Hoi Jochem,

Allereerste hartelijk dank voor het maken van deze site!
Ik kwam via Facebook op jouw website terecht, waar ik meerdere verhalen kon lezen van mensen die ook een vorm van ADD of ADHD hebben.
Jouw site sprak me meteen aan omdat de maker zelf weet wat het is, waardoor ik toch sneller geneigd ben jou te geloven dan de "pillen industrie"
Bij mij is de diagnose ADD pas op mijn 25ste gesteld. In eerste instantie ging ik hier in mee, oftewel stond ik open voor elke vorm van hulp. Ik ben toen direct begonnen met Ritalin, wat bij mij na een aantal weken niet meer te doen was. Ik viel enorm veel af en kon nog sneller praten dan dat ik normaal al doe. Ik had altijd al wel meerdere baantjes, maar met Ritalin werkte ik tot laat in de avond en stond ik de volgende dag weer vroeg op om te werken. Niet normaal als je het mij vraagt, maar ik ging als een speer. De eerste maanden heb ik ontzettend veel geslapen, volgens de dokter heel normaal. Ik had naast het gewichtsverlies ook veel last van de rebounds en heb me maanden na het stoppen nog een afkickende junk gevoeld. Koude rillingen door mijn lijf en mijn kaken spande zich constant aan. Daarna werd Concerta voorgeschreven, waar ik na drie maanden ook vanaf wilde, al moet ik zeggen dat dat spul beter "werkte" dan Ritalin. Voor het eerst in mijn leven dacht/deed/voelde ik me zoals een "normaal" persoon zich voelt. En ik kan maar een ding zeggen........Wat was dat SAAI! Het hebben van meerdere gedachtes door elkaar heen en lekker van de hak op de tak te zijn, is WIE IK BEN. Ik ben door mijn ouders keurig in elkaar gezet en alles zit er op en eraan. Ik mankeer niks, ik heb misschien wat meer moeite dan een andere met simpele dingen. Ok ik ben misschien niet de makkelijkste persoon om mee om te gaan, maar een dag met mij is nooit saai. In mijn werk heb ik er soms last, maar ook weer lol van. Ik kan juist door deze eigenschappen heel creatief en vrij denken. Mijn rijke fantasie en enthousiasme heeft me vele malen uit diepe dalen gehaald. Ik probeer zo goed mogelijk te slapen/eten/bewegen en vooral een bestemming in het leven te vinden waarvoor ik hier ben. Er is een reden dat ik geboren ben zoals ik ben en ik hoop dat andere ADHDérs (of andere etiketten waar we eigenlijk helemaal niet van houden, want we zijn niet de diagnose, we hebben het maar opgeplakt gekregen) in gaan zien dat we best wel geinige mensen zijn. Groetjes Merel... Sluiten