Tagarchief: overprikkeling

Kleine ‘Survivalgids’ voor je Hooggevoeligheid

Handvatten en tips voor hooggevoelige mensen

yin-yang-hspZelfzorg is een kernbegrip bij het leren omgaan met je hooggevoeligheid. Leren voelen waar je lichaam en geest behoefte aan hebben. Dit zoveel mogelijk te verzorgen, waardoor je jezelf kracht en vertrouwen geeft en aanwezig kan zijn in het NU.

HOE?

Kijk zorgvuldig hoe je dit nu vorm geeft en waar je dingetjes zou willen aanpassen. Onderzoek een lifestyle op jouw maat!

  • Draag zorg voor een goed dag/nacht ritme en voldoende slaap, richt je slaapkamer rustig in, zonder prikkels of straling.
  • Draag zorg voor voldoende gezonde voeding, vers, liefst onbespoten en afwisselend.
  • Draag zorg voor afwisseling van spanning en ontspanning, zoek regelmatig rust bij natuur, kunst en spiritualiteit. (wandelen, sport, meditatie, dingen met je handen en lijf doen, daar waar jij van houdt en spontaan naar getrokken wordt).
  • Draag zorg voor je geliefden en vrienden, maar zet je zelfzorg op de eerste plaats.
  • Draag zorg voor plezier, humor, creativiteit en spelen in je leven.
  • Draag zorg voor je uiterlijk en draag comfortabele kleding.
  • Draag zorg voor inspiratie en intellectuele uitdaging.
  • Draag zorg voor………..

 

CONCRETE TIPS:  (Kijk wat je aanspreekt)

  • Hou een dankbaarheidsdagboek bij, schrijf dagelijks drie dingen op waar je dankbaar voor bent. Kunnen kleine dingen zijn (Glimlach van de buurman, vers eitje van de boer, maar ook dat ik werk doe waar ik blij van word).
  • Terugblik op de dag, eventueel opschrijven wat je raakte. Je loopt de dag terug vanaf dat je gaat slapen tot je opstond.
  • Maandelijks een dag voor jezelf plannen waarbij je iets doet wat je voeding geeft en blij van wordt, afspraakje met jezelf. (Niet schrappen als er iets anders langs komt, neem het serieus!)
  • Bij overprikkeling een stap terug doen, soms zijn 5-10 minuutjes al voldoende.
  • De vrijheid en stilte bij jezelf onderzoeken, waar ervaar ik die, hoe verzorg ik die?
  • Bij stress, spanning onderzoeken waar heb ik werkelijk behoefte aan? Waar ben ik over mijn grens gegaan, hoe kan ik weer meer balans vinden? Wat heb ik nodig?
  • Anticiperen, komt er een drukke dag aan, plan daarna rust in.
  • Keuzes maken, wil ik dit echt?
  • Ruimte inbouwen als iemand je wat vraagt? Wil ik dit echt? Ik kom erop terug, loop er even mee.
  • Fijngevoeligheid serieus nemen en uiten. Prettig om bijvoorbeeld vier ochtenden te werken dan hele dagen.
  • Voeding, wat neem ik tot me, letterlijk en figuurlijk, luister ik naar mijn lichaam?
  • Handig worden, op rustig moment gaan winkelen bijvoorbeeld.
  • Jezelf meer leren afsluiten.
  • Neem een douche na je werk en trek andere kleding aan.
  • Iets warms drinken, met alle aandacht bij je kop thee.
  • Goed doorademen, gapen, voeten op de grond, rug recht, aarden.
  • Wees lief en mild voor jezelf, wees je eigen beste vriend en glimlach hier en daar.
  • …………….
  • …………….

Denken, denken, altijd maar denken….

‘Ik’ en mijn vermoeiende ADD brein

ADD en overprikkeld door teveel informatieOp een zeker moment gaat het gewoon niet meer, het lijkt wel alsof mijn hoofd vol zit. Nieuwe informatie, woorden, zinnen, ze lijken af te kaatsen op mijn hersenschors, soms lijk ik het fysiek te kunnen voelen. Mijn hersens verwerken niets meer, er lijkt een soort leegte te ontstaan. Een schreeuwende alles overheersende de stilte. Nee dit is geen innerlijke rust, eerder een innerlijke meltdown. Vluchten lijkt voor mij de enige manier. 

Herkenbaar? De overprikkeling van mijn hersenen is het geen waar ik het minste grip op heb. Soms kan ik denken als een straaljager, wat zeg ik, kan ik denken met intergalactische snelheid waarbij ‘The Enterprise’ in het niets valt. Op andere momenten kan een rund, die aan zijn vijfde herkauwsessie van de dag begint, nog sneller informatie verwerken dan mijn brein. Dat ding in mijn schedelpan, mijn hersens, lijkt nooit een stabiele toestand te bereiken.

Geen idee hoe dit voor anderen werkt, maar ik ben een denker. Een analyticus zonder proefschrift, een filosoof zonder duidelijk probleem, een wetenschapper zonder vakgebied. Ik denk aan en over alles, soms tegelijk, andere keren onophoudelijk. Niets is op zichzelf staand en alles is verbonden. Bijzonder fascinerend, complex, uitdagend en vaak dodelijk vermoeiend, al zeg ik het zelf. Vermoeiend omdat het soms niet lijkt op te houden en omdat het ook erg op mezelf is gericht. Mijn ‘Ik’ is een veel te veel voorkomend onderwerp in mijn denksessies. De twijfel en de onzekerheid zit diep in mij, met mismoedige en depressieve stemmingen als gevolg. Wellicht zit dit nu eenmaal in mij, maar waarschijnlijker komt het ook doordat het net iets te vaak volledig mis is gegaan. Falen gaat na verloop van tijd in je botten zitten en het laat zich er lastig uitlopen.

Maar al dat gekke denken brengt me ook veel goeds. Het voedt mijn creativiteit, mijn vermogen tot het vinden van oplossingen en antwoorden. Ik leg mezelf geen grenzen op. Ik fantaseer en droom van levens en werelden die ik zou willen zien of creëren. Ik zie ook altijd overal humor. Ik kan binnen een tel schakelen tussen serieuze ideeën en slap ouwehoeren. Met mij kun je altijd een gesprek voeren, ik praat over alles, ik heb immers over alles nagedacht. Deze waardevolle eigenschappen begin ik nu pas te waarderen.

Ja ik ben te dik, heb mijn opleidingen verneukt, heb het halen van een rijbewijs maar laten varen, heb verslavingen die ongeneesbaar lijken en zwerf van kamer naar kamer, omdat ik geen appartement kan betalen. En nee, ik heb dat lang niet allemaal geaccepteerd. Het is moeilijk en klote, want ik neem die verdomde rugzak overal mee naar toe. Maar ik heb mijn weg gevonden, een beroep waar ik lol in heb, waar ik goed in ben, waarbij ik in een vingerknip in mijn hyperfocus kan komen. Ik ben er geduldig, precies, zelfs perfectionistisch in. Het maakt mij gelukkig, het geeft me hoop en een toekomst. De maatschappelijke weg is niet voor iedereen (weg)gelegd. Er is echter altijd een weg, dat blijf ik geloven, altijd, voor eeuwig en altijd!