Verschillen tussen de 3 ADHD types en hun overlap met HSP


ADHD-I, ADHD-H, ADHD-C, ADD…. of ben ik gewoon HSP’er?

De verschillende typen ADHD uitgelegdVoor veel mensen is het nog altijd onduidelijk wat nu precies de termen ADD, ADHD en HSP inhouden en wat de verschillen en overeenkomsten zijn. Vandaar dit artikel waarin ik je zo duidelijk mogelijk probeer uit te leggen wat deze termen betekenen, waar ze voor staan en wat ze met elkaar gemeen hebben.

Om te beginnen staat ADD voor Attention Deficit Disorder, wat eigenlijk een verouderde term is waar je zo direct meer over leest. ADHD staat voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder en HSP voor High Sensitive Person, ook wel bekend als High Sensitive Personality en in het Nederlands als Hoog Sensitief Persoon simpel verkleind naar hooggevoeligheid.

De namen geven eigenlijk al direct aan dat het bij ADD en ADHD gaat om een “disorder” ofwel een disfunctioneren. Althans, zo is het sinds 1987 gedefinieerd in het psychiatrisch handboek de ‘DSM-3’ (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders). Hierin worden alle psychische aandoeningen met hun bijbehorende symptomen beschreven. Zie het als de bijbel voor psychiaters. Het eerste DSM boek werd trouwens al uitgebracht in 1952 en inmiddels zijn we al aangekomen bij de DSM-5 die in mei 2013 uitkwam. Steeds meer labels dus ;)

De term HSP (High Sensitive Person/Personality) geeft al aan dat het hier niet om een stoornis of aandoening gaat maar om een aangeboren persoonlijkheidskenmerk. Het blijkt dat zo’n 20% van de wereldbevolking hier in meer of mindere mate mee te maken heeft.

 

Welke typen ADHD kennen we?

Er zijn 3 types ADHD. In alle gevallen krijg je dus de diagnose ADHD. Maar afhankelijk van je symptomen zul je passen in één van onderstaande types:

  • Type 1 | ADHD – I (ADHD – Inattentive)

    In het Nederlands zeggen we het “ADHD – Overwegend Onoplettend” type. Dit type noemen we voor het gemak ook wel ADD. Dit omdat er geen sprake is van hyperactiviteit waardoor de H wegvalt. Dit wil helemaal niet zeggen dat iemand met ADD nooit druk kan zijn. Het verschil is alleen dat je niet overwegend hyperactief bent zoals in de andere types. De term ADD is eigenlijk afgeschaft maar het praat een stuk makkelijker vind je niet?

  • Type 2 | ADHD – H (ADHD – Hyperactive/Impulsive)

    Dit is in het Nederlands het “ADHD – Overwegend Hyperactieve en Impulsieve” type. Omdat er dus geen sprake is van “Attention Deficit”, maar enkel hyperactiviteit en impulsiviteit wordt dit voor het gemak ook wel eens HD genoemd.

  • Type 3 | ADHD – C (ADHD – Combined)

    Dit is het gecombineerde type dat we in het Nederlands het “ADHD – Overwegend Onoplettend en Hyperactieve” type noemen. Dit type ADHD komt het meest voor en wordt in de volksmond eenvoudig ADHD genoemd. Hierbij gaat het dus om zowel de overwegend onoplettendheid als de hyperactiviteit en impulsiviteit. Ben je wel eens druk maar over het algemeen onoplettend dan is de kans groot dat je de diagnose ADHD – I (ADD) krijgt en niet het gecombineerde type. Je valt pas onder dit type 3 als de hyperactiviteit en impulsiviteit overmatig aanwezig zijn in combinatie met alle kenmerken van type 1.

Het maakt dus niet uit welk type op jou van toepassing is voor de diagnose ADHD. In alle gevallen krijg je de diagnose ADHD, maar afhankelijk van de symptomen die je hebt, zal de diagnose ADHD-I, ADHD-H of ADHD-C worden. Dus voor alle ADD’ers onder ons, officieel zijn we ADHD-I’ers ;)

Heb ik je aandacht nog? ;) Als je het nog aankunt, lees dan hieronder verder over de verschillen tussen deze ADHD types en hun overlap met HSP.

 

Het verschil tussen ADD en HD/ADHD

Het verschil van ADHD type 1 met type 2 en 3 is dat er bij type 1 (ADD) geen sprake is van voortdurende externe of fysieke hyperactiviteit. Bij type 1 is de hyperactiviteit vooral in de geest aanwezig. Dit kenmerkt zich aan continue in gedachten zijn alsof het brein maar niet wil stoppen. Er is geen rust in het hoofd. Deze personen trekken zich over het algemeen graag even terug door het teveel aan prikkels en informatie moeten verwerken. Ook merk je vaak friemelen en frunniken met spullen.

Type 2 (HD) en 3 (ADHD) uiten de drukte in het hoofd vooral op een hyperactieve manier naar buiten gericht. Over het algemeen kunnen zij niet stil zitten en staan dus voortdurend op uit hun stoel, lopen heen en weer, bemoeien zich graag met alles om hun heen en praten erg veel. Ze zijn meestal een stuk opvallender aanwezig. Niemand ontkomt aan de aanwezigheid van een ADHD’er type 2 en 3. Denk maar aan Jochem Meyer om een voorbeeld te noemen. Hij lijkt mij duidelijk een ADHD’er type 2 of 3 ;)

 

Zijn ADD’ers altijd stil en introvert?

Sommige mensen denken dat ADD’ers (type I) altijd stille introverte en dromende mensen zijn. Dit is niet waar. Dit is afhankelijk van je karakter en de omgeving waarin je bent opgegroeid. Net als alle mensen kunnen ook deze mensen soms druk en enthousiast zijn.

Ook mensen met ADHD type I (ADD) kunnen dus druk overkomen. Meestal zie je dit in vormen zoals moeilijk kunnen stilzitten zonder iets te doen. Alsof er altijd een gevoel van onrust in de persoon aanwezig is. Er wordt al snel ergens aan gefrummeld. Bijvoorbeeld aan spullen of het haar etc. Ook kun je merken dat ze snel van het één in het ander springen. Zowel tijdens gesprekken als bij het uitvoeren van taken. Dit komt omdat het brein continue met nieuwe gedachtes op de proppen komt. Bij dit type 1 zal je echter geen voortdurende hyperactiviteit opmerken.

 

Verschil tussen HD en ADD/ADHD

Het verschil tussen type 2 (HD) met type 1 (ADD) en 3 (ADHD) is eigenlijk alleen dat de HD’ersgeen last hebben van concentratieproblemen. Mensen van ADHD type 1 en 3 hebben hier juist wel enorm veel last van en dwalen snel af in gedachten als het onderwerp ze niet 100% boeit. Dit is enorm te merken op school, tijdens gesprekken, op het werk etc. Het is voor hen alsof hun concentratie op de gehele omgeving is gericht en niet op dat ene onderwerp wat op dat moment de aandacht van ze vraagt. Alle prikkels komen dus even hard binnen en dit zorgt geregeld voor heftige overprikkeling waardoor iemand van type 1 en 3 zich erg moe en uit het veld geslagen kan voelen.

 

De verschillen en overeenkomsten tussen de 3 ADHD types samengevat

Om het bovenstaande een beetje te versimpelen zal ik hieronder een opsomming geven met de grootste verschillen en overeenkomsten tussen de 3 ADHD types:

 

Verschillen in de ADHD types

Verschillen type 1 ADHD – Inattentive (ADD) en type 3 ADHD – Combined (ADHD)
  • Type 1 trekt zicht eerder terug terwijl type 3 zich hyperactief zal uiten op de prikkels
  • Hierdoor komt type 1 eerder rustig over terwijl type 3 hyperactief overkomt en niet stil kan zitten en meestal veel praat
Verschillen type 2 ADHD – Hyperactive/Impulsive (HD) met type 1 (ADD) en 3 (ADHD)
  • Type 2 heeft geen last van concentratieproblemen
  • Type 2 heeft geen last van overmatige overprikkeling

 

Overeenkomsten in de ADHD types

Overeenkomsten type 1 ADHD – Inattentive (ADD) en type 3 ADHD – Combined (ADHD)
  • Alle prikkels uit de omgeving komen even hard binnen
  • Doorlopend veel gedachtes en drukte in het hoofd
  • Snel overprikkeld
  • Zoekt externe afleiding
  • Moeite met stil zitten en niks doen
  • Geregeld impulsieve uitspattingen
Overeenkomsten type 2 ADHD – Hyperactive/Impulsive (HD) met type 1 (ADD) en 3 (ADHD)
  • Op zoek naar externe afleiding
  • Moeite met stil zitten en niks doen
  • Geregeld impulsieve uitspattingen

 

Laat ik niet vergeten te vermelden dat dit richtlijnen zijn en er natuurlijk altijd uitzonderingen bestaan. Uiteindelijk blijft iedereen een uniek persoon op zichzelf. Ook van invloed zijn het milieu waar je vandaan komt, je intelligentie, je eigen karakter, je genen en ga zo maar door. Daarnaast komen er ook vaak nog extra diagnoses bij zoals Autisme, Asperger, Hooggevoeligheid, ODD, Dyslexie en noem ze allemaal maar op. Maar ook spelen er vaak secundaire klachten een rol zoals sociale angsten, burn-out en depressie. Al deze factoren hebben ook invloed op iemands zijn gedrag.

Het komt soms ook voor dat iemand in zijn kinderjaren erg druk en impulsief was en ADHD-C als diagnose kreeg, terwijl op latere leeftijd de hyperactiviteit niet meer aanwezig is. Alle andere kenmerken zijn er dan meestal nog wel waardoor iemand dan op latere leeftijd het ADHD-I type krijgt.

Voor uitgebreide kenmerken van ADHD vind je hier een lijst met kenmerken van ADD (ADHD – I) type 1 en een lijst met kenmerken van ADHD (ADHD – C) type 3 vind je hier.

 

De relatie tussen HSP, ADD en ADHD

Nu ik ADHD en ADD besproken heb zal ik vertellen wat hierin de overlap is met HSP. Dit is voor veel mensen de grootste vraag. Vanaf nu zal ik ADHD type 1, 2 en 3 enkel nog gewoon ADHD noemen.

Zoals ik al eerder aangaf is ADHD officieel opgenomen in de DSM als psychiatrische aandoening. Bij HSP is dit niet het geval en hebben we het puur over een eigenschap die bij zo’n 20% van de bevolking voorkomt.

Het blijkt dat heel veel mensen die ADHD hebben ook hoog sensitief zijn. Je ziet dit veel in gezinnen en families. De moeder heeft bijvoorbeeld ADD, de vader ADHD. De zoon is hoog sensitief en heeft ADHD, de ene dochter is enkel hoog sensitief en de andere dochter heeft ADD. Het is een mix die in veel families voorkomt. Daarbij is het ook niet zeldzaam dat nog andere labels aanwezig zijn in de familie zoals Dyslexie, PDD-NOS etc.

Dit komt denk ik grotendeels omdat mensen met HSP en ADHD elkaar aantrekken, omdat ze meer op eenzelfde golflengte zitten dan andere mensen. Zo creëer je op zijn beurt ook kinderen met dezelfde eigenschappen.

Maar waarom trekken deze mensen elkaar dan aan en wat hebben ze gemeen? Hierover lees je hieronder meer.

 

De overeenkomsten en verschillen tussen ADHD en HSP

Een hoog sensitief persoon heeft als het ware veel sterkere zintuigen dan de doorsnee mens. Horen, zien, ruiken, proeven en voelen wordt heftiger ervaren. Deze gevoeligheid zorgt snel voor overprikkeling. Klachten die daarmee gepaard gaan zijn vaak vermoeidheid, niet helder kunnen denken, gestrest voelen, slecht kunnen concentreren, geheugen problemen, onrust, spanningen etc.

Mensen met ADHD kennen deze symptomen vaak maar al te goed en hebben net als HSP’ers ook de eigenschap dat prikkels veel harder worden ervaren. Niet zozeer omdat zij sterkere zintuigen hebben maar wel omdat zij alle prikkels even hard binnenkrijgen en daardoor overprikkeld raken.

Het grote verschil tussen ADHD en HSP is, dat iemand met enkel HSP, zich over het algemeen wel goed kan concentreren. Ook hebben zij minder last van continue drukte in het hoofd en chaotisch gedrag. Dit speelt in meer of mindere mate pas op wanneer een HSP’er erg overprikkeld raakt. Pas dan zorgt dit voor onrust en concentratieproblemen. Iets wat een ADHD’er vrijwel altijd ervaart.

 

Eigenschappen bij zowel ADHD als HSP

Andere eigenschappen die zowel voorkomen bij ADHD als bij HSP, die ervoor zorgen dat deze mensen elkaar aantrekken, zie je hieronder:

  • Een sterk gevoel voor rechtvaardigheid
  • Snel mensen doorhebben
  • Veel wegdromen en/of fantaseren
  • Vaak perfectionistisch van aard
  • Staan vaak graag voor anderen klaar
  • Een goed ontwikkelde intuïtie
  • Denken vaak in beelden en plaatjes
  • Vaak erg creatief

Daarnaast zijn het ook vaak de mensen met HSP en ADHD die in hun leven te maken krijgen met depressie, burn-out, angststoornis en dergelijke klachten. Ook dit zorgt ervoor dat zij elkaar beter begrijpen en meer naar elkaar toetrekken.

Een compleet overzicht van HSP kenmerken en meer informatie over HSP vind je hier.

 

Wanneer spreek je nu over ADHD en wanneer over HSP?

Je zult nu begrijpen dat mensen met ADHD en HSP elkaar aantrekken omdat er veel overeenkomsten zijn in de manier hoe zij in de wereld staan. Daardoor zullen ze makkelijker met elkaar kunnen omgaan en kunnen zij elkaar beter begrijpen dan de doorsnee mens. Dit zorgt ervoor dat er al generaties lang nieuwe kinderen worden geboren die vaak zowel ADHD, als hoog sensitieve eigenschappen hebben.

Bedenk je wel dat dit absoluut niet betekent dat iemand met ADHD ook altijd hoog sensitief is en vice versa. In de praktijk zie je deze overlap vaak wel. Zeker als je het op gezins/familieniveau bekijkt. Maar helaas hoor ik ook vaak om mij heen dat er onterecht diagnoses van ADHD worden gesteld terwijl het kind gewoon hooggevoelig blijkt te zijn.

Wil je graag weten of je kind nu juist HSP is of misschien ADHD heeft? Lees dan even verder.

 

Het verschil tussen HSP en ADHD

Het verschil tussen HSP en ADHD kun je wel aan een aantal eigenschappen opmerken. Het belangrijkste is de concentratie en aandacht. Wanneer je merkt dat je kind continue afdwaalt, niet goed kan luisteren en snel interesse verliest dan duidt dit in de richting van ADHD, met name op type 1 of 3. Wat je hierbij ook vaak ziet is dat deze mensen continue wisselen van hun bezigheden. Ze gaan ergens mee aan de slag, zien halverwege iets anders om te gaan doen en beginnen daar aan. Eenmaal daarmee bezig komt er weer iets anders in hun hoofd op om te gaan doen en voordat ze het weten zijn ze met 10 dingen gestart maar is er niets afgerond. Dit is ook typisch iets dat bij ADHD hoort.

Heb je het idee dat de concentratie en aandacht over het algemeen goed is, maar blijkt dat het kind zich snel terugtrekt, snel overprikkeld lijkt of uit het veld geslagen en juist hierdoor onrustig en druk wordt en concentratieproblemen krijgt, dan kan dit in veel gevallen door hoog sensitiviteit komen.

 

Wat laatste opmerkingen en tips voor ADHD en HSP

Belangrijk vind ik nog wel om te melden dat voeding ook een enorm grote rol kan spelen bij de kenmerken van ADHD en HSP. Meer informatie over voedingstips / diëten bij ADD, ADHD en HSP vind je hier.

Lees ook eens over het natuurlijke supplement LTO3 waar zo enorm veel mensen met ADHD en HSP bij gebaat blijken te zijn. Voor velen helpt het zeer goed op het gebied van de concentratie, hyperactiviteit en drukte in het hoofd. Ook voelen mensen zich er veelal een stuk meer ontspannen en beter gestemd door.

> Ervaar rust in je hoofd dankzij dit natuurlijke supplement

 

En wat is jouw kijk op al deze vormen van ADHD? Heb je misschien nog wat toe te voegen? Laat hieronder in een reactie vooral van je horen…



Wil Jij Makkelijker Kunnen Leven Met Je ADD, ADHD of HSP?
Meld Je Dan Nu Aan En Ontvang Elke Maandag Gratis Tips en Inspiratie!
+ Nu Direct 2 Leuke Cadeautjes!



 


44 gedachtes op “Verschillen tussen de 3 ADHD types en hun overlap met HSP”

  1. Kleine aanvulling. De nieuwe DSM (5 dus) wordt op deze manier geschreven. Dit om het makkelijker te maken bij een heruitgave. Voorheen heette dit nog bv III revisited. Nu wordt het gewoon 5.1, 5.2 etc. De DSM is geen diagnose handboek. Het is een internationaal classificatiesysteem.

    1. Hoi Cora, bedankt voor je aanvulling. Je hebt gelijk, de DSM uitgaves worden tegenwoordig officieel inderdaad in gewone cijfers geschreven. Zal dat aanpassen. Alleen, als de DSM geen diagnose handboek is, waarom staat de afkorting D van Diagnostic en M van manual daar dan wel voor? ;)

  2. Goed stuk! Wat ik alleen een beetje mis is de link naar hoogbegaafdheid, daar veel van de symptomen in beide gebieden aanwezig zijn. Ik ben nu 52 en heb zelf in 2009 mijn ADD diagnose gekregen. Ik stond stijf van de symptomen. Er ging een wereld voor me open. Heel veel dingen vielen ineens op hun plek. In die zelfde periode zat ik (wat achteraf duidelijk werd) ook midden in een zware burnout. Naarmate ik langer thuis zat en ik m’n leven stukje bij beetje weer op de rit kreeg, begonnen de symptomen af te nemen. Inmiddels zijn we 10 jaar verder en haal ik nog niet bijna het “vereiste” aantal symptomen waarop een ADD diagnose afgegeven kan worden. Wel bleef ik last houden van een aantal zaken, zoals het me moeilijk kunnen concentreren op dingen die me niet interesseren en zo. Ook ben ik hoog sensitief. De wereld ligt voor mij onder een vergrootglas. Samen met verschillende begeleiders daar in de loop der jaren eens ingedoken. En na een tijdje werd geconcludeerd dat ik wel eens hoogbegaafd zou kunnen zijn. Niet dat ik op dit moment weet wat ik daar mee moet, maar dit terzijde. Wel heb ik in de afgelopen jaren veel hierover gelezen en kom vaak verhalen tegen van mensen die in eerste instantie de diagnose AD(H)D hebben gekregen, maar later “gewoon” hoogbegaafd bleken te zijn. Als ik het betrek op mezelf (en m’n kinderen van 22 en 19), dan zie ik enorm veel overlap tussen AD(H)D en hoogbegaafdheid. Ook ik denk in plaatjes, kan ontzettend van de hak op de tak springen (enorm snel schakelen) en heb moeite met me te concentreren op zaken die er (voor mij) niet toe doen. M’n zoon (19 – ADHD) heeft dat ook, maar die stuitert de hele dag in het rond, is enorm impulsief, maar daarnaast ook erg intelligent en zeer creatief. M’n dochter (22) zit nu in een hulpverleningstraject om te kijken of zij ook hoogbegaafd is of dat er andere oorzaken zijn voor haar problemen. Ook zij is behoorlijk intelligent en heeft zowel ADD symptomen als HB kenmerken. Ik probeer steeds minder labels te plakken op mensen, want iedereen is anders en je voorbije leven (en afstamming) kan enorme invloed hebben op je gedrag in de rest van je leven, maar ik den wel dat het enorm van belang is om duidelijk te hebben of iemand nu AD(H)D heeft of (hoog)begaafd is. Zeker op jonge leeftijd. Heb echt een aantal zeer trieste verhalen gelezen over volwassenen die als kind de AD(H)D sticker kregen, maar dat dit uiteindelijk een misdiagnose bleek te zijn, met alle gevolgen van dien. Aan de andere kant is er relatief nog erg weinig bekend over HB, terwijl AD(H)D inmiddels ingeburgerd is. Daarnaast kom je met een AD(H)D diagnose in aanmerking voor hulp, terwijl HB helaas voor veel mensen (óók huisartsen!) nog iets ongrijpbaars is (“je bent hoogbegaafd, dus wat is het probleem?”). Als ik naar m’n eigen kenmerken kijk en die loslaat op zowel HB als ADD, dan pas ik, zonder nuancering van die kenmerken, in beide groepen. Worden deze kenmerken echter genuanceerd, dan wordt het ineens een heel ander verhaal.

    1. Bedankt voor je reactie Theo.
      Ik heb me ook wel eens verdiept in hoogbegaafdheid en daar herken ik dan zoveel in bij mezelf. Voor mij is het wel duidelijk dat ik ADHD heb maar het zou me niet verwonderen dat ik ook HB ben. Iets wat op school vroeger zeker niet opviel. Was echt geen goeie student, het interesseerde me allemaal niks, lette nooit op en leek dus ook zeker niet heel slim. Iedere keer als mij een vraag werd gesteld wist ik het antwoord niet wat puur kwam omdat ik gewoon totaal niet bij de les was.

      Anders gezien was, en ben ik nog steeds, wel iemand die vaak wordt gezien als zeer intelligent. Mij wordt vaak gevraagd van welke universiteit ik kom etc. Ik kan ook niets met oppervlakkige mensen die over ‘niks’ kunnen praten. Bij mij moet het of lekker lachen en clownen of diepgaand zijn. Anders heeft het voor mij geen zijn.

      Daarnaast ben ik op de ene manier ook in bijzonder veel dingen erg goed, zowel op praktisch als theoretisch niveau. Heb veel politieke inzichten, kijk op de wereld. Heb enorm veel kennis op diverse gebieden maar ben ook een klusser die me eigen auto repareert en alles in huis aanpakt. Daarnaast ben ik van de extreme sporten zoals freestyle snowboarden en ben ik een tijdje stuntman geweest. Was daar dan ook weer gelijk de favoriet die zonder angst zeer veel stunts heel snel oppakte. Alsof ik een soort 6e zintuig heb waarmee ik gewoon aanvoel hoe dingen moeten. Je moet het mij niet uitleggen, ik voel het gewoon aan en doe het dan gewoon. Klaar, thats it.
      Allemaal dingen die je niet vaak samen ziet in één persoon. Zeker niet als je bedenkt dat ik ook nog eens hooggevoelig ben.

      Ik was als kind ook in veel dingen (snel) goed waardoor ik nooit kon kiezen wat ik nou eigenlijk wilde. Immers, koos ik voor het één dan miste ik het ander.
      Ook zie je niet vaak dat een adrenaline junk, klimmer, fietscrosser, freestyle snowboarder en noem het maar op, ook op theoretisch vlak veel kennis heeft.

      Ik miste altijd iets bij andere mensen omdat de meeste mensen goed zijn in één ding en daar dan vol voor gaan. Ook mis ik de diepgang. Hierdoor voelt het alsof ik nooit op hetzelfde level zit.

      Dit alles maakte en maakt me eigenlijk nog steeds ook best eenzaam en heb veel last van depressiviteit gehad en heb dat nog steeds wel. Helaas nu dus ook CVS/ME waar ik wel nog steeds mee bezig ben om van te helen. Dat gaat wel de goeie kant op.

      Klinkt erg cocky zo deze reactie van me haha. Maar dacht het wel even kwijt te kunnen na jouw reactie.

      Bedankt.
      Groet,
      Jochem

      1. Hoi Jochem. Bedankt voor je antwoord. Leuk om te lezen! En grotendeels zeer herkenbaar! Zeker het stuk over het niet kunnen kiezen, want alles is interessant, of het afdwalen tijdens de les omdat je in je hoofd weer wereldproblemen aan het oplossen was ;). Maar ook het stuk over het contact met mensen. Heb een aangeboren afkeer van small talk. Praten om geluid te maken en zo. Ik vind dat een kunst, hoor (kapsters bijv.), hou me ten goede. Maar niet voor mij. Of fun of diepgang. Precies zoals jij zegt. Ben zelf niet zo’n adrenaline junky, maar vind het wel leuk om “het randje” op te zoeken, als je begrijpt wat ik bedoel.
        Maar goed, het ene sluit het andere niet uit, natuurlijk. En onder de streep maakt het in principe niet uit of je nu AD(H)D hebt of HB bent. Het gaat er maar om hoe je in je leven staat en of je eruit haalt wat je eruit wilt halen. Als dat een goed gevoel oplevert, is er natuurlijk helemaal geen probleem. Heb alleen bij mezelf gemerkt (en bij veel anderen gelezen) dat de weg naar het checkpoint vaak een (vervelende) omweg is. Dat er veel geneuzel voorkomen had kunnen worden indien men of wat dieper op de klachten ingegaan was, of de klachten op andere manieren benaderd had. Ik kom natuurlijk uit een tijd waarin ADHD nog niet eens bestond (kwam in 1980 van de basisschool), dus kan ik mijn juffen en meesters uit die tijd natuurlijk ook niets kwalijk nemen. Maar mijn glansrijke carrière stopte ook wel meteen in dat jaar. Simpelweg vanwege het feit dat men niet wist/begreep wat er mis was met mij. “Je doet niet genoeg je best! Je hebt toch havo/vwo advies? Kom op, dan!”. Dus misschien dat het bij mij ook wel een beetje dieper zit, dan gemiddeld. En achteraf is het altijd makkelijk praten. Vandaar ook dat ik er bij mij kinderen wel erg alert op ben. M’n zoon stuitert prima, dus begin ik bij hem niet eens over een mogelijke HB, maar m’n dochter loopt behoorlijk vast, dus wil ik wel in de gaten houden in welke richting zij door de hulpverlening gestuurd wordt en of zij zich daar in kan vinden. Want ik weet uit eigen ervaring dat een misdiagnose misschien wel leerzaam kan zijn, maar ook onnodig veel tijd kan kosten. Erg frustrerend wanneer je na een aantal jaren hulpverlening thuis zit met het gevoel dat er iets anders/meer aan de hand is en dat je al die jaren op het verkeerde spoor zat. Maar goed, het wordt allemaal wel wat zwaar, nu… ;) Ik geniet in de lente nog steeds intens van de eerste vlinder en de eerste warme zonnestralen op m’n gezicht, dus zo slecht zal het niet meer gaan. :D

        1. Small talk, brrrr… haha, mijn vader noemt het altijd een hoop lucht verplaatsen. En naar de kapper gaan. Dat doe ik al jaren niet meer. Vaak knip ik het zelf of laat het weer 2 jaar groeien voor de blonde surfer look :P
          Maar dat is het ook, het maakt niet zo heel veel uit wat het nu precies is. Wat ik vooral lastig vind is het chaotische en dat ik een slechte focus heb en door alles wordt afgeleid. Tenzij ik in hyperfocus kom. Ook het motivatiegebrek… ergens helemaal vol op losgaan en er dan weer snel op uitgekeken zijn. Dat zijn wel de bekende ADHD kenmerken.
          Soms zou ik willen dat ik meer structuur en ordening in m’n hoofd heb.
          Een misdiagnose lijkt me inderdaad niet fijn. Wat dat betreft is het ook zo lastig. Er is zo enorm veel overlap en mensen zijn eigenlijk niet in allemaal hokjes te verdelen. Zoveel variaties…

  3. Bedankt!
    Trek je je bij HSP andermans kritiek erger aan? Ik weet niet hoe het komt, maar mensen die een beetje depressief zijn zoeken elke keer mij uit om kritiek te spuien. Ik zit eigenlijk te denken dat ik een sjaal moet breien waar op staat “I don’t want your opinion”. Vanwege mijn ADHD lukt het me NIET om NIET te reageren. Dan loopt het elke keer uit op een soort ruzie (en het gaat nog wel om MIJN manier van leven). Het duurt bij mij weken voordat ik weer aan iets anders kan denken. Ik zou dan ook graag contact leggen met soortgelijke mensen.

    1. Klinkt mij heel bekend in de oren. Zowel voor mijzelf als een vriend van mij met ADHD die ook hoog sensitief is.
      We zijn misschien erg vatbaar voor dit soort dingen. Hebben een hoog rechtvaardigheidsgevoel en willen alles ‘oplossen’. Dat zorgt weer voor irritaties etc.
      Misschien kunnen we ook erg op dingen ingaan die anderen gewoon langs zich heen laten lopen. Voor mij is het erg lastig om niet overal op in te gaan en er niet over na te denken. Vervolgens kan ik hier weer dagen door uit het veld geslagen zijn.

  4. Wat een helder artikel. Fijn om te lezen. Veel herkenning ook.
    Onze zoon (bijna 9) heeft onlangs na onderzoek een diagnose gekregen; ADHD (type ons onbekend), hooggevoelig en autisme met bijkomende depressieve klachten en angsten. De combinatie ADHD en hoogevoeligheid is dus niet zo vreemd, zoals wij al dachten. Ook met de depressieve klachten en angsten is dit allemaal te rijmen, best wel logisch zelfs.
    Echter de combinatie met autisme erbij maakt het voor ons wel heel moeilijk te rijmen. Het is nog zo vers dat de geadviseerde psycho-educatie nog gepland moet worden, maar ondertussen zitten we ons wel flink af te vragen hoe dit nou mogelijk is.

    Ook bijzonder: op social media kom je haast overal de term HSP tegen. Terwijl de mensen die je tegenkomt in de hulpverlening (onderzoeksbureaus/psychologen/orthopedagogen, noem maar op) deze term niet gebruiken. Wij horen “hoogsensitief” of “hooggevoelig” genoemd worden en hier zou in België verschil in zitten, terwijl in Nederland dit verschil niet wordt gemaakt waardoor natuurlijk verwarring ontstaat.
    Ergens maakt het niks uit. Je bent immers zoals je bent en zo ben je goed. Maar voor de wereld om je heen zoals school als je bijna 9 bent en nog een lange weg te gaan hebt, is het toch wel prettig als je een helder etiketje met bijbehorende gebruiksaanwijzing kunt aanbieden. Hoe doe je dat als er overal met verschillende termen gesproken wordt waardoor bijna een welles-nietes situatie ontstaat?
    Hoe zit het nou met deze 3 termen? Is het gewoon allemaal hetzelfde met wat persoonlijke nuances, of zit ook daar echt verschil in?
    En hoe zou ik dit nou kunnen rijmen met autisme erbij op het etiketje?

    Dit is al een vrij oud artikel, maar wel voor het eerst verhelderend zonder “zweverig” over te komen. Hopelijk is er dus toch nog iemand actief mee bezig die misschien nog wat meer verheldering kan bieden.

    1. Hoi Ilse,
      De termen HSP, hooggevoelig en hoogsensitief verwijzen allemaal naar hetzelfde. HSP is overigens niet een officiele psychiatrische diagnose die je kunt krijgen. Het is naar mijn weten dan ook niet opgenomen in de DSM-5 waar je alle psychische en psychiatrische labels kunt vinden.
      Tussen autisme en HSP is erg veel overlap. Veel mensen weten soms niet of ze nu HSP zijn of toch licht autistisch of beide.
      Je zou het als een spectrum kunnen zien waarbij HSP links van het spectrum zit en traditioneel autisme aan de rechterkant. Daartussen zitten dan allerlei labels zoals PDD-NOS, asperger etc. Daarnaast komt ADHD/ADD maar ook dyslexie veel in overlap voor.
      Meer informatie over HSP en de kenmerken van HSP kun je hier vinden.

  5. Bedankt voor de heldere uitleg!
    Zelf vraag ik me ook af hoe pms klachten zich hiertoe verhouden. Bij ernstige pms (pmdd) is wel veel aandacht voor depressiviteit maar veel van de kenmerken van ad(h)d herken ik gedurende de pms fase

  6. Sommige dingen in het artikel vind ik eerder stereotypisch en niet altijd correct. Ik heb ADHD-C en integenstelling tot wat het artikel zegt ga je lang niet altijd merken dat ik ADHD heb tijdens een groepsgesprek of dat ik altijd veel praat of dergelijke. Ik ben namelijk een heel verlegen persoon die zich heel vaak niet op haar gemak vind ik sociale situaties (wat vaak voorkomt bij mensen met ADHD) en ga dus heel vaak zwijgen bij zo’n gesprekken. Ook is het helemaal niet zo dat mensen met ADHD meestal erg creatief zijn, ik ben namelijk totaal niet creatief (en er zijn nog een groot aantal mensen die ik ken met ADHD die niet erg creatief zijn), ook denken lang niet alle mensen met ADHD in beelden in plaatjes. Als voorbeeld ik kan dat totaal niet… (en ik ben lang niet de enigste die dat niet kan en ADHD heeft). Wat bijna alle mensen met ADHD wel hebben (en hier niet vermeld staat) is een heel erg groot doorzettingsvermogen. Dit komt doordat veel mensen met ADHD over het algemeen veel tegenslagen etc ervaren door hun ADHD, maar daar mee om leren gaan en leren om te blijven door zetten.

    1. Hoi Sophie,
      Bedankt voor je reactie. Ik snap wat je bedoeld. Wat dat betreft is het ook niet zo zwart/wit te benoemen en er zijn altijd uitzonderingen.
      Zo zijn er ook veel mensen die naast ADHD de diagnose autisme/pdd-nos, asperger maar ook dyslexie en dergelijke krijgen. Door die overlappen kunnen er ook allerlei verschillen optreden.

      Wat je beschrijft dat je erg verlegen bent en dat daardoor de ADHD-C niet zo opvalt kan ik me zeker in vinden. Maar is het dan niet zo dat wanneer je je wel erg op je gemak voelt je een stuk drukker en beweeglijker wordt? Bijvoorbeeld wanneer je met mensen praat.

      Wat ik me wel afvraag is wat dan de doorslag was bij jou dat ze je de diagnose ADHD-C hebben gegeven en niet ADHD-I. Want eigenlijk is het voornaamste verschil de ‘H’ van hyperactiviteit. Verder zijn de meeste kenmerken eigenlijk behoorlijk hetzelfde. Wat je ook wel ziet is dat mensen op jonge leeftijd de diagnose ADHD-C krijgen en dat dit later veranderd in ADD (ADHD-I). Vaak zijn dan alle symptomen nog even heftig aanwezig maar de hyperactiviteit komt meer op de achtergrond te liggen waardoor je eigenlijk niet meer kunt spreken van ADHD-C. Het chaotische, vergeetachtige en last hebben van een wir war aan gedachten komen verder bij allebei de types voor.

      Maar hoe dan ook, we zijn allemaal verschillend en het indelen in hokjes blijft lastig. Eigenlijk kan dit ook niet helemaal maar het kan ook zijn voordelen hebben voor als je gericht mensen op de best mogelijke manier wilt behandelen.

      Het aller beste.
      Groet,
      Jochem

  7. Prettig artikel om te lezen. Zelf werk ik als een SPV in de GGZ en loop ik ook vaak aan tegen mijn kwetsbaarheden: overprikkeling en perfectionisme met als gevolg impulsiviteit, piekeren en vermoeidheid. Het zoeken naar een goede balans is altijd mijn grootste uitdaging. Zo heb ik mij ook al vaker verdiept in ADHD, ADD en HSP. Een kritische kanttekening die ik wil maken is dat deze verzamelnamen van symptomen te veel een eigen leven gaan leiden. Wat ik belangrijk vind om te melden is dat er geen waarheid bestaat in deze onderwerpen. Een diagnose of karaktereigenschap zijn door mensen bedacht in de context van de westerse maatschappij. In deze maatschappij wordt erg stoornis gericht gedacht. De economische belangen bepalen de snelheid van onze maatschappij die is ingericht op de gemiddelde mens. De buitenbeentjes worden tot een probleem gezien doordat ze niet altijd even aangepast mee kunnen in het ritme van de grote meute. En uiteraard is voeding en sociale gelijkheid ook een belangrijk perspectief om mee te nemen. Niet iedereen krijgt de zelfde kansen om rustig te ontwikkelen. Ik zou deze nuance ook graag terug zien in de artikelen die op internet circuleren.

  8. Van mijn kinderen zijn er twee die anders zijn. Adhd hoorde ik bij de ene en pdd nos bij de andere. De andere drie kinderen kunnen zich wel iets beter concentreren maar geven ook aan dat ze het lastig vinden. Deze stoornissen komen niet in onze families voor. Ik ben van 1968, ik heb de bof en mazelen gehad rond 6 en 2 jaar. Mijn generatie is erg groot. Hoe ontstaat dan zon deffect ineens bij twee van mijn kinderen?
    Ik vind dat gek, ik heb mij altijd afgevraagd hoe dit nu kan en heb altijd geweten dat er iets van buitenaf de stoorzender moest zijn. Eerst heb ik het bij de verandering van voeding gezocht, later ook daarbij de versnelling in onze maatschappij. Toch ben ik verder gaan lezen en verbanden gaan leggen met de vele vaccinatie cocktails die babys vanaf zes tot acht weken ingespoten krijgen. De bijgevoegde giftige stoffen die zogenaamd niet schadelijk kunnen zijn voor de baby …. Vanaf 1987 werd Adhd opgenomen en beschreven als een disorder. Ah dat is een opvallende datum.
    Mijn generatie kreeg drie keer de dktp, en 1 x de pokkenprik (die is overigens uit het schema verdwenen destijds wegens teveel schade en dodelijke afloop na toedienen) vanaf 1974 kwam hierbij de losse B (bof) M (mazelen) en R (rode hond) Vanaf 1984 werd de BMR als cocktail opgenomen in het RVP. Vanaf die periode zie ik (ook via mijn werk) steeds meer mensen opgroeien met disorders = brain damage?
    Kijk ik nu naar alle verhalen van wanhopige ouders dan moet er wel een causaal verband zijn tussen het ene en het andere. Veel mensen willen dit niet zien en blijven geloven in de goedheid van onze overheid en gaan door met (steeds meer) vaccineren van hun liefste kindjes ter voorkoming van ‘ernstige’ ziektes.
    Ik maak mij grote zorgen als ik kijk hoe de groep groeit met allemaal aandoeningen en stoornissen en hoe de groep slinkt die nergens last van heeft. Het is maar waar je naar wil kijken, doe je eigen onderzoek, neem niet zomaar van alles aan en maak bewust jouw keuze wanneer jezelf kinderen krijgt en voor het eerst naar het CB gaat (overigens niets is nu verplicht, ook het CB niet)
    Ik ga nu verder met het ontstoren van de vaccinaties bij mijn kinderen via de Cease therapie en het inzetten van CBD olie. Opvallend is ook dat beide kinderen HSP zijn, dat is heel mooi en lastig in deze overprikkelde tijd. Ze zijn jammer genoeg ook nog eens extra belast geraakt met een arsenaal aan vaccinaties op zeer jonge leeftijd.

    1. Hoi An,
      Het zal mij persoonlijk niets verbazen als vaccinaties een grote rol spelen in deze aandoeningen. Veel meer kan ik er niet over zeggen maar ook ik heb alle vaccinaties gehad en ook op latere leeftijd met oog op reizen naar het buitenland.
      Mijn idee is dat het een combinatie van de vaccinaties is en de gevoeligheid van je genen en daarbij mogelijk verdere omgevingsfactoren.
      Daar ben je dan mooi klaar mee als je hier gevoelig voor bent.
      Op latere leeftijd kun je van alles doen om je beter en meer in balans te voelen waarbij je kunt denken aan meditatie, yoga, voeding, je slaappatroon, supplementen etc.
      Er zijn ook allerlei mogelijkheden voor het ontgiften van zware metalen. Misschien kun je je daar is in verdiepen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar top