Tagarchief: hersenen

Denken, denken, altijd maar denken….

‘Ik’ en mijn vermoeiende ADD brein

ADD en overprikkeld door teveel informatieOp een zeker moment gaat het gewoon niet meer, het lijkt wel alsof mijn hoofd vol zit. Nieuwe informatie, woorden, zinnen, ze lijken af te kaatsen op mijn hersenschors, soms lijk ik het fysiek te kunnen voelen. Mijn hersens verwerken niets meer, er lijkt een soort leegte te ontstaan. Een schreeuwende alles overheersende de stilte. Nee dit is geen innerlijke rust, eerder een innerlijke meltdown. Vluchten lijkt voor mij de enige manier. 

Herkenbaar? De overprikkeling van mijn hersenen is het geen waar ik het minste grip op heb. Soms kan ik denken als een straaljager, wat zeg ik, kan ik denken met intergalactische snelheid waarbij ‘The Enterprise’ in het niets valt. Op andere momenten kan een rund, die aan zijn vijfde herkauwsessie van de dag begint, nog sneller informatie verwerken dan mijn brein. Dat ding in mijn schedelpan, mijn hersens, lijkt nooit een stabiele toestand te bereiken.

Geen idee hoe dit voor anderen werkt, maar ik ben een denker. Een analyticus zonder proefschrift, een filosoof zonder duidelijk probleem, een wetenschapper zonder vakgebied. Ik denk aan en over alles, soms tegelijk, andere keren onophoudelijk. Niets is op zichzelf staand en alles is verbonden. Bijzonder fascinerend, complex, uitdagend en vaak dodelijk vermoeiend, al zeg ik het zelf. Vermoeiend omdat het soms niet lijkt op te houden en omdat het ook erg op mezelf is gericht. Mijn ‘Ik’ is een veel te veel voorkomend onderwerp in mijn denksessies. De twijfel en de onzekerheid zit diep in mij, met mismoedige en depressieve stemmingen als gevolg. Wellicht zit dit nu eenmaal in mij, maar waarschijnlijker komt het ook doordat het net iets te vaak volledig mis is gegaan. Falen gaat na verloop van tijd in je botten zitten en het laat zich er lastig uitlopen.

Maar al dat gekke denken brengt me ook veel goeds. Het voedt mijn creativiteit, mijn vermogen tot het vinden van oplossingen en antwoorden. Ik leg mezelf geen grenzen op. Ik fantaseer en droom van levens en werelden die ik zou willen zien of creëren. Ik zie ook altijd overal humor. Ik kan binnen een tel schakelen tussen serieuze ideeën en slap ouwehoeren. Met mij kun je altijd een gesprek voeren, ik praat over alles, ik heb immers over alles nagedacht. Deze waardevolle eigenschappen begin ik nu pas te waarderen.

Ja ik ben te dik, heb mijn opleidingen verneukt, heb het halen van een rijbewijs maar laten varen, heb verslavingen die ongeneesbaar lijken en zwerf van kamer naar kamer, omdat ik geen appartement kan betalen. En nee, ik heb dat lang niet allemaal geaccepteerd. Het is moeilijk en klote, want ik neem die verdomde rugzak overal mee naar toe. Maar ik heb mijn weg gevonden, een beroep waar ik lol in heb, waar ik goed in ben, waarbij ik in een vingerknip in mijn hyperfocus kan komen. Ik ben er geduldig, precies, zelfs perfectionistisch in. Het maakt mij gelukkig, het geeft me hoop en een toekomst. De maatschappelijke weg is niet voor iedereen (weg)gelegd. Er is echter altijd een weg, dat blijf ik geloven, altijd, voor eeuwig en altijd!

Beelddenken vs woorddenken

Mijn zonen met ADHD en ADD denken in beelden!

Ik ben van het weekend mezelf eens verder gaan verdiepen in beelddenken. Ik had dit al deels gedaan toen mijn jongste zoontje met ADHD gediagnosticeerd was omdat hij op school met lezen enorm achter bleef en het gevolg daarvan was dat hij groep drie over moest doen. Nu zit hij in groep vier en is hij wel wat vooruit gegaan. Dit komt mede dankzij de medicatie maar het is nog steeds niet zoals het moet. Hij ligt nog een jaar achter op leesniveau en nu mijn oudste zoon met ADD gediagnosticeerd is, kwam het weer boven borrelen…”je moet hier wat mee doen!”…en omdat ik toentertijd niet in staat was om dit verder op te pakken, ga ik hier nu mee verder.

 

ADD, ADHD en de rechterhersenhelft

Nu blijkt dus dat zo goed als alle ADDérs en ADHDérs gebruik maken van hun rechter hersenhelft, wat dus inhoudt dat zij hoofdzakelijk in beelden denken. Dit houdt in dat zij een ander denksysteem hebben en daardoor het huidige schoolsysteem, wat voornamelijk gebruik maakt van de linkerhersenhelft (woorden), niet kunnen volgen en dus achterstand oplopen en vaak zelfs stilstand hebben in het lees/leer niveau.

Helaas zijn de scholen nog niet ingesteld op rechts georiënteerde kinderen en dus zullen deze kinderen in heel veel gevallen vast gaan lopen of niet echt verder komen…

Dit zal voor vele ouders een punt kunnen zijn waaruit blijkt waarom hun kind niet verder vooruit komt, ondanks alle inzet die de school eventueel biedt, waardoor er uiteindelijk misschien zelfs een Dyslexie protocol aan te pas gaat komen.

 

Wat kun je doen?

Als ouder kun je hierin stappen ondernemen om dit zelf op te gaan pakken. Er zijn boeken in de handel waar je wat mee kunt, om je kind te ondersteunen, of naar een coach gaan die je kind hiermee kan helpen, zodat ook zijn/haar talenten erkend worden en je kind weer met plezier een boek leest en op school lekker mee kan komen.

Ik denk in beeldenEén boek wil ik jullie absoluut aanraden en dat is: ‘Ik denk in beelden, jij onderwijst in woorden…‘, hierin zul je als ouder van een ADD of ADHD gediagnosticeerd kind een hele andere kijk krijgen op deze diagnose.

En het ‘WERKBOEK, Ik leer anders‘ is ook echt een aanrader!

Mij heeft het in ieder geval flink aan het werk gezet en ik zal zeker verder gaan om hiermee in de toekomst kinderen en ouders te helpen en ondersteunen..

Ik wens jullie alvast veel lees- en herkenningsplezier.

Groet Lyana