Tagarchief: mening

Gastenboek (niet voor vragen)



Bericht achterlaten in het Gastenboek

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Velden gemarkeerd met * zijn verplicht.
Je E-mail adres wordt niet gepubliceerd, je naam en eventueel de stad wel.
Je bericht wordt pas zichtbaar nadat we het beoordeeld hebben. We houden het recht om berichten niet te publiceren. Meer informatie vind je in ons privacybeleid addkenmerken.net/privacy
97 berichten.
Kaatje Weijdema uit Darp schreef op 03/06/2019 om 17:23:
Hoi ik ben Kaatje.
Al een behoorlijk aantal jaren weet ik dat ik een Hsper ben. Na heel veel worstelen ben ik gaan accepteren dat ik het ben en dat het ook heel mooi is. 3jaar geleden kreeg mijn patner te horen dat hij add heeft. Voor hem is het nog een gevecht. Samen zetten wij de schouders er onder zodat wij kunnen genieten van ons zijn. Doordat ik op zoek was naar goede informatie kwam ik op deze site terecht. Met alle tips komen we verder. Ik kwam erachter dat heel veel kenmerken hetzelfde zijn. Doordat ik heel gevoelig ben kan ik gauwer ontdekken als mijn patner vast loopt. Zo kan ik hem helpen in zijn proces om het te accepteren. Dit is in het kort mijn verhaal. Lieve groet Kaatje
Hans Arendsen uit Glabbek schreef op 30/05/2019 om 09:31:
Ik heb ADHD en enkele maanden geleden kwam ik bij een nieuwe dokter. die vroeg mij wat ik woog en hoe lang in was en schreef toen een recept voor mij uit voor concerta in een krankzinnig hoge dosering ver over de 100mg, ik ben dat gaan slikken tot ik mij enige dagen daarna ineens heel raar voelde worden, Ik kon niet meer opstaan uit de bank als ik ergens stond dan viel ik om en ik werd incontinent. Mijn vriendin liet de dokter komen en die onderzocht mij maar kon niks vinden. ik moest wel naar het ziekenhuis voor een CTscan, op die beelden zag men dat er een adertje in mijn hoofd verstopt was.Dat heet een beroerte leerde ik toen,
Vanaf dat moment was het ziekenhuis in en ziekenhuis uit voor allerlei onderzoeken, een EEG dat is een hersenonderzoek, dat was goed.foto's van mijn hart, langs de voorkant ging makkelijk maar voor de achterkant moets ik een endoscoop inslikken. ok goed. teon een eggo van mijn halsslagaders, ook prima. ik heb ook 24 uur met draden op mijn borst en een kastje moeten rondlopen want ze wilde zien of mijn hart regelmatig klopte, en dat deed het. Toen krabde de professoren zich achter de oren, waar zou die beroerte nou vandaag komen. Toen liet ik hen de bijsluiter van Concerta lezen en toen vielen de schelen van de ogen een hoge dosis van deze medicijnen kunnen ernstige aandoeningen zoals een beroerte veroorzaken. Het is niet raar dat mijn nu verboden is nog Concerta te slikken maar ikzelf en mijn vriendin miste het wel. Nu heb ik een flesje LTO3 besteld en nu neem ik dagelijks 3 pilen en het werkt.
Niek uit Emmeloord schreef op 26/11/2018 om 09:52:
Het zijn niet wij die iets mankeren maar de anderen die iets missen.

Voor mij staan gezond zijn en gelukkig op de eerste plek.
Deze twee gaan dan ook hand in hand samen vind ik.
Het grootste deel van de samenleving lijkt in mijn ogen een ander doel voorop te stellen en dat is hun werk en het geld. Ik zie getrouwde stellen langs elkaar heen leven en gezinnen waarvan de kinderen meer op de opvang zitten dan thuis. Mensen die krom liggen om hun dure hypotheek te kunnen betalen of hun auto af te kunnen lossen. Vreemd, dat ze hier dan ook voor kiezen ondanks het ze ongelukkig maakt. Mensen die voedsel consumeren en vooraf weten dat het erg slecht voor ze is. Ze eten dan wel hetgeen met gif eigenlijk maar laat je ze bijvoorbeeld de probiotica Kefir zien dan zijn er velen die stijl achteroverslaan en er niet aan denken dit te nemen.
Vreemd eigenlijk dat men dan het gif eigenlijk neemt met watertanden en gruwelt van het gezonde. Niet dat ik nooit een patatje eet hoor dat niet.
Snap sowieso andere mensen vaak voor geen meter en wat hun beweegredenen zijn voor bepaalde dingen. Wat ik wel vind is dat veel oorzaken ook aan de maatschappij liggen waarin we leven. Mijn complimenten voor deze website.
Alicia Zwart uit Zwolle schreef op 29/10/2018 om 16:43:
Hallo allemaal!

Ik ben een creatieve onderneemster/tekenares (33jr). Gelukkig getrouwd en heb 2 kleine meisjes. Het is een maand geleden dat ik erachter kwam dat ik veel overeenkomsten heb met ADD. Ik voel me goed met deze ontdekking en het heeft al een positief effect. Ik word beter in gelijk opruimen, plannen, huishouden (hopelijk ook blijvend ;) en ook de relatie/communicatie met mijn man gaat erop vooruit.

Het boek over de Davincies van deze tijd, vind ik ook enorm interessant. Eindelijk heb ik het gevoel meer de diepte in kunnen, qua persoonlijke ontwikkeling. Tegelijktijd heb ik ook steeds meer vragen (waar google ook geen direct antwoord op heeft, of misschien weet ik de juiste vragen niet te stellen.

Gisteren zocht ik naar het verschil tussen ADD en hoogbegaafdheid/HB. De kenmerken overlappen nogal en nu vraag ik me af, heb ik het allebei of 1 van de 2. Uit mijn omgeving krijg ik het advies om een diagnose te laten stellen, maar dat doe ik liever in het nieuwe jaar.

Het is leuk en ook vermoeiend om alles uit te pluizen. Het lijkt of ik altijd de meest zeldzame dingen op mijn pad krijg en letterlijk out-the-box leef. Zowel een gave als een last.

Gelukkig ben ik positief ingesteld, dus ik red me wel.

Ik hoor het graag als iemand anders zich hier ook in herkend.

Groetjes Alicia
Jaques uit Eindhoeven schreef op 27/07/2018 om 15:00:
Beste lezer

Een van mijzelf spreuken is eigenwijs zijn is niet erg als je gelijk hebt en er ander niet mee kwets. Ja ik leef mijn eigen leven deel het in op min manier waar ik tevreden mee en en geluks momentjes van krijg. Draaf door in werk vriendschappen ondernemingen ben creatief in bijv de juiste mensen bij elkar brengen om ze tot mooie presentaties te bewegen dit kan persoonlijk of in team verband. Wel houdt dit alles in dat ik mezelf voorbij loopt en op tijd Zola’s ok zelf zeg wilresette . Als ik dit vergeet of door omstandigheden door moet gaan gaat het minder met en sluit ik me af en verdwijn bijv een paar dagen in hotel zonde tel en zonder mijn geliefde iets te Laren weten . Egoïstisch ik weet Ht niet ik. Eem mezelf in bescherming . Wel besef ik achteraf ( is mooi wonen) dat hier mee mijn achterban waar ik zielsveeel.van hou ongerust is . Laatst is dit weer gebeurdt en heb belooft hulp te zoeken en. En zelf op onderzoek begaan test gedaan van Karin windt en een psysholoog bezocht . Deze gaf aan met alle waarschijnlijkhied ADD vast te stellen . We zijn nu een centrum aan het zoeken waar ik getest zal worden. Alleen al deze ontdekking geeft rust en worden veel antwoorden beantwoord over min leven . Ja dat ik een doorzetterbbn. Ier alles afmaak maar overdraag zodat andere ermee door gaan (waar ik van geniet ) buiten de lijntjes denk een spannend en ondernemend leven heb en ik soms voor mij saaie een eentonige mensen niet begrijp en af toe de k boe doen ze dit (rust ) ja het komt goed waar ik denk nu tegen aan loop is dat mij Lichaam. niet meer gelijk loopt met mijn gedachte en het tijd wordt om dit te accepteren . Ik kijk eral naar uit waar ik volgend jaar sta (geduld haha) met of zonder medicijnen, hulp. An vrienden, vriendin , kinderen .ouders etc .oook al is het lastig om het uit leggen laat staan begrepen worden dat voor hun gewone dagelijks wekelijkse gewoontes voormij opdrachten zijn . Al bij al ik leef mij leven en kijk met alle enthousiastme uit naar mijn zoektocht .
Nynke Drost uit Zaanstad schreef op 05/10/2017 om 10:55:
HI Jochem,

Alvast bedankt dat je mij wil helpen. Ik heb op je site gekeken, daar staat idd een hele hoop informatie voor me.
Ria van Middelkoop uit Mijdrecht schreef op 05/07/2017 om 21:50:
Mijn dochter kreeg vroeger de diagnose ADHD wat ik vreemd vond hyperactief was ze totaal niet wel heel gevoelig. Heb haar geprobeerd richtlijnen te geven hoe er mee om te gaan wat niet altijd goed ging.
Nu is ze volwassen en heeft ze een vriend die haar heel goed begrijpt en helpt. Zelf heeft ze weer hulp gezocht omdat ze agressiever werd . Nu begrijp ze het beter heeft zich weer laten testen om te weten waar ze nu staat en tot mijn verbazing kreeg ze nu te horen dat ze ADD heeft en een bude krijgt die haar gaat helpen bij brieven uwv en waar ze even der hart kan luchten zodat ze niet meer zo agressiever word.
Ben heel trots op haar heb haar een bazes mee gegeven die nu tot zijn recht komt. Ook dank zij mijn schoonzoon die er altijd is voor haar.
Nicolette schreef op 11/06/2017 om 17:37:
Als jij jezelf Jochem noemt, noem ik mijzelf bij deze Nicolette (28 jaar). Precies om dezelfde redenen ;)!
Wat een interessante en informatieve site heb je neergezet! Zeer praktische tips en als ADD'er/HSP'er ben ik daar groot fan van. Ik herken mijzelf in jou verhaallijn wat best een verademing is om te lezen. Dus enorm bedankt daarvoor, want soms voel ik me net zo'n loner tussen allemaal schapen. Ik ben nu al ruim vijf jaar bezig met balans vinden. Alleen door de ADD duurt het allemaal wat langer en ben ik iets te snel weer afgeleid door van alles en nog wat. Ik heb boeken gelezen over o.a. HSP waar ik mij zeker in kan vinden, alleen merk ik op forums dat het toch een beetje klagende mensen zijn 'de zweefteven'. Erg fijn om te lezen dat jij er iets positiefs van maakt. Want zeg nou zelf, geen dag is hetzelfde! Ik heb de LTO3 besteld en ga het is uit testen. Ik ben zelf eigenlijk antimedicatie en geloof in goede balans tussen voeding sport en structuur. Alleen door de hoge druk op de werkvloer en de onregelmatige diensten is mijn concentratie ver te zoeken, daarnaast is het soms nog stoeien met ADD symptomen. Wie weet is dit voor nu helpend en geeft het even een setje. Ik zal je site bij deze gaan promoten!! :)

..
Angelina uit Brunssum schreef op 28/05/2017 om 12:49:
Ik ben superblij met de wetenschap van deze website. Het geeft mij moed, ik voel mij hier niet eenzaam en ben blij met de stimulans dat ik mijn eigen gevoelens, belevingen en zienswijze mag hebben. Ook al wijken deze af van de gemiddelde mens.
Dankbare groet,
Angelina.
Ellen schreef op 18/09/2016 om 12:17:
Dag Jochem,

ik ben toevallig via een search op fb op je pagina beland en zo je verhaal beginnen lezen. Ik reageer niet snel op zulke verhalen, maar jouw verhaal heeft me echt getroffen. Ik weet niet of je effectief 29 bent of niet, maar als dat zo is, lijk je ouder en wijzer. Ik ben ook blij dat ik per toeval jouw site getroffen heb en inderdaad niet een klachten site. Ik ben zelf niet het type dat extremen en uitdagingen opzoekt, maar heb een resem diagnoses waarvan ik soms denk: als iemand die op een rijtje ziet staan, denken ze dat ik in de psychiatrie in een dwangbuis zit en tot niks meer in staat ben of continu nonsens uitkraam, terwijl ik gewoon 'anders' ben en niet meer dan dat. Ik heb er ook fibromyalgie bij gekregen, lijd al sinds mijn kindertijd aan chronische depressies, mijn gezondheid verslechtert ook met de jaren maar de laatste jaren ben ik ook tot het inzicht gekomen dat heel veel in voeding zit en in andere dingen dan de 'wetenschap' promoot.
Bedankt dus voor het delen van je verhaal, voor mij is het een opkrikker op een moeilijk moment, wat maakt dat het gevoel van uitzichtloosheid een groot stuk wegneemt en me opnieuw moed geeft! Merci!!

Groetjes,
Ellen
Sanne Jans uit Zoetermeer schreef op 19/04/2016 om 19:08:
Jochem, dit is echt de beste website ooit!! Je hebt overal aan gedacht. Super handig voor mij! ? Ik ben helemaal blij woeeiii! X San
Joop Engelaar uit Borne schreef op 07/03/2016 om 16:50:
Ben benieuwd wat ik hier te weten kom.
Verheug mij er op!
Miranda Heijtink uit vogelwaarde (zeeuws-vlaanderen) schreef op 29/02/2016 om 21:48:
Hallo Jochem, bedankt voor de tips. Ik heb mij aangemeld om wat tips en handvaten te krijgen , het gaat niet zozeer voor mijzelf maar mijn man , zoon en dochter zijn alledrie met adhd bekend. Onlangs dat het bij mijn dochter dit ook geconstateerd werd wat ik bij haar juist niet verwacht had maar juist dacht dat zij niet met emoties kon omgaan , dacht ik ze zijn alledrie verschillend en bij de eenwerkt dit en bij de ander dat. Nu wordt zij hierin ook begeleid, alleen waar ik wel eens tegen aan loop is dat ze alledrie over hetzelfde onderwerp kunnen hebben maar de een denkt in plaatjes de ander kan het vertellen terwijl ik zie dat ze over hetzelfde onderwerp hebben maar dit brengt soms wel eens de nodige discussies die niet hoeven. Ik hoop juist via deze site nog meer te weten te krijgen. En hoe andere hiermee omgaan die adhd hebben. Ik wil je in ieder geval bedanken voor de tips die je geeft.
met vriendelijke groet,
Miranda
Hilde Uytdewilgen uit Schoten - Antwerpen schreef op 10/02/2016 om 15:49:
Hallo Jochem,

Bedankt alvast voor al de moeite, tijd en energie die jij steekt om mensen met HSP en/of
ad(h)d op deze manier een hart onder de riem te steken. Zelf heb ik altijd geweten dat ik
"anders" ben en anders denk, veel dieper trouwens dan de meeste mensen. Hier mee leren leven is elke dag opnieuw een gevecht met mezelf. Als HSP - kind ben ik opgegroeid in een gezin waar altijd een negatieve en agressieve sfeer aanwezig was. Ik heb mij door een veel te laag zelfbeeld nooit kunnen ontplooien of capaciteiten bij mezelf ontdekt die tijdens mijn jeugd ooit wel aanwezig zullen geweest zijn. Geen positieve feed-back gehad door mijn ouders of oprechte interesse getoond in hobby's waar ik wel goed in was of een schoolopleiding waarvoor ik gemotiveerd zou geweest zijn. Ik was intelligent genoeg, behaalde zeer goede cijfers en was een brave, stille en zeer plichtbewuste leerling. Mijn een jaar oudere zus volgde in het middelbaar economische wetenschappen en mijn moeder ging er automatisch van uit dat ik diezelfde saaie richting ook volgde. Voor haar was dat praktisch gezien het gemakkelijkste en hoewel ze wist dat ik tijdens mijn jeugd ongelukkig was, heeft ze er nooit bij stilgestaan of over nagedacht dat een andere studiekeuze in een andere school beter bij het karakter van haar dochter zou gepast hebben.
Vermits mijn eigen familie vooral alleen heel rationeel en wetenschappelijk denkt, ben ik al een paar jaar zeer geïnteresseerd in de -tot nu toe opgedane- kennis over de werking van onze hersens en ons zenuwstelsel! Natuurlijk ben ik er niet toe in staat om al wat ik hier over lees ook te kunnen begrijpen. Maar ik hoop echt dat binnen een x-aantal jaar er wetenschappelijke gegevens en onderzoeken zullen bestaan waarmee je kan bewijzen dat deze "karaktereigenschap" iemand veel leed kan bezorgen als een ouder, leerkracht of opvoeder op een volledig foute manier omgaat met een kind dat HS is. We staan er veel te weinig bij stil dat deze mensen t.o.v. een kind een grote machtspositie innemen. Vooral leerkrachten uit het lager onderwijs zouden hier zeker rekening moeten mee houden dat HS bestaat om tijdig te kunnen ingrijpen vooraleer het zelfvertrouwen van deze kinderen te zwaar wordt aangetast.
Ook de media zou hierover eens wat positiever moeten op reageren zodat ook de oudere mensen hier nog willen voor openstaan. Ondertussen wens ik jou nog veel positieve reacties toe met alles waar jij mee bezig bent. Voor ons geeft het veel steun en voldoening om te kunnen lezen en leren hoe we met onszelf het beste kunnen omgaan!

Groetjes, Hilde.
Anna schreef op 19/11/2015 om 20:05:
Hallo Jochem !
Ik ben blij dat er op de aarde mensen zijn zoals jij . Waardoor wij met hsp , ADD en ADHD zich thuis voelen . Bedankt voor de inspirerende site ! Groetjes Anna.

ADD en ADHD in de publiciteit

Veel negatieve kijk op ADD en ADHD

Van veel sites op internet over ADHD en ADD vind ik dat ze zich teveel richten op de negatieve kanten van ADD en ADHD. Er wordt altijd in termen gepraat van een aandoening en een disfunctioneren en hoe we hiermee mee om moeten leren gaan.ritalin snoepjes ADD ADHD
Veel mensen nemen deze gegevens en informatie over ADHD en ADD als overtuigende waarheid aan. Ze nemen zonder meer aan dat ADHD en ADD een biologische afwijking is en willen een diagnose krijgen zodat ze geholpen kunnen worden in de vorm van medicatie.

Waarom? Omdat het steeds moeilijker wordt voor ons AD(H)D’ers om mee te draaien in onze razende, drukke, vol met prikkels en gestreste maatschappij. We willen alle informatie vinden over wat ADD en ADHD is, welke symptomen erbij horen en wat voor behandelingen er zijn en welke medicatie er voor te vinden is etc. etc. etc.
Maar is dat een oplossing? Ik denk het niet, het is toegeven aan de meerderheid en weer blijven we ons aanpassen. Dit terwijl aanpassen in veel gevallen lijdt tot ziekte en secundaire aandoeningen naast je ADD of ADHD!

Op die manier leg je bij jezelf onnodig diepe overtuigingen vast in je onderbewustzijn dat er iets mis is met je. Overtuigingen die het je in je komende leven alleen maar moeilijk zullen maken.
Dit terwijl ADD en ADHD naar mijn mening, o.a. gebaseerd op veel vernieuwende informatie en wetenschappelijk onderzoek, helemaal geen biologische aandoening is maar een genetisch bedoelde andere aansturing van het brein. Als je erover nadenkt is het toch ook vrijwel onmogelijk dat zo’n grote groep van de bevolking (5% en waarschijnlijk nog meer) dit label draagt. Dat komt neer op bijna 1.000.000 mensen in NL. Als je je dan ook bedenkt hoeveel beroemdheden met ADD en ADHD zoals filmsterren, rocksterren, uitvinders, atleten, kunstenaars, leiders, dansers etc. er zijn. Begint er dan geen belletje bij je te rinkelen?

Kijk nu eens naar de positieve kant van ADD en ADHD want die zijn er zo veel. Creatief, intelligent, humor, energiek, goede intuïtie, sterk ontwikkeld gevoelsleven etc. Stop te blijven roepen dat je een aandoening hebt want dan doe je jezelf echt tekort. Je drukt jezelf weg, je bent gaan geloven dat er iets mis is met je en dat je daarmee moet leren leven.

Leven met ADD / ADHD in de maatschappij en op school

ADD en ADHD is jouw kracht maar lastig in de maatschappij

Nieuwetijdskinderen in de maatschappij

ADD, ADHD en nieuwetijdskinderen

Vanaf het moment dat een kind naar school gaat wordt er al gesleuteld aan de natuurlijke gave die het heeft meegekregen. Een kracht waarmee je een sterkere verbondenheid hebt met de energie van het leven. Met het ADD/ADHD brein voel je dingen aan, je hebt een goede intuïtie, je weet dingen puur omdat je het aanvoelt, je bent wijs. Als ADD’er/ADHD’er ben je niet gemaakt om alles vanuit het verstand te redeneren maar je hebt een hoop kennis al beschikbaar puur omdat je een connectie legt met het onderbewustzijn die voor anderen onbegrijpelijk is. Ze worden ook wel nieuwetijdskinderen genoemd.

Voor een groot deel van de populatie is het geen enkel probleem om langzaamaan geprogrammeerd te worden door wat alles en iedereen je in je leven wijsmaakt. Zij zijn gemaakt met een brein wat gemakkelijk te programmeren is met alle overtuigingen van ons systeem. Veel dingen worden voor waarheid aangenomen doordat al deze mensen met het “normale brein” vanuit hun verstand leven.

Wanneer je alleen met het verstand leeft, sta je dus ook niet open voor wat je gevoel, je ziel en je instinct je verteld. Dit is heel goed voor een maatschappij om te ontwikkelen. Als namelijk iedereen het ‘ADD/ADHD brein’ zou hebben, dan zou het zeer moeilijk zijn om een werkend systeem te ontwikkelen. Dit zou een chaotische plek worden. Maar het is ook belangrijk om een klein deel van de populatie wel over deze kracht te laten beschikken.

 

Het huidige schoolsysteem en ADD / ADHD

adhd-schoolHet probleem is dus dat wij vanaf kinds af aan verteld worden hoe alles werkt, hoe alles moet, hoe het in elkaar steekt. Dit is als ADD’er/ADHD’er niet te begrijpen. Ons hoeft dat niet verteld te worden omdat wij die diepere connectie hebben met de energie van het leven. Hierdoor voelen wij aan, dat dingen anders zijn, zoals die door mensen die vanuit het “normale brein” leven, worden verteld. Wij weten dat het anders is dan ons verteld wordt. Wij moeten echter koste wat kost in dat plaatje passen zoals de rest van de klas. We moeten alle instructies precies zo opvolgen zoals ons verteld wordt. Maar dat lukt ons niet omdat we simpel weg gewoon beter weten en niet bestemd zijn om zo te ontwikkelen.

Dit zorgt voor diepe frustraties die dus al van kinds af aan worden ontwikkeld. Het is dus ook niet zo gek om te bedenken dat mensen met het zogeheten ADD of ADHD brein in veel gevallen, op ten duur verstrikt raken en allerlei psychische klachten ontwikkelen. ADD en ADHD  kan zich dus ook gemakkelijk ontwikkelen tot een stoornis, als we op deze manier om blijven gaan met kinderen die over het thetabrein beschikken. Zij verliezen zo ook hun mooie krachten die ze bij zich dragen.

Is je nooit opgevallen hoe rustig ADDérs en ADHDérs worden wanneer ze in een omgeving komen die wel op hun is afgestemd?

Dag in dag uit moet je als ADDér/ADHDér in het plaatje passen, een plaatje waar ons brein simpelweg niet voor bestemd is.

 

Een ADDér en ADHDér heeft geen blindengeleidestok nodig

Zoals er tot op de dag van vandaag wordt omgegaan met kinderen met het ADD en ADHD brein kun je vergelijken alsof je iemand die kan zien een blindengeleidestok geeft.

We moeten dag in dag uit onze ogen sluiten voor de diepe connectie tot onze kracht. Zoals anderen daarentegen hebben wij geen stok nodig om te lopen. We kunnen zien. Helaas wordt ons gedrag als vervelend en moeizaam beschouwd, dit terwijl we gewoon gefrustreerd zijn en niet begrijpen dat iedereen een blindengeleidestok nodig heeft. We worden in een wereldje geplaatst waarin we niet kunnen ontwikkelen. Sterker nog, dag in dag uit wordt het een strijd om te overleven. Lees het inspirerende verhaal van de adelaar wat dat met hem deed.

Het is alsof je een adelaar in een kippenhok zet. Die adelaar gaat steeds meer aan zich zelf twijfelen. Waarom kan ik me niet concentreren op wat me wordt uitgelegd te doen. De kippen lijken er geen probleem mee te hebben. Die doen gewoon wat ze verteld wordt. Die kunnen gemakkelijk geprogrammeerd worden. De adelaar gaat steeds meer aan zich zelf twijfelen en langzaam zijn ogen sluiten voor zijn prachtige gave. Hij wordt steeds onzekerder, raakt gestrest en wordt depressief.

Mits we medicatie krijgen, die onze ogen sluit voor onze kracht, zullen wij deze blindengeleidestok niet nodig hebben. We voelen hoe dingen werken, we weten dat er een andere manier is. Ons hoeft niet alles verteld te worden zoals dat bij anderen wel werkt. Dan kan er wel gezegd worden dat ADDérs en ADHDérs een slechte concentratie hebben maar je verlangt ook iets van ze waar ze gewoon niet voor gemaakt zijn.

Hun ziel, gevoel, intuïtie, instinct is zo veel sterker ontwikkeld omdat hun theta brein continue in verbinding staat met deze vloeiende krachtige energiebron. We weten veel dingen beter, zijn eigenwijs, luisteren niet, zijn snel verveeld etc. Zo logisch, ons brein snakt naar avontuur, naar interessante materie, naar thrills. Je laat een adelaar toch ook geen legbatterij worden.

 

Een blinde wereld

Voor een ADDér en ADHDér is het alsof hij in een blinde wereld is geboren. Het normale brein heeft overal een blindengeleidestok bij nodig. Voor hun is dit systeem dan ook briljant. Vanaf kinds af aan krijgen ze een blindengeleidestok toegereikt. Op school worden ze langzaam  geprogrammeerd en leren ze op die manier heel veel kennis die ze in het brein opslaan. Gelukkig maar dat het zo voor hun werkt anders zouden ze het niet redden. Zij hebben niet de diepere verbinding met hun ziel die verteld hoe dingen in elkaar steken. Zij hebben dit systeem nodig.

Dit is naar mijn mening niet de rede waarvoor ADDérs en ADHDérs op deze planeet staan. Wij zijn niet blind, wij hebben deze blindengeleidestok niet nodig. Je begrijp nu misschien hoe enorm frustrerend het voor ons is geweest. Toen we een jaar of 5 waren werden we dag in dag uit gepushed om onze ogen te sluiten en onze kracht te onderdrukken. We moesten koste wat kost onze blindenstok in handen nemen en we moesten onze intuïtie en gevoel uitschakelen. Waarom? Simpelweg omdat dat door al die onwetende mensen niet begrepen wordt. Niet dat wij beter zijn, het is zeer belangrijk om ook deze mensen in de maatschappij te hebben maar dat er ook andere mensen zijn moet erkent worden.

Wist je dat tot op de dag van vandaag niet bewezen is dat ADD en ADHD een stoornis is. Veelvuldig ADHD en ADD onderzoek heeft dot nooit kunnen bevestigen! Er word alleen gekeken naar de andere werking van het brein, de andere breinactiviteit en dopamine verwerking. Die is inderdaad aantoonbaar mat wat zegt dat nu eigenlijk? Helemaal niets.

Zoals nu wordt omgegaan met labels als ADD en ADHD  en zoals er tegenaan wordt gekeken is naar mijn mening totaal verkeert en zwaar uit de hand gelopen. Er zou een ander systeem moeten zijn die die kinderen eruit pikt met het bijzondere brein. Deze kinderen zouden geschoold moeten worden in een voor hun vertrouwde omgeving. Een omgeving die zij begrijpen, wanneer je dit van jongs af aan doet zal je zien wat een enorm briljante kinderen je kunt ontwikkelen. Dat kunnen briljante mensen worden die werkelijk instaat zijn een betere wereld te creëren. Deze mensen moeten de kans krijgen hun kracht te ontwikkelen i.p.v. dat ze in de overtuiging raken dat ze een stoornis hebben zoals de adelaar in het al eerder genoemde voorbeeld.

Helaas worden we vooralsnog gepushed in het plaatje te passen met alle frustraties en gevolgen van dien. Ons brein moet wakker worden zodat onze kracht wordt uitgeschakeld, desnoods moet daar dan maar medicatie bij aan te pas komen. Dan kunnen we namelijk onze ogen sluiten voor de kracht en meedoen met de rest. Die medicatie kan dus wel helpen maar het is dus de vraag of dat is waar wij voor bestemd zijn? Het kan mogelijk een stapje zijn om uit een dal te klimmen maar dit de rest van je leven gebruiken? Dan worden we op 1 lijn getrokken met de rest en kunnen we meedoen. Is dat waar een ADD ‘er of ADHD ‘er voor op aarde is gebracht? Denk even aan alle beroemdheden met ADHD/ADD. Veel van hen gebruiken geen eens medicatie. Waarom? Omdat ze hun roeping hebben gevonden. Als je iets vind waar jij je volle creativiteit en passie in kan storten dan gaat jouw ADD / ADHD  zich als een gave uiten en worden alleen de positieve kanten belicht.

Als je maar lang genoeg denkt dat er iets met je is dan ga je vanzelf geloven dat je die medicatie echt nodig hebt. Wanneer je jezelf als ADDér of ADHDér wel ontplooid zul je merken dat je echt geen medicatie nodig hebt. Ga liever wat vaker sporten en doe dat gene wat je interessant vind. Een simpel baantje is gewoonweg niet voor jouw bestemd, je ziel schreeuwt om meer!

Wanneer jij je roeping vind zullen mensen jouw gave en energie als een enorme inspirerende bron gaan zien. De rollen zullen dan eindelijk omgekeerd zijn!

Maar soms kan het wel een steun zijn om (tijdelijk) middelen te nemen die er voor zorgen dat je niet vastloopt door alle dingen die je moet in het leven. Hierdoor kun je beter overzicht houden in het leven en zul je mogelijk gelukkiger zijn omdat je niet altijd op je tenen hoeft te lopen. Mijn voorkeur gaat dan niet uit naar farmaceutische middelen. Zeker niet omdat er gebleken is dat er een zeer goed alternatief is. Wil je meer weten over een natuurlijke ondersteuning als alternatief voor ritalin. Lees dan eens wat meer over LTO3

 

Mijn eigen schoolperiode met ADD

Op school heb ik altijd gedacht dat ik anders was. Ik kon niet luisteren naar de leraar, vond het allemaal niet interessant, ik was aan het tekenen, op zoek naar actie, naar buiten aan het kijken etc. Alles wat mijn brein ook maar een beetje kon stimuleren, daar was ik naar op zoek. Ik maakte er een potje van, vond het leuker uit de klas gestuurd te worden dan domweg te luisteren naar dat brein ge programmeer. Ik begreep echt niks van school, wat deed ik daar toch, iedereen lijkt zo makkelijk naar dat slappe gelul te luisteren.

Net als de adelaar dacht ik: “is dit het nu? Is dit nu waarvoor ik op deze aarde sta, zo saai, geen spanning? Ik begreep er helemaal niets van. De mensen leken geen diepere verbinding met hun ziel te hebben. Ze waren continue zo wakker waardoor ze zo open stonden om geprogrammeerd te worden. Ik voelde me zo anders, mijn intuïtie/instinct stonden continue in verbinding met mijn brein.

Op de basisschool hield ik het nog redelijk uit. Ik kwam er nog wel aardig weg met mijn gedrag. Gelukkig kon ik me daar aardig uitleven en was dat best leuk. Vooral in de pauzes kon ik mijn draai vinden. Ik klom op het dak van de school, in klom in bomen etc. Met vrienden in de straat waren we ook elke dag buiten en maakten de grootste lol. Die tijd was fantastisch!

Op de middelbare school moest ik er echter aan geloven. Het was niet meer mogelijk om zo door te gaan. Weer was ik meer bezig om eruit gestuurd te worden. Ik zocht naar actie, ik werd gek in de klas. Dit kan toch niet waar zijn mensen? Uur na uur op een stoel zitten naar deze onzin luisteren, waar ben ik beland? Zijn jullie soms allemaal een stel computers die niet voor zich zelf denken? Elke keer weer als er iets werd uitgelegd wist ik niet wat er van me verwacht werd. Altijd was ik weer diegene die niet had geluisterd. Ik zocht net als de adelaar naar de thrills, naar het avontuur maar ik kreeg geen reacties terug van anderen. Ik werd steeds eenzamer en depressiever. Is dit nu wat het leven te bieden heeft?

Toch wist ik altijd ergens diep in mijzelf het gevoel te behouden dat ik niet gek was. Ik had namelijk zoveel talenten en kon zoveel, het kon gewoon niet zo zijn dat er iets mis was met me. Mijn brein was niet gemaakt voor al die onzin. Al die onzin praat die door het “normale brein” als overtuigende waarheid wordt beschouwd en direct in een hersenkwab ergens in het brein wordt opgeslagen. Bij die manier van kennis op doen komt geen gevoel/instinct of intuïtie kijken. De leraar verteld dat, dus is het zo. Ik heb altijd overal mijn eigen kijk op gehad. Erg eigenwijs misschien zoals ik vaak te horen kreeg, maar naar mijn mening een zeer goede eigenschap.

Intelligentie komt naar mijn mening niet alleen vanuit het verstand van je brein maar ook vanuit je ziel. De ziel stuurt het lichaam en brein aan. Die manier hoe jij dingen aanvoelt en de ontwikkeling van je intuïtie, dat is naar mijn mening een veel grotere intelligentie dan alles maar klakkeloos ergens in het brein opslaan en vervolgens niks met die kennis doen. Ik noem het vervuilen van het brein.

Wanneer jij een sterk ontwikkeld gevoel hebt dan kun je zoveel bereiken. Je weet gewoon hoe dingen moeten, je voelt het aan en je kan dingen vaak meteen mits mensen je niet gaan vertellen hoe het moet, want dan lukt het ons niet meer.

Eerder beschreef ik dat ik altijd het gevoel had anders te zijn, alsof ik dat diepere bewust zijn had waardoor ik voor mijn geval anders waarnam. Ik kon niet begrijpen waarom anderen dit niet hadden. Elke keer werd ik geforceerd de dingen zo te doen zoals mij verteld werd ze te doen. Ik begreep het niet, deed het steeds fout en het duurde allemaal 10 keer zo lang voordat ik iets onder de knie had. Dat kwam behoorlijk dom over. Echter bleek keer op keer dat wanneer ik niet de instructies opvolgde, maar de dingen precies zo deed zoals ik aanvoelde dat ze gedaan moesten worden, ik 10 keer sneller was dan anderen. Ik had dingen direct onder de knie. Had met weinig dingen moeite, ik begreep alles direct, had alles meteen door en was in veel dingen vaak de beste. Op dat moment zijn er geen grenzen voor mij. Alsof ik alle kennis al bezit om iets te kunnen. Ik voel het gewoon aan, ik zie het voor me en vervolgens voer ik het uit. Dat is die kracht van het theta ofwel ADD / ADHD brein. Nog al logisch dat we zo snel verveeld zijn. Wij zijn adelaars, die ondergebracht zijn bij geprogrammeerde kippen (Als metafoor gezien!);(met alle respect overigens naar alle mensen die niet over het thetabrein beschikken; Deze overheersende groep van de populatie is ook zeer belangrijk, hebben ook zeer mooie eigenschappen, kwaliteiten en talenten) Vergis je daar niet in.

 

De gevolgen voor de ADDér en ADHDér

Veel kenmerken van ADD en ADHD zijn puur diepe frustraties die als patronen in het brein zijn geslopen. Patronen die vervolgens dag in dag uit worden herhaalt zodat je niet iedere dag alles opnieuw hoeft te leren. Helaas geldt dit voor zowel behulpzame al onbehulpzame patronen. Bij ADDérs en ADHDérs zijn dan ook vaak in het brein secundaire klachten en stoornissen ingeslepen waarvan de meeste helemaal geen weet meer hebben. Ze zijn overtuigd geraakt van hun stoornis met alle gevolgen van dien. De klachten worden alleen maar erger zeker als je daar ook nog eens elke dag je focus oplegt.  Dit is een onbewust onbehulpzaam patroon geworden dat het brein 24/7 uitvoert. Iets waar je dus zelf weer de controle over kan nemen door je focus te verleggen en nieuwe positieve neurologie aan te maken. Je kunt hier uitgebreider over verder lezen op de pagina over neuroplasticiteit.

Vergeet niet dat dat gene waar jij energie aan schenkt groter wordt. Het is heel simpel, richt je op positieve dingen en die gaan langzaamaan groter worden in je leven!

Van jongs af aan lopen we het risico ons brein onbehulpzaam te ontwikkelen met alle gevolgen van dien. Het is ook niet zo gek om te bedenken dat je zoveel mensen met ADD en ADHD hoort zeggen dat ze onder hun niveau werken, dat ze vroeg of laat depressief worden of een burn-out ontwikkelen. Ze zijn zo slim, begrijpen zo veel, hebben zoveel talenten, zo’n sterk ontwikkeld gevoelsleven, zo’n sterke intuïtie, zijn creatief, hebben humor etc.

Helaas kunnen ze in veel gevallen nergens hun draai vinden. Waar je ook bent, overal wordt er verwacht dat je ADD / ADHD brein wakker is en in de bèta staat fungeert zodat het open staat om gemakkelijk geprogrammeerd te worden met een programma dat voor ons onbegrijpelijk is.