Tagarchief: leven

Melissa’s leven vol ups en downs door ADD en medicatie

Sinds een paar jaar weet Melissa dat ze ADD heeft

Hallo,

Melissa over haar leven met ADDIk zag op de Facebookpagina dat je je eigen verhaal over ADD kon vertellen, en het leek mij wel leuk/fijn om dit te delen met andere.

Mijn vader overleed in 2010. Kort daarna leerde ik mijn vriend kennen (via hyves). Zijn vader was ook overleden, en we hadden meteen een klik. We spraken af en sinds die tijd zijn we bijna nooit meer uit elkaar geweest. We hebben een heftige periode achter de rug gehad. Ik was zwaar depressief, en ik had totaal geen zin meer in het leven. Ik kwam terecht bij GGZ. Elke dag ging het een stukje beter, en mijn vriend en ik waren aan het kijken naar een woning voor onszelf. Paar maanden later gingen we verhuizen, maar mijn therapie ging gewoon door, maar wel in een andere provincie. Opleiding zou ik weer oppakken als het weer zou beginnen, maar dan ook in een andere provincie. Tussendoor had ik al een aantal baantjes gehad, en alles mislukte. Opleiding, baan, ik raakte steeds dieper in de put en voelde me totaal nutteloos.

Mijn behandelaar, was een top vrouw. Ze heeft me een aantal keren goede schoppen onder mijn kont gegeven, wat ik ook wel nodig had. Maar het had geen zin meer voor mij, mijn vriend en ik kregen steeds vaker ruzie, en dat eindigde voor mij in hevige driftbuien.

Vorig jaar, november 2013, kreeg ik de diagnose dat ik ADD heb, na een reeks vragen te hebben beantwoord, was het allemaal zeker. Ik heb ADD, maar wat is ADD?….. Thuis heb ik alles opgezocht over ADD, en moest het voor mijzelf rustig laten bezinken. Ook van mijn behandelaar. De week erna had ik een gesprek over hoe ik het verder zou oppakken. Ik nam drastische maatregelen om weg te gaan bij mijn vriend, en bij mijn moeder en stiefvader in te trekken en daar mijn opleiding weer op te pakken. Zodra ik mijn opleiding zou beginnen, zou ik medicijnen krijgen, de welbekende ritalin.

Het was uit met mijn vriend, ik woonde bij mijn moeder en stiefvader, ik deed leuke dingen met mijn stiefzus en mijn opleiding was gestart, dus ook mijn medicatie. Ik kreeg de medicatie methylfenidaat. Dat was geen pretje, als je het mij vraagt. De dosis werd telkens verhoogd en op het einde kon ik niet meer eten en moest ik zelfs overgeven. Ik viel heel veel af en voelde mij moe en slap. Ik heb dit een tijdje zo volgehouden, maar voelde me daarna wel wat beter, nog niet super, maar het kon er mee door.

Aantal maanden later hadden mijn vriend en ik weer een relatie. Ik miste hem ontzettend en hij mij, we wisten het zeker we kunnen niet zonder elkaar. Daarna was het goed mis. Ik kreeg een allergische reactie, maar dat wist ik toen nog niet. Ik werd angstig wakker, ik schreeuwde, ik zweefde en voelde mij niet goed. Mijn moeder kwam naar boven rennen en heeft me tot rust gebracht, maar mijn ogen….Mijn ogen rolde naar boven en kon dan ook niets meer zien. Ik had een filmpje gestuurd naar mijn vriend, en die werd er helemaal eng van, die zij meteen JE WORD BLIND! En mijn moeder zei ook je lijkt wel een blinde. Aantal keren bij dokterspost geweest, ziekenhuis geweest, maar het was ‘stress’ of ik ‘stelde me aan’. Dus telkens naar huis gestuurd.

Tot op een dag ik in huilen uitbarsten. Ik kon het niet meer, ik had pijn, kon niks zien en het voelde gewoon niet goed en had de dokter nogmaals gebeld en weer werd ik afgescheept met ‘neem rust’. Totdat mijn moeder boos naar de huisarts heeft gebeld dat ze nu direct wil komen en verder onderzocht wil worden. Tot ik bij de huisarts zat en allerlei mensen naar mij keken en zeiden dat meisje mag voor mij, want dit is niet goed. Hehe, eindelijk mensen die wel begrip hadden.

De huisarts keek in mijn ogen, maar dat lukte niet, waarop ze een trucje probeerde. Geen enkele arts kon in mijn ogen kijken, behalve zij. Ze wist het niet, maar nam de tijd voor me wat het kon zijn. Totdat ze zei hey, jij slikt toch ritalin? En toen begon het balletje te rollen. Ik moest direct stoppen met de medicatie en kreeg oxazepam om af te kicken en rustig te worden. De volgende dag moest ik terug komen, en meteen mijn desbetreffende arts van de medicatie bellen.

Ik had een week zonder medicatie gedaan, wat een hel, want de hel brak ook los thuis, een hoop gezeik en er werden dingen naar mijn hoofd gegooid waar ik het totaal niet mee eens was, dus wat ontstaan er dan, precies, een driftbui. Ik sloeg de hoordeur eruit, ben naar boven gerend, alles op me kamer omgegooid mezelf geslagen, tegen de muur geslagen….

Er is daarna nog een hoop gebeurd, veel gesprekken gehad, ruzie gehad, maar ook veel veranderd in huis. Ik heb ook andere medicatie gekregen, dexamphetamine. Een lage dosis, en het werkt voldoende, ik wil niet meer omdat ik angstig ben.

En nu… 2014 een nieuwe start voor mij opleiding gaat goed, woon weer samen met mijn vriend en zijn zelfs samen opzoek naar een mooie en grote koopwoning. We hebben mooie dingen in het vooruitzicht en we hebben samen ook mooie toekomst plannen. Na mijn opleiding, wil ik langzaam mijn medicatie afbouwen en het proberen op eigen benen te doen. Ook omdat we in de toekomst een kindje willen en dat gaat niet samen met ritalin (drugs). En ook na mijn opleiding zal ik mijn eigen gastouderopvang opstarten, dus mijn leven ziet er nu goed uit.

Ik ben gelukkig, en ik voel me goed! Ik ben benieuwd wat de toekomst mij zal brengen en nog gelukkiger kan worden!

Dit was een klein deel van mijn verhaal, er is nog veeeeeeeel meer gebeurd in mijn leven, maar daar ben ik nog wel mee bezig. Ik wil in de toekomst ook een boek gaan schrijven over mijn leven, met daarbij tips en adviezen voor mensen met depressie, ADD, eetstoornissen etc.

Groet Melissa

Toevoeging van Melissa op 21 april 2014

Ik slik nu al een maand lto3, rustig aan afgebouwd en sinds 2 weken helemaal van ritalin af. Het werkt voor mij super! Ik voel me niet meer zo suf, ik slaap goed in en door, en alles smaakt mij weer een stuk beter. Ik heb dit besproken met mijn psychiater waarop zij zei oké ik moet zeggen dat het fout is, maar eigenlijk vind ik het super als het voor jou goed werkt. Afgelopen week voor het laatst bij mijn psychiater geweest. Nog nooit mijzelf zo goed gevoelt!! Blij dat ik ook van de rommel af ben ook omdat mijn vriend en ik in de toekomst een kindje willen. Het kost wat maar slik liever natuurlijke middelen dan die rommel waar ik verschrikkelijke bijwerkingen van kreeg. Overigens ook niet onbelangrijk mijn vriend merkt geen verschil dat ik geen ritalin meer slik, maar of hij blij is met dat ik me niet zo suf voel…. (Ik praat de oren van zijn hoofd)

Groet Melissa

Je kunt hieronder een reactie achterlaten op Melissa’s verhaal

> Hier vind je het overzicht met alle levensverhalen

Rewina over haar studieverloop met ADD

Studeren met ADD

Ik ben een jongedame van 21 jaar en ik heb ADD. Toen ik jong was, was ik altijd vrij op mezelf. Ik was altijd in gedachten en iedereen dacht dan dat ik ook heel verlegen was. Ik deed niet veel moeite om met leeftijdsgenoten te communiceren.

Toen het tijd was om naar de middelbare school te gaan, kreeg ik het advies om VWO/HAVO te gaan doen. Ik was hier zo blij mee, maar eenmaal aangekomen op mijn middelbare school ging het niet zoals verwacht. Ik kreeg het nooit voor elkaar om iets gedaan te krijgen en alles wat ik las leek langs mee heen te gaan. Ik omschrijf dit zelf vaak als dat de informatie mijn hersenen niet lijkt te bereiken, als limonade in een rietje, die voor het bereiken van de mond alweer naar beneden stroomt. Ik kon het gewoon niet voor elkaar krijgen. Ik ging van de VWO/HAVO klas het tweede jaar door naar de HAVO klas. Ook hier liep ik tegen dezelfde problemen aan en ik ging door naar de VMBO klas. Zonder er voor te leren haalde ik al mijn vakken. Zo haalde ik mijn VMBO diploma en ging ik verder studeren op het MBO.

Hier heb ik Sociaal Juridische Dienstverlening afgemaakt. Ook dit heb ik gedaan zonder er maar ooit iets voor te doen. Zo begon ik te vergeten dat ik een probleem had. Ik besloot hierna de stap te maken naar HBO, wetende dat ik mijn MBO diploma zonder enige moeite had behaald. Ik ging International Business and Management studeren. Een van de pittigste studies op het HBO. Ik was de eerste periode voor bijna al mijn vakken gezakt. Ik werd hier zo depressief van. Ik voelde me zo dom. Ik had verwacht dat ik het makkelijk aan zou kunnen. Ik heb eerst een hele tijd gedacht dat ik echt dom was. Later begon ik mezelf toch af te vragen hoe het mogelijk was dat ik van zoveel mensen hoorde dat ik intelligent was, dat ik met sommige dingen toch inzicht had, dat ik eerst VWO/HAVO advies had gekregen. Dit was zo een onsamenhangende situatie. Ik wist dat er een puzzelstuk ontbrak.

Zo ben ik naar de huisarts gegaan en die vertelde mij dat ik waarschijnlijk ADD had en heeft mij doorverwezen naar een zorginstelling. En ja hoor, het klopte! Alles viel nu op zijn plaats. Allemaal kleine dingetjes waarvan ik dacht dat het karaktertrekjes van mij waren. Zoals altijd muziek aan hebben, of de tv zachtjes aan, altijd die vreselijke stemmingswisselingen. Toen ik hierachter kwam, wist ik dat ik moest proberen er het beste van te maken. Ritalin neem ik liever niet in. Heb toch een beetje het gevoel dat het heel dicht bij drugs ligt. Voorheen heb ik LTO3 gebruikt, maar dit heeft me helaas niet geholpen. Ik denk dat het per persoon anders is.

Ik gebruik tijdens het leren nu Binaural beats en ik mediteer ook. Ook slik ik Omega 3 en 6. Dit helpt tegen de stemmingswisselingen en ik slik ook teunisbloemolie voor concentratie. Ik zit inmiddels in het tweede jaar van IBS aan de HBO. Ik heb al mijn vakken gehaald. Mijn p heb ik helaas nog niet behaald vanwege een 5.4 op een groepsproject, maar ik kom er zeker wel. Ik hoop dat mijn verhaal jullie ook motiveert om door te zetten, ook al is het nog zo lastig. Veel succes aan jullie allen.

Groetjes Rewina

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Laat hieronder je reactie achter op dit levensverhaal.

Laura komt er na jaren van vallen en opstaan achter dat ze ADHD heeft!

Het leven van Laura met ADHD

Ik ben 15 jaar en zit in de klas. Ik heb het gevoel dat ik moet spugen en verlaat de les om naar het toilet te gaan. Eenmaal daar trekt het gevoel weg, terug naar de klas maar weer. Als ik weer in de schoolbank zit overvalt hetzelfde gevoel me weer, wat is er aan de hand? Word ik ziek? Verdomme, weer naar de wc. Wat zullen ze wel niet van me denken……. Dit is een begin van een periode van een paar weken waarop hetzelfde gevoel komt en gaat. Mijn god, ik lijk wel gek………. Zal het spanning zijn dan? Ik heb een zwaar motorongeluk gehad met mijn tien jaar oudere vriend. Ik woon nog bij mijn ouders, maar niet lang daarna trek ik bij hem in. Vijftien jaar……… Weken, maanden, jaren gaan voorbij. Veel kan ik me niet herinneren, alleen hoogtepunten. En dat zijn meestal heftige, niet zulke leuke gebeurtenissen. Vrijdagavond, heerlijk de stad in, lekker uit eten met een vriendin. In het restaurant krijg ik enorm het gevoel dat ik moet spugen, nee, niet weer. Ik raak in paniek en ga onmiddellijk naar huis, denkend dat ze me wel heel gek zal vinden. Het is het begin van 4 jaar lang straatvrees, hyperventilatie en een spuugfobie. Als bij toeval (hoewel ik niet in toeval geloof) kom ik er via artikelen achter dat ik hyperventileerde, waardoor ik het spuuggevoel krijg.

Maar……. Wat doe je eraan? Ik krijg ontspanningsmiddelen van de huisarts. Gevolg: verslaving. 8 tot 10 oxazepam op een dag, maar nog word ik niet rustig. Uiteindelijk stop ik van de ene op de andere dag, want het gewenste effect is er niet meer. Therapie hier, therapie daar, niks helpt. Uiteindelijk kom ik er op eigen kracht “overheen”.

Relaties komen en gaan. Ze vervelen me snel. Ik wil geprikkeld worden, hou niet van saai. Ik wind mensen om m’n vinger met m’n spontaniteit en enthousiasme. Mannen vallen als bosjes voor me maar langdurige relaties zijn niet voor me weggelegd. Ik gedraag me na verloop van weken, maanden afgrijselijk, maar waarom ik het doe weet ik niet. Wie ook wat doet, ik vind het nooit goed, heb altijd wel commentaar. Heftige stemmingswisselingen en woedeaanvallen. Ik weet dat ik deze persoon niet ben. Ik weet dat wat ik doe niet goed is. Waarom doe ik het dan? Waarom voel ik me zo anders. Waarom heb ik het gevoel dat ik uit twee personen besta? Dat iemand mij regelmatig overneemt en me dingen laat doen waar ik totaal niet achtersta? Relaties lukken niet, ik wil wel dolgraag kinderen, altijd gewild.

Via een vriend raak ik zwanger, heel onbewust bewust. Ik ben 28 jaar. Kom een andere man tegen. Weet nog niet dat ik zwanger ben en krijg een relatie. Zodra ik weet dat ik in verwachting ben vertel ik het hem en hij kiest ervoor dit samen met mij te doen. Ik wilde BOM moeder worden, maar ben eigenlijk te bang om het alleen te doen en klamp me vast aan deze man. Hij voedt mijn oudste kind op als de zijne en we krijgen nog een dochter. Na 9 jaar “volhouden” verlaat ik hem. Letterlijk ziek van ongelukkigheid. Meteen duik ik een volgende relatie in, mijn kinderen meeslepend. Nog een kind krijg ik erbij. Ook mijn kinderen hebben het niet makkelijk met mij. Aan de ene kant zo’n liefdevolle moeder, aan de andere kant hun schrik, ik voel me vreselijk. Ik ben niet goed genoeg, mijn kinderen verdienen zoveel beter………. Ook deze relatie eindigt. Hij kan niet meer met mijn gedrag omgaan. Ik snap het niet, het ligt toch niet aan mij? HIJ kan niet communiceren! IK wel!

Ik meld me aan bij Psyq. In de loop der jaren heb ik veel gelezen en heb lang gedacht dat ik borderline had, maar doordat ik ook eens gelezen had dat er geen medicijnen voor waren, ben ik er niet mee aan de slag gegaan. Ik ben het zat, ik wil dit mens niet zijn. Bij een telefonisch consult vraagt een mevrouw aan me: heb je wel eens aan ADHD gedacht? Ik begin hard te lachen. Nee, dit was nog nooit in mijn gedachten geweest. ADHD is toch druk rond stuiteren? Na diverse onderzoeken, waar ook mijn ouders en twee vriendinnen bij betrokken zijn luidt de diagnose ADHD en dan de meest vervelende vorm. Ze denken dat er nog iets is, maar daar willen ze proberen achter te komen tijdens de coaching gesprekken. Ik voel me opgelucht, ik ben niet gek, ik heb gewoon ADHD. Ok, big deal, gaan we aan de slag.

Ik begin met een informatiebijeenkomst. Handige informatie en het contact met de andere ADHD’ers is een verademing. Dan komt de klap. Dit is iets wat niet meer weggaat. Wat zo ontzettend veel ellende had kunnen voorkomen als ik het eerder had geweten……….. Maar ik kan het niet meer terugdraaien, dus ik kies er voor om niet in het putje te blijven zitten. Fel als ik altijd was tegen chemische troep begin ik toch maar met lexapro en concerta. Wow wat een rust……….. geen liedjes meer in mijn hoofd, geen 100 dingen tegelijk in mijn hoofd, geen afleiding meer en voor het eerst kan ik me heel goed concentreren op mijn werk. De depressies zijn minder heftig, de stemmingswisselingen zijn weg. Geen woede aanvallen meer.

Twee maanden na onderzoek blijkt ook mijn oudste kind ADHD te hebben en tevens ODD. Dat wordt nog een zware dobber, maar juist omdat ik hem zo goed begrijp, omdat ik het zelf heb, denk ik dat hij op de goeie plek bij mij is. Want liefde en geduld voor mijn kinderen heb ik in overvloed………. Voor de rest komt geduld niet voor in mijn woordenboek. Hij heeft voornamelijk last van concentratiestoornissen en ligt regelmatig in conflict met leerkrachten. Kan geen verantwoording voor zijn eigen gedrag nemen, het ligt altijd aan een ander. Maar oh zo’n heerlijk slim joch met humor!

Mijn oudste dochter heeft niks, maar schijnt (na onderzoek) in een verstoorde relatie te zitten met mij, dankzij mijn gedrag en dankzij de scheiding tussen haar vader en mij. Ook hier gaan we mee aan de slag. Ik voel me niet schuldig. Het is gebeurd, ik kan niet veranderen wat is geweest, ik kan wel de toekomst voor haar veranderen. De jongste van 5…………… kan zo in haar eigen wereld zitten…… maar weet je, dat mag en het is oke.

We zijn een bijzonder gezin, bij ons is het nooit saai. We kunnen heerlijk stuiteren met z’n allen en we houden van elkaar. Ik ben niet gek, ik heb alleen maar ADHD.

Laura

> Klik hier voor het overzicht van alle levensverhalen

Laat hieronder je reactie achter op dit levensverhaal.

 

De succesvolle ADD’er / ADHD’er

ADHD / ADD is jouw spirit

Richard Branson kreeg de diagnose dyslexie en ADHD

Richard Branson kreeg de diagnose dyslexie en ADHD

Zelfverzekerde ADD ‘ers en ADHD ‘ers  zonder extra bijkomende secundaire psychische klachten zijn over het algemeen zeer succesvolle mensen. Het zijn levende, krachtige spirits met een nauwe verbintenis met het leven en een dieper bewustzijn. Mensen met een rijkelijk gevoelsleven, goed ontwikkelde intuïtie, een goed instinct en creatief ontwikkeld brein, sociaal, grappig, energiek en vaak intelligent.

Will Smith ADHD

Will Smith kreeg in zijn jeugd de diagnose ADHD

ADD ‘ers en ADHD ‘ers leven in de flow van het leven, zijn niet altijd even scherp en wakker zoals andere mensen dat wel zijn, maar dit is de kracht waar deze mensen over beschikken.

Juist dit geeft je de kracht om die nauwe verbinding met het leven te voelen. Ook dit geeft je de kracht om soms 100% procent te kunnen presteren in tegenstelling tot de “normale groep” mensen die altijd op hetzelfde niveau presteert. Namelijk altijd rond de 30%, niet dat dit verkeerd is, ook dit is nodig in de maatschappij, vergeet dat niet, maar zij hebben niet de creatieve uitspattingen en oplossingen voor problemen zoals niemand anders die kon bedenken die juist die mensen met ADD en ADHD verschijnselen wel kunnen bedenken. Hierdoor zijn ze in staat bijzondere en grootse dingen te creëren.

 

Wanneer ADD / ADHD negatief ontwikkelt is

Helaas kunnen deze eigenschappen zich ook tegen je keren. Door je impulsiviteit en je slechte concentratie ben je moeilijk instaat op een gewenst manier mee te draaien in de maatschappij. Dit stoort zowel jezelf als je omgeving dus continue. Het is dus ook niet gek om te bedenken dat 70% van de mensen die uiteindelijk de diagnose ADD of ADHD krijgt inmiddels al een andere stoornis heeft ontwikkeld zoals persoonlijkheidsstoornis, angststoornis, laag zelfbeeld, OCS (in het Engels OCD), depressie etc. Onder het kopje Secundaire klachten ADD en ADHD lees je hier veel meer over.

justin timberlake add

Justin Timberlake kreeg naast de diagnose ADD ook de diagnose OCD (Obsessieve compulsieve stoornis)

Dit is erg jammer. Zeker als je bedenkt dat deze eigenschappen ook heel positief te benutten zijn waardoor je juist een groot succes kan worden in de maatschappij. Juist deze mensen die anders zijn kunnen dus ook de wereld veranderen. Is het niet toevallig dat zoveel bekende sterren zo’n label kregen? Zijn dat niet juist de mensen die deze wereld leven geven en positief beïnvloeden met hun energie?

Hiernaast zie je een foto van Justin Timberlake die zeer succesvol is geworden met ADD. Ondanks dat ontwikkelde hij een secundaire stoornis genaamd “OCS” (Obsessieve Compulsieve Stoornis) Dit valt onder de dwangneurose stoornissen en komt meestal voort uit onverwerkte emoties uit het verleden.

 

ADD / ADHD positief ontwikkelt

Jim Carry kreeg de diagnose ADHD

Mensen met ADD en ADHD symptomen die hun brein gedurende hun leven krachtig en positief ontwikkeld hebben (daar allerlei factoren bepalend) en hierdoor een hoge eigenwaarde hebben gekregen zijn vaak zeer sterke personen die de wereld juist positief beïnvloeden. Zij deinzen nergens voor terug, durven belangrijke risico’s te nemen, kunnen in een splitsecond belangrijke beslissingen nemen en doen 10 projecten waar een ander 1 project doet. Ze zijn zeer creatief, grappig en komen met ideeën die andere niet voor mogelijk hielden. Juist omdat ze dat gevaar en avontuur opzoeken, omdat hun brein hierom vraagt, schoppen ze het zo ver.

Wanneer je brein deze behoefte niet nodig heeft zul je dus ook minder ontdekken in het leven en zal je leven een stuk simpeler zijn. Dit is voor ADD ‘ers en ADHD ‘ers gewoon niet weggelegd.

Zou het niet saai zijn als er helemaal geen mensen zijn met ADD en ADHD? Bekijk eens onderstaande filmpjes en zie voor jezelf hoeveel zeer inspirerende en succesvolle bekende sterren ADD of ADHD hebben.

 

Train je brein positief en sta ook in je kracht met ADD / ADHD

Onder het kopje neuroplasticitiet lees je veel meer over de ontwikkeling van het brein gedurende je leven en hoeveel invloed dit heeft op hoe je je voelt en gedraagt en in hoeverre jij mogelijk klachten hierdoor ervaart. Je leest ook alles over hoe jij deze klachten en beperkingen weer om kunt zetten in zeer positieve brein neurologie waardoor je een groot succes kunt worden en veel minder last hebt en risico loopt, op het ontwikkelen van vervelende bijkomende secundaire klachten en/of stoornissen. Je kunt deze zelfs geheel uit je brein trainen waardoor je er permanent van af bent.

 

Bekijk hieronder filmpjes van succesvolle bekende mensen met ADD en ADHD en mensen die voldeden aan de ADHD en ADD symptomen.

Onderaan de filmpjes kun je een reactie achterlaten als je dat leuk vindt.

.
……………………..
.

.
……………………
.

.
…………………….
.

.
……………………..
.