Categorie archief: Thako van den Heuvel

Eigen schuld of slachtoffer van ADD?

Mijn levensloop met ADD

Thako van den HeuvelEigenlijk heb ik er de eerste 45 jaar van mijn leven gewoon een puinbak van gemaakt. Veel bergen en dalen. Van het ene succes naar het volgende dieptepunt. Alcoholisme en stevige schulden. Deels te wijten aan een stuk verziekte jeugd. Maar achteraf was die jeugd en de rest van mijn leven toch ook wel degelijk doorspekt met alle kenmerken van ADD. Iets waar ik enkele jaren terug pas de ‘officiële’ bevestiging voor kreeg.

Toch blijf ik stellen dat ik er wel degelijk zelf een puinbak van heb gemaakt. En in feite doe ik dit uit zelfbescherming. Op het moment dat ik de volledige ‘schuld’ op ADD ga gooien, bestaat namelijk het gevaar dat ik de vereiste maatregelen uit het oog verlies. Op de term ‘schuld’ volgt al snel de neiging je slachtoffer te gaan voelen.

Inmiddels weet ik dat ik simpelweg met een goede agenda en takenlijstjes moet werken. Dat ik moet voorkomen om met te veel dingen tegelijk bezig te zijn. Dat regelmaat goed voor mij is. Dat alcohol – maar ook drugs – extra risico’s voor mij hebben. Dat ik ‘s avonds geen koffie moet drinken en voorzichtig moet zijn met ‘s avonds snacken. En verder kán Ritalin mij ondersteunen als ik het écht te druk krijg (momenteel ben ik even werkloos en redt ik het prima zonder).

Ik denk dat het goed is om onder ogen te blijven zien dat ik deze volstrekt logische maatregelen ook jaren eerder had kunnen nemen en zo een hoop ellende had kunnen voorkomen. In dat geval had Ritalin er uiteindelijk enkel de laatste scherpe randjes vanaf kunnen nemen.

Wat mij betreft is het belangrijk die eigen verantwoordelijk wel onder ogen te blijven zien. Dit blijft het beste middel om te voorkomen dat je terug gaat naar de tijd dat je nog van niets wist.

Weten dat je ADD hebt betekent ook dat je geen excuses meer hebt.