Hoi,

Ik ben Ingeborg, 50 jaar oud en zit behoorlijk in de knoop. Werk al bijna 7 jaar ruim 60 uur per week (baan en eigen zaak) en zou dat nog jaren vol kunnen houden als er niet zo veel stress zou zijn geweest de afgelopen jaren. 2 jaar geleden een andere baan (binnen hetzelfde bedrijf) begonnen en blijkt niets voor mij te zijn, waardoor ik mezelf een mislukkeling vind. Samen met mijn manager besloten om uit te kijken naar een andere functie. Ik moet zoveel doen om alles op orde te houden, maar kan me vrijwel nergens toe zetten. Inmiddels loop ik bij de GGZ en daar werd geopperd dat ik misschien ADHD zou kunnen hebben. Heb bij wijze van test 5 avonden 10 mg methylfenidaat geslikt. Ik heb er niet bewust iets van gemerkt. Inmiddels heb ik mij op het werk ziek gemeld, ik ben op en los van het feit dat er nauwelijks iets uit mijn handen komt, ben ik bang dat ik domme beslissingen ga nemen uit impulsiviteit.
Ondertussen ben ik van alles op internet op gaan zoeken over ADHD en ik zie veel dingen die van toepassing zijn. Waar ik vooral al jaren tegen aan loop is dat andere mensen mij heel anders zien dan ik mezelf zie. Als een ander zegt waar het op staat is hij assertief, ik ben onredelijk (wordt mij verteld). Ik ben moeilijk en dominant. Maar in mijn goede doen kun je lol met mij hebben, ondanks mijn leeftijd is niets mij gek genoeg.
De lagere school ben ik geëindigd als beste van de klas met de Cito-toets. Door mijn gebrek aan interesse, hekel aan huiswerk en problemen met leraren (gezag) de middelbare school verprutst. (in 3 VWO had ik aan het eind van het schooljaar te weinig cijfers dat ik zelfs geen rapport had). Maar kan als ik wil elk diploma (zolang de opleiding maar niet te lang duurt) halen, met weinig inspanning en hoge cijfers.
Mijn hoofd is vaak chaos, het denken over van alles en nog wat, gaat maar door en door. Zelfs in mijn slaap, want ik droom heel veel en wordt vaak moe wakker. Creëer als ik iets wil opruimen eerst een mega puinhoop (omdat ik van alles tegelijk doe en onderweg van alles tegen kom waar ik ook nog eens aan begin) en kan niet stoppen totdat het af is, vaak tot ergernis van mijn man. Maar ik kan niet in het hoofd van een ander kijken, dus weet niet of mijn hoofd het anders doet dan die van een ander. Ik laat het dan ook graag over aan een ander om daar een oordeel over te vellen.
Ik kan nog heel veel schrijven, maar wat in mijn hoofd zit krijg ik toch nooit op papier, dus stop er nu maar mee.
Ik ben blij dat ik deze pagina gevonden heb en ervaringsverhalen kan lezen en overige info. En nu maar 'geduldig' wachten, wat mij verder in het traject te wachten staat en wat de diagnose is.... Sluiten