Gastenboek (niet voor vragen)
Allereerst mijn complimenten voor deze verhelderende, positieve site. Alles wat jij beschrijft vanaf je schooltijd en jouw beleving van het leven is zo herkenbaar. Ik kon het zelf geschreven hebben. Alleen ben ik op dit moment nog in een enorme strijd met mezelf. 27 jaar ben ik nu, depressies, angststoornissen, burnout, alles is voorbij gekomen. Vandaag gestart met de behandeling bij de psycholoog, op advies van de bedrijfsarts om mijn burn out te behandelen, maar ADD is iets wat ik de volgende keer zeker bespreekbaar zal maken. Nog nooit eerder aan gedacht terwijl ik mij al mijn hele leven niet ”normaal’ voel. Er zijn periodes geweest in mijn leven dat ik in mijn kracht stond en me geweldig voelde, dat ik overtuigd was van mijn gaves om situaties en mensen haarfijn aan te voelen en trots op mezelf was, perfect zoals ik ben en zoals ieder ander ook perfect is zoals hij/zij is. Zal dit nu mijn weerstand zijn om niet te breken en me te laten ‘leven’ door de maatschappij? Een ding weet ik wel: Het lezen van jouw stuk heeft mij weer hoop en vertrouwen gegeven dat ik deze strijd zal winnen door trouw te blijven aan wie ik ben en waar ik voor sta. Alles komt goed was jaren mijn motto, langzaam begin ik er weer in te geloven.
Allereerst mijn complimenten voor deze verhelderende, positieve site. Alles wat jij beschrijft vanaf je schooltijd en jouw beleving van het leven is zo herkenbaar. Ik kon het zelf geschreven hebben. Alleen ben ik op dit moment nog in een enorme strijd met mezelf. 27 jaar ben ik nu, depressies, angststoornissen, burnout, alles is voorbij gekomen. Vandaag gestart met de behandeling bij de psycholoog, op advies van de bedrijfsarts om mijn burn out te behandelen, maar ADD is iets wat ik de volgende keer zeker bespreekbaar zal maken. Nog nooit eerder aan gedacht terwijl ik mij al mijn hele leven niet ”normaal’ voel. Er zijn periodes geweest in mijn leven dat ik in mijn kracht stond en me geweldig voelde, dat ik overtuigd was van mijn gaves om situaties en mensen haarfijn aan te voelen en trots op mezelf was, perfect zoals ik ben en zoals ieder ander ook perfect is zoals hij/zij is. Zal dit nu mijn weerstand zijn om niet te breken en me te laten ‘leven’ door de maatschappij? Een ding weet ik wel: Het lezen van jouw stuk heeft mij weer hoop en vertrouwen gegeven dat ik deze strijd zal winnen door trouw te blijven aan wie ik ben en waar ik voor sta. Alles komt goed was jaren mijn motto, langzaam begin ik er weer in te geloven.... Sluiten
