel van het één in het ander springen. Zowel tijdens gesprekken als bij het uitvoeren van taken. Dit komt omdat het brein continue met nieuwe gedachtes op de proppen komt. Bij dit type 1 zal je echter geen voortdurende hyperactiviteit opmerken.

Het verschil tussen type 2 (HD) met type 1 en 3 is eigenlijk alleen dat deze mensen geen last hebben van concentratieproblemen. Mensen van ADHD type 1 en 3 hebben hier juist wel enorm veel last van en dwalen snel af in gedachten als het onderwerp ze niet 100% boeit. Dit is enorm te merken op school, tijdens gesprekken, op het werk etc. Het is voor hen alsof hun concentratie op de gehele omgeving is gericht en niet op dat ene onderwerp wat op dat moment de aandacht van ze vraagt. Alle prikkels komen dus even hard binnen en dit zorgt geregeld voor heftige overprikkeling waardoor iemand van type 1 en 3 zich erg moe en uit het veld geslagen kan voelen.

Om het bovenstaande een beetje te versimpelen zal ik hieronder een opsomming geven met de verschillen en overeenkomsten:

Overeenkomsten ADHD types

Overeenkomsten type 1 ADHD – Inattentive en type 3 ADHD – Combined

  • Alle prikkels uit de omgeving komen even hard binnen
  • Doorlopend veel drukte en gedachtes in het hoofd
  • Snel overprikkeld
  • Zoekt externe  afleiding
  • Moeite met stil zitten en niks doen
  • Geregeld impulsieve uitspattingen

Overeenkomsten type 2 ADHD – Hyperactive/impulsive met type 1 en 3

  • Op zoek naar externe afleiding
  • Moeite met stil zitten en niks doen
  • Geregeld impulsieve uitspattingen

Verschillen ADHD types

Verschillen type 1 ADHD – Inattentive en type 3 ADHD – Combined

  • Type 1 trekt zicht eerder terug terwijl type 3 zich hyperactief zal uiten op de prikkels
  • Hierdoor komt type 1 rustig over terwijl type 3 hyperactief overkomt en niet stil kan zitten en meestal veel praat

Verschillen type 2 ADHD – Hyperactive/impulsive met type 1 en 3

  • Type 2 heeft geen last van concentratieproblemen
  • Type 2 heeft geen last van overmatige overprikkeling

Voor een uitgebreide lijst met kenmerken van ADD (ADHD – I) ofwel type 1 kun je hier terecht en een lijst met kenmerken van ADHD (ADHD – C) ofwel type 3 hier.

 

Wat heeft HSP nu met ADD en ADHD te maken?

Nu ik ADHD en ADD besproken heb zal ik vertellen wat hierin de overlap is met HSP. Dit is voor veel mensen de grootste vraag. Vanaf nu zal ik ADHD type 1, 2 en 3 enkel nog gewoon ADHD noemen.

Zoals ik al eerder aangaf is ADHD officieel opgenomen in de DSM IV als psychiatrische aandoening. Bij HSP is dit niet het geval en hebben we het puur over een eigenschap die bij veel mensen voorkomt.

Het blijkt dat heel veel mensen die ADHD hebben ook hoog sensitief zijn. Je ziet dit veel in gezinnen en families. De moeder heeft bijvoorbeeld ADD, de vader ADHD. De zoon is hoog sensitief en heeft ADHD, de ene dochter is enkel hoog sensitief en de andere dochter heeft ADD. Het is een mix die in veel families voorkomt. Daarbij is het ook niet zeldzaam dat nog andere labels aanwezig zijn in de familie zoals dyslexie, pdd-nos etc.

Dit komt denk ik ten eerste omdat mensen met HSP en ADHD elkaar aantrekken omdat ze meer op eenzelfde golflengte zitten dan andere mensen. Zo creëer je op zijn beurt ook kinderen met dezelfde eigenschappen.

Maar waarom trekken deze mensen elkaar dan aan en wat hebben ze gemeen? Hierover lees je hieronder meer.

 

De overeenkomsten en verschillen tussen ADHD en HSP

Een hoog sensitief persoon heeft als het ware veel sterkere zintuigen dan de doorsnee mens. Horen, zien, ruiken, proeven en voelen wordt heftiger ervaren. Deze gevoeligheid zorgt snel voor overprikkeling. Klachten die daarmee gepaard gaan zijn vaak vermoeidheid, niet helder kunnen denken, gestrest voelen, slecht kunnen concentreren, geheugen problemen, onrust, spanningen etc.

Mensen met ADHD kennen deze symptomen vaak maar al te goed en hebben net als HSPérs ook de eigenschap dat prikkels veel harder worden ervaren. Niet zozeer omdat zij sterkere zintuigen hebben maar wel omdat zij alle prikkels even hard binnenkrijgen en daardoor overprikkeld raken.

Het grote verschil tussen ADHD en HSP is, dat iemand met enkel HSP, zich over het algemeen wel goed kan concentreren. Ook hebben zij minder last van continue drukte in het hoofd en chaotisch gedrag. Dit speelt in meer of mindere mate pas op wanneer een HSPér erg overprikkeld raakt. Pas dan zorgt dit voor onrust en concentratieproblemen. Iets wat een ADHDér vrijwel altijd ervaart.

Andere eigenschappen die zowel voorkomen bij ADHD als bij HSP, die ervoor zorgen dat deze mensen elkaar aantrekken, zie je hieronder:

  • Een sterk gevoel voor rechtvaardigheid
  • Snel mensen doorhebben
  • Veel wegdromen en/of fantaseren
  • Vaak perfectionistisch van aard
  • Staan vaak graag voor anderen klaar
  • Een goed ontwikkelde intuïtie
  • Denken vaak in beelden en plaatjes
  • Vaak erg creatief

Daarnaast zijn het ook vaak de mensen met HSP en ADHD die in hun leven te maken krijgen met depressie, burn-out, angststoornis en dergelijke klachten. Ook dit zorgt ervoor dat zij elkaar beter begrijpen en meer naar elkaar toetrekken.

Een compleet overzicht van HSP eigenschappen vind je hier. Ook lees je hier meer informatie over wat hoog sensitiviteit nu precies is en hoe je hier goed mee om kunt gaan.

 

Wanneer spreek je nu over ADHD en wanneer over HSP?

Je zult nu begrijpen dat mensen met ADHD en HSP elkaar aantrekken omdat er veel overeenkomsten zijn in de manier hoe zij in de wereld staan. Daardoor zullen ze makkelijker met elkaar kunnen omgaan en kunnen zij elkaar beter begrijpen dan de doorsnee mens. Dit zorgt ervoor dat er al generaties lang nieuwe kinderen worden geboren die vaak zowel ADHD, als hoog sensitieve eigenschappen hebben.

Bedenk je wel dat dit absoluut niet betekent dat iemand met ADHD ook altijd hoog sensitief is en vice versa. In de praktijk zie je deze overlap vaak wel. Zeker als je het op gezins/familieniveau bekijkt. Maar helaas hoor ik ook vaak om mij heen dat er onterecht diagnoses van ADHD worden gesteld terwijl het kind gewoon hooggevoelig blijkt te zijn.

Wil je graag weten of je kind nu juist HSP is of misschien ADHD heeft? Lees dan even verder.

Het verschil tussen HSP en ADHD kun je wel aan een aantal eigenschappen opmerken. Het belangrijkste is de concentratie en aandacht. Wanneer je merkt dat je kind continue afdwaalt, niet goed kan luisteren en snel interesse verliest dan duidt dit in de richting van ADHD, met name op type 1 of 3. Wat je hierbij ook vaak ziet is dat deze mensen continue wisselen van hun bezigheden. Ze gaan ergens mee aan de slag, zien halverwege iets anders om te gaan doen en beginnen daar aan. Eenmaal daarmee bezig komt er weer iets anders in hun hoofd op om te gaan doen en voordat ze het weten zijn ze met 10 dingen gestart maar is er niets afgerond. Dit is ook typisch iets dat bij ADHD hoort.

Heb je het idee dat de concentratie en aandacht over het algemeen goed is, maar blijkt dat het kind zich snel terugtrekt, snel overprikkeld lijkt of uit het veld geslagen en juist hierdoor onrustig en druk wordt en concentratieproblemen krijgt, dan kan dit in veel gevallen door hoog sensitiviteit komen.

Belangrijk vind ik nog wel om te melden dat voeding ook een enorm grote rol kan spelen bij eigenschappen zoals we die kennen van ADHD en HSP. Meer informatie over voeding en voedingstips en diëten bij ADD, ADHD en HSP lees je hier.

Ben je opzoek naar handige tips die je leven met ADD, ADHD en HSP heel positief kunnen beïnvloeden? Kijk dan eens op  onderstaande link. Je kunt je hieronder in het invulvak ook even gratis aanmelden met je e-mailadres zodat ik je op de hoogte kan houden van nieuwe informatie en tips en adviezen kan sturen icon smile Verschillen tussen de 3 ADHD types en hun overlap met HSP

> 9 waardevolle tips voor je leven met ADD, ADHD en HSP

 

Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

Overzicht met boeken voor mensen met ADD, ADHD en HSP

Hieronder vind je boeken, die jou of je kind, in je dagelijks leven helpen omgaan met ADD, ADHD, HSP en soms dyslexie. Ook staan er boeken tussen die je de kracht van deze ‘aandoeningen’ laten inzien. Wat ik ook niet weg mag laten is het inmiddels erg populaire boek ‘De Paleo Revolutie’, waar steeds meer mensen hele positieve resultaten mee behalen op het gebied van onverklaarbare, vervelende klachten. Het boek gaat diep in op dit Paleo ‘oerdieet’. Je leest bijvoorbeeld waarom juist deze voeding zo goed voor ons is en het staat natuurlijk vol met lekkere recepten. Verder vind je nog twee boeken die specifiek gericht zijn op hulp bij burn-out en depressie en onderaan nog een aantal goede e-books en E-cursussen waarvan ik er zelf van twee erg goede resultaten heb behaald. Dat is de E-cursus ‘Kies eieren voor je tijd’ om beter te leren omgaan met uitstelgedrag en het e-book ‘Sociaal Zelfvertrouwen’ om van je sociale angsten en onzekerheid af te komen. Ik hoop dat je er een boek tussen vindt waar je veel aan hebt. Ik zou het leuk vinden als je onderaan de pagina nog eens van je laat horen wat het je opgeleverd heeft.

Groetjes, Jochem

 

Klik op het plaatje voor meer informatie over het boek en recensies.

Hulpboeken voor ADDérs en ADHDérs

Leven met ADD1 206x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

Leven met ADHD 207x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

 

 

 

ADHD bij volwassenen 193x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboekenOpgeruimd leven met ADHD Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

Hoera ik heb ADHD van patient tot temperament Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

 

 

 

 

 

Ouders van kinderen met ADD en ADHD

Opvoedwijzer ADD ADHD1 200x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

Werkboek voor kinderen met ADD, ADHD en dyslexie

Werkboek. Ik leer anders 212x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

 

 

 

 

ADD en ADHD in relaties

ADHD relaties 212x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

 

 

 

 

Hulp bij hooggevoeligheid (HSP)

Hoog sensitieve personen 183x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboekenJong en hooggevoelig hoezo anders 201x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

 

Werkboek voor hoog sensitieve personen

Werkboek voor meer energy oefeningen voor hsp Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

.

 

 

 

 

..

.

.

Hoog sensitiviteit in relaties

Hoog sensitieve personen in de liefde 189x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

 

 

 

 

Hulp voor ouders van hoog sensitieve kinderen (HSK)

Het hoog sensitieve kind 187x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

.

.

Het ‘Oerdieet’ van Paleo (Aanrader!)

De Paleo Revolutie Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

.

Stress, burn-out en depressie

Gefeliciteerd met je burn out in 7 stappen weer stralen 201x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboekenStap voor stap je depressie te lijf 212x300 Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

 

 

 

 

 

 

 

 

Waardevolle E-books en E-cursussen

Kies eieren voor je tijd Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboekenbindingsangst oplossing Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

sociaal zelfvertrouwen eboek cover klein Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken

Gelukkig zijn Gelukkig blijven Leuke en goede ADD, ADHD en HSP zelfhulpboeken