Tagarchief: bps

Ingrid’s heftige leven met Borderline en ADHD

Een langdurig en zwaar behandeltraject voor Borderline waarna later de diagnose ADHD volgde

Borderline en ADHD, ik hou niet van hokjes!

Ik heb ADHD, ik hou niet van kaderleven!

Sinds 1998 werd ik behandeld voor BPS (Borderline persoonlijkheidsstoornis). Tonnen aan medicatie waar ik alleen maar ‘gekker’ van werd en ik weet niet hoeveel uur van behandeling verder ben ik half m’n gezin, m’n familie en veel van m’n vrienden kwijt. M’n huwelijk op de klippen en een oceaan van tranen gehuild. Depressies en verslaving overwonnen. Maar altijd maar die innerlijke onrust en die chaos in m’n hoofd. Razend snelle verbanden worden in m’n hoofd gelegd. Nooit die leegte waar men bij BPS van spreekt, alleen maar overvol. Waardoor ik ook aan automutileren deed (jezelf snijden) sinds ik 11 was. ‘luchtgaatjes!’ noemde ik het. Ik begrijp dan ook hoe de diagnose gesteld is maar er is nooit verder gekeken.

Na zo’n teleurstellende behandeling ben ik een klachten procedure in gegaan en heb na 14 jaar behandeling eens een uitgebreid onderzoek geëist. Ik heb mijn gelijk en excuses gekregen van deze instantie. Nu blijkt dat ik ADHD heb en als dat niet eerst behandeld word hebben andere behandelingen voor eventueel andere klachten geen zin. Ik zou in mijn klachtenprocedure verder kunnen gaan aanklagen maar heb voor mijzelf besloten dat ik al te veel tijd en geld verdaan heb.

Met heel erg veel moeite, vooral in vertrouwen (!) ben ik in zee gegaan met een andere kleinere GGZ instelling en er gaat een wereld voor mij open en ik zie licht aan het eind van de nog lange tunnel. Ik krijg handige bruikbare tips om mijzelf een halt toe te leren roepen en te structureren. Ik blijf altijd de neiging houden om door te draven. Dat weet ik nu. Maar ik krijg eindelijk een paar teugels aan gereikt! pfhoe! Wat een opluchting! En nou oefenen!!! Proberen het verdriet om wat ik verloren heb een plaatsje te geven en bouwen aan een hele nieuwe toekomst. It’s a new day , it’a new live and I’m feeling … wisselend LOL!

Ik schrijf dit openbaar omdat ik graag wil delen dat het Ooh Zo belangrijk blijft je eigen touwtjes in handen te houden, ook bij instanties. En ik wil aan de kaak stellen dat ik het schandalig vind dat als je ziek bent en afhankelijk van hulpverlening er op zo’n lakse en gemakkelijke manier met jou als mens en jouw diagnose om word gegaan. Ik heb bijvoorbeeld jaren lang gedacht dat ik behandeld werd door een psychologe terwijl ik ‘steunende gesprekken’ had met een psychiatrisch verpleegkundige. Vandaar dat zij nooit dieper op thema’s in wou gaan als ik dat vroeg. Ik heb mij veelte lang passief opgesteld en mijn ‘behandeling’ onder gaan. (wat wil je als je depressief bent?!)

Er is helaas ook niemand om mij heen geweest die aan de bel getrokken heeft.
Ik heb mijzelf samen met de kinderen door deze jaren heen moeten worstelen. De kinderen die hier ongetwijfeld ook een behoorlijke tik van mee hebben gekregen. Om maar te zwijgen over de interventie van BJZ die zooooo veel te wensen overliet. Vertrouwen doen wij geen èèn van allen helaas. Maar what doesnt kill you makes you stronger!!!

Wat ik wil zeggen …
Bezuinigen in de zorg ???
INVESTEREN!!!
Zorg dat de zorg efficiënt werkt!!!
DAT SCHEELT!!!
Daarom wil ik wel met de billen bloot als iemand … ook maar iemand er iets van leert!

Groet Ingrid

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen