Over mij en ADDkenmerken.net


Beste ADD’ers, ADHD’ers en HSP’ers,

Over mij (Jochem) en de website ADDkenmerkenIk ben Jochem, ben 29 jaar en de hoofdschrijver van ADDkenmerken.net. Gedurende mijn leven kreeg ik de diagnose ADD. Daarnaast ben ik wat ze noemen, een hoog sensitief persoon (HSP).

Je kent het zelf vast ook wel. Je hoofd blijft maar denken. Je voelt je onrustig, kunt je nergens op concentreren, raakt snel uitgekeken en bent snel overprikkeld. Daarnaast lijkt het alsof je over een intuïtieve wijsheid beschikt die anderen niet hebben. Een soort gevoel alsof je bewustzijn op een andere frequentie werkt. Je kunt niet alles uitleggen op de vraag ‘waarom’, je voelt het gewoon aan.

Een persoonlijk aspect wat ik ook altijd bij me heb gedragen is dat ik graag andere mensen help. Alsof het mijn missie is om de hele wereld te helpen waarbij ik altijd voor mijzelf te weinig tijd maakte. Aan de ene kant misschien een mooie eigenschap maar aan de andere kant een valkuil omdat het te veel energie vraagt.

Door de jaren heen heb ik ongelooflijk veel geleerd en ben ik niet alleen ervaringsdeskundige geworden op het gebied van ADD, ADHD en HSP, maar ook op onderwerpen zoals bijvoorbeeld het zelfhelend vermogen, voeding en NLP. Middels deze website probeer ik je op weg te helpen naar een beter leven waarin jij in je kracht staat en volledig vanuit je ware ik kunt leven. Hieronder lees je meer over mijn levensverhaal en mijn reis naar balans. Ook lees je over alle struggles die ik onderweg ondervond en waarom ik deze website ben begonnen.

 

Mijn verhaal…

De afgelopen jaren waren voor mij een lange reis naar bewustwording. Ik heb mij erg veel beziggehouden met het zelfhelend vermogen d.m.v voeding, alternatieve geneeskunde, epigenetica, natuurlijke supplementen, NLP en mindfullness. Daarbij heb ik van alles geleerd en uiteenlopende therapeuten, alternatief genezers, coaches, artsen en psychologen gezien en heb ik veel mede ADD’ers, ADHD’ers en HSP’ers gesproken. Ook heb ik een aantal inspirerende en hulpvaardige boeken gelezen (niet mijn sterkste kant, haha).

De grootste reden voor deze lange zoektocht was dat ik ongeveer 6 jaar geleden (juni 2009), plots van de ene op de andere dag te maken kreeg met CVS/ME, ofwel het chronisch vermoeidheidssyndroom. Dit was een groot keerpunt in mijn leven dat er voor zorgde dat ik vanaf nu echt aan mijzelf moest gaan werken. Hoe ik tot die tijd leefde was kennelijk niet de juiste weg. Ik leefde al die jaren op een manier van altijd maar doorgaan en niet klagen. Mijn klachten onderdrukken en wegstoppen en overleven op adrenaline.

Al snel bleek dat enkel het nemen van rust er niet voor ging zorgen dat ik beter werd. Mijn leven werd langzaamaan overgenomen door deze zware vermoeidheid met alle klachten die daarbij horen. Het voelde voor mij alsof ik letterlijk moest gaan ‘resetten’ om te kunnen herstellen.

 

De jonge jaren op school en de ontwikkeling van klachten

De CVS/ME waar ik net over sprak was achteraf gezien een proces wat al in mijn pubertijd was begonnen. De achterliggende reden van mijn CVS/ME was denk ik het steeds meer uit balans raken van mijn lichaam en geest door de ADD en hoog sensitiviteit waar ik moeilijk mee kon omgaan. Altijd maar op mijn tenen lopen, snel overprikkeld zijn, weinig motivatie en een brein dat niet stopt met denken.

Op de één of andere manier kon ik ook mijn draai op school gewoon niet vinden. Je kent de uitspraken wel. Je kunt het wel maar je wilt niet. Op de basisschool kwam ik er wel doorheen en dat was eigenlijk ook een hele leuke tijd. De middelbare school werd een groter probleem. Ik vroeg mij echt af waarom iedereen zo goed naar dat ‘gebrainwash’ kon luisteren. Dat is tenminste hoe ik het zag. Ik was enkel opzoek naar actie, interessante prikkels en leerstof wat mijn ziel vergrootte. Dat was achteraf gezien echt mijn AD(H)D kant. Ik was niet opzoek naar kennis die zich opslaat in een hersenkwab en dat vergaat wanneer je sterft.

Vanaf mijn 14e begon ik klachten te ontwikkelen als depersonalisatie, tinnitus, vermoeidheid, duizeligheid, piekeren, depressiviteit, sociale angst en ga zo maar door. Ik weet niet meer precies wat het eerst begon maar waarschijnlijk kwam door het één het ander. Misschien had het ook wel te maken dat ik mij weinig ‘echt’ verbonden voelde met andere kinderen. Dit terwijl ik als kind altijd heel vrolijk en avontuurlijk was en altijd vol energie. Klimmen in bomen, op daken, fietscrossen en ga zo maar door. In de kinderjaren was ik echt meer een ADHD’ertje, haha. Het kon voor mij nooit gek genoeg. Ja, een adrenaline junky was ik wel. Dat hield mij ook in mijn pubertijd nog op de been. Mijn grootste uitlaatklep was toen freestyle snowboarden. De adrenaline hield mij scherp en op dat moment relatief happy.

Daarnaast deed ik hierbij uiteenlopende baantjes van in de horeca tot aan tuk-tuk chauffeur tot aan oproepkracht als stuntman bij een stuntteam. Alles om maar ook die adrenaline te blijven voelen wat mij rustig maakte. Dat liet me dan even geen klachten voelen zoals overprikkeling, de constant doorlopende gedachten, onrust, onzekerheid etc.

 

Gebroken bovenbeen en reis door Australië/Azië

Tot overmaat van ramp brak ik op mijn 21ste mijn bovenbeen bij een snowboard ongeluk. Net een paar maanden voordat ik voor een jaar naar Australië zou gaan. Gelukkig is dat wel doorgegaan, ondanks dat ik daar de eerste maanden veel pijn had en veel moest nalaten. Halverwege vloog ik nog voor een aantal weken over naar Nieuw-Zeeland en aan het einde van het jaar ging ik nog in de sneeuw werken in de snowy mountains van Australië. Ik werkte daar in een hostel en als afwasser in een restaurant. Ik was daarnaast elke dag op de berg te vinden om te snowboarden.

Na dit jaar vloog ik via Hong-Kong waar ik een weekje verbleef door naar Bangkok en ben ik nog 3 maanden door Zuid-Oost Azië wezen backpacken door de landen Thailand, Laos en Cambodja. Dat vrije gevoel van gaan en staan waar je maar wilt en met niks of niemand rekening hoeven te houden beviel mij enorm. Had ik het ergens naar mijn zin dan bleef ik, zo niet dan vertrok ik weer. Het meest vrije gevoel gaf mij wel toen ik in Thailand een motor huurde en op avontuur ging. Altijd elk weggetje wat ik niet kende ingaan waardoor ik op de mooiste plekjes en strandjes kwam.

Gedurende mijn backpackreis leerde ik voor het eerst in mijn leven hele inspirerende en leuke mensen kennen waarmee ik echt op één lijn lag. Zoals op het gebied van diepgang, humor, creativiteit etc. Ik durf wel rustig te stellen dat het grootste deel van de backpackers die je tegen komt in die landen vrijwel allemaal labels zouden kunnen dragen zoals bijvoorbeeld ADD, ADHD en hoog sensitiviteit. Hoe dan ook, het was een heel bijzondere tijd!

 

Het begin van CVS/ME en vele operaties

Na terugkomst van mijn reis begon binnen een jaar ernstige vermoeidheid op te treden. Het was nog geen CVS/ME, want ik kon nog wel gewoon werken. Ik weet nog precies hoe, na een aantal maanden, van de ene op de andere dag de CVS/ME intrad. Alsof er iets was ‘veranderd’ in mijn systeem waardoor ik niet meer uitrustte van slaap en ik van iedere kleine inspanning dagen moest bijkomen. Misschien had ik ook wel wat opgelopen zoals lyme of één of andere parasiet. Ik weet het niet. Uitgebreide bloedonderzoeken mochten nooit wat uitwijzen, enkel dat ik antistoffen voor Pheiffer had, maar dat kon al van jaren terug zijn. Wel vertelde een therapeut van levend bloedonderzoek mij dat ik candida in mijn bloed zou hebben. Op dat moment heb ik daar, naast een kort dieet, nooit echt wat mee gedaan.

Helaas kon het allemaal nog erger want ondanks dat ik nog amper kon lopen door de vermoeidheid door CVS/ME, mijn concentratie nu echt tot een 0-punt was gezakt voor zover dat nog erger kon en ik het gevoel had dat mijn brein een grijze massa was geworden die enkel mijn organen nog liet werken om niet dood neer te vallen, kreeg ik vanaf toen een operatie om mijn beenlengteverschil te herstellen. Dit beenlengteverschil was opgetreden door de breuk. Daarnaast waren in Australië de schroeven gebroken waardoor er nog ruim een halve cm extra verkorting optrad. Iets wat mijn artsen trouwens hadden gezworen wat niet zou kunnen gebeuren. Hoe hard ik ook zou springen of doen, de schroeven zouden nooit breken! Nou ja, dat kennen ze mij nog niet, kan je ook denken. Als er iemand is die altijd de grens opzoekt en het liefst daar nog overheen gaat dan ben ik het wel. Hoe dan ook, dit werd het begin van 3 jaar drama waarin ik in totaal 8 zware operaties moest ondergaan. Je snapt het al, de extreme vermoeidheid die mijn leven al had overgenomen werd nu nog erger.

Ik ben niet iemand die bij de pakken neer gaat zitten. Dus ondanks alles wilde ik in beweging blijven en startte ik een studie SPH (sociaal pedagogische hulpverlening). Hoe ik het deed weet ik niet, want van een echt menselijk bestaan was geen sprake meer, daar ik letterlijk een opgedroogde zombie was die al die maanden op zijn krukken door de school manoeuvreerde. Toch haalde ik goede cijfers en schreef ik goede scripties en verslagen. Soms lijkt het wel alsof er een soort ‘oerdrive’ in mij loskomt wanneer ik het zwaar heb. Alsof het dan pas echt een uitdaging wordt. Dat is dan misschien weer mijn AD(H)D kant wat ik toch eigenlijk wel een hele mooie eigenschap vind.

Helaas moest ik na 3/4 jaar noodgedwongen wel stoppen met deze studie. Tja, als je op een gegeven moment neervalt en shakend op de grond ligt en elke dag het gevoel hebt dat je elk moment van de dag het loodje kan leggen dan krap je je toch wel even achter de oren of je zo wel door moet gaan.

Achteraf gezien snap ik nu ook waarom mijn been niet gelijk wilde herstellen van de 1ste beenverlenging operatie. Een lichaam met CVS/ME staat in een continue chronische stress-stand. Dat betekent dat het sympathische zenuwstelsel 24/7 staat geactiveerd. In die staat heelt je lichaam niet en maak je enkel adrenaline aan. Je bent klaar om te vechten of vluchten maar dit brandt natuurlijk volledig alle reserves die je in je hebt op. Wanneer je systeem tot rust komt en je parasympathische zenuwstelsel wordt geactiveerd kan je lichaam zich helen. Tja, dat zijn helaas allemaal zaken waar ik later achterkwam en waar ze in het ziekenhuis geen boodschap aan hebben. Ik had ze nog zo vaak gevraagd: “Dokter, is het wel verstandig om deze beenverlenging nu te doen aangezien ik mij zo extreem moe voel elke dag?” Het antwoord was elke keer dat dat geen probleem kon zijn.

 

Een reis naar bewustwording, heling en herstel

Gelukkig ben ik inmiddels erg goed herstellende van alle klachten en is mijn energielevel inmiddels vrijwel normaal (juni 2015 moment van schrijven). Dit resulteerde er ook in dat mijn bovenbeen eindelijk aan elkaar ging groeien. Inmiddels is mijn dijbeenbot alweer een jaar echt goed aangegroeid en kan ik geregeld longboarden. Snowboarden heb ik ook weer een keer gedaan. Zolang ik niet teveel inspanning lever val ik niet terug in vermoeidheid en trekt mijn been het goed.

Zoals je nu begrijpt kon deze heling ook enkel plaatsvinden doordat ik mijn lichaam terugbracht in rust waarover je hieronder meer leest. Op het gebied van mijn CVS/ME gaat het nu erg goed mits ik niet terugval in oude patronen. Ik heb geregeld tijd voor mijzelf nodig en moet gewoon niet koste wat kost proberen te leven zoals anderen dat doen. Zo ben ik gewoon niet en dat vind ik eigenlijk maar mooi ook. Als ik bij mijzelf blijf en mijn dieet aanhoudt gaat het goed! Dat geldt trouwens ook voor andere klachten die ik altijd had door mijn ADD en HSP zoals overprikkeling, onhelderheid, mist in het hoofd, concentratieproblemen en onrust. Mensen hebben vaak echt geen idee wat voeding met je doet. Daarnaast had ik ook een tijdje veel baat bij het natuurlijke supplement lto3. Inmiddels slikken steeds meer mensen met ADD en ADHD dit. Ik zelf wil het toch het liefst doen zonder iets te slikken en richt mij daarom voornamelijk op meditatieoefeningen, NLP en voeding. Lto3 is daarnaast ook best prijzig, maar mocht je het kunnen betalen dan kan ik het zeker aanraden eens te proberen. Hier heb ik er een volledige pagina met informatie over geschreven.

Om te kunnen herstellen moest ik wel heel veel leren over mijzelf. Daarom ben ik zo een beetje bij alle therapeuten, coaches maar ook alternatief genezers geweest die je je maar kunt bedenken. En ja, dit heeft mij bakken met geld gekost! Ik denk dat ik er inmiddels wel een hele mooie auto van had kunnen kopen.

Van de alternatief genezers was een hoop helaas kwakzalverij en eerlijk gezegd gewoon zakkenvullerij, waar ik niets mee opschoot. Maar ja, ik wilde koste wat kost van die CVS/ME afkomen en voelde me radeloos. Er waren dagen dat ik enkel één keer de trap op en af kon waarna ik de rest van de dag, of meerdere dagen, moest bijkomen. 5 minuten een vriend zien resulteerde ook in 3 dagen rust op bed. Maar dankzij het blijven doorzoeken naar de juiste hulp en mij niet te focussen op alle negatieve berichten, ben ik steeds bewuster geworden en heb ik enorm veel waardevolle kennis opgedaan. Deze gaven mij hele goede nieuwe inzichten wat er voor zorgde dat ik steeds verder herstelde van de CVS/ME. Ook de klachten bij ADD en HSP werden steeds beter. De onderwerpen waar ik mij mee bezighield en nog steeds mee bezighoud zijn voeding, meditatie, alternatieve geneeskunde, epigenetica, natuurlijke supplementen, NLP, mindfullness etc. Nu zie ik mijn ADD en HSP eigenlijk eerder als een kracht en kan ik er veel beter mee leven. Ik vraag me ook af of deze labels in intentie wel stoornissen zijn.

 

ADD en ADHD een stoornis?

Naar mijn mening wordt de negatieve kant van ADD en ADHD teveel benadrukt. We zijn teveel bezig met het zien van ADD en ADHD als een stoornis. In mijn ogen geldt dit eigenlijk voor vrijwel alle labels die mensen tegenwoordig krijgen. Ergens snap ik dit wel. Dit komt natuurlijk omdat het eerder een last lijkt dan een kracht in onze huidige maatschappij. Want ja, ook ik had er veel last van en kreeg er zelfs CVS/ME door. Het is zelfs zo gebleken dat 70% van de mensen die op volwassen leeftijd de diagnose krijgt, er inmiddels ook andere problemen bij heeft gekregen. Veel bekende externe psychische stoornissen bij ADD en ADHD zijn depressie, dwangstoornissen (OCS), angststoornissen, persoonlijkheidsstoornissen, burn-out en ga zo maar door. Dit komt trouwens ook vaak bij HSP voor.

Maar vergeet dit niet. Wetenschappers twisten er nog altijd over of zaken als ADD en ADHD wel echt als stoornissen te benoemen zijn. Tuurlijk, de farmaceuten doen dit, maar die verdienen er dan ook miljarden aan. Maar bedenk je wel dat er niets te meten is. Geen bloedtest, geen rontgenfoto, niks. Ja er blijkt soms dat er andere hersenactiviteit speelt. Maar die blijkt ook voor te komen bij mensen die helemaal geen klachten ervaren. Dit werd mij nog verteld toen ik 10 neurofeedback behandelingen onderging. Dit kan dan ook geen doorslag geven en uiteindelijk komt het erop neer dat al deze labels enkel vast te stellen zijn aan de hand van bepaalde kenmerken die iemand ervaart. Maar je kunt je ook afvragen waarom dit gedrag tot uiting komt. Hierbij spelen vaak uiteenlopende externe factoren een rol. Factoren die de balans tussen het menselijk lichaam en de geest verstoren. Overigens had ik toendertijd weinig baat bij de neurofeedback.

Begrijp me goed, ik wil helemaal niets bagatelliseren. Ik heb zelf ondervonden hoe zwaar het leven kan zijn en hoe je dag in dag uit geconfronteerd wordt met je klachten. Mijn halve leven bestond uit ‘overleven’ en dat doe ik in feite nog steeds. Ik was ook wanhopig en opzoek naar die ene magische pil die al mijn klachten kon laten verdwijnen. Maar zo werkt het gewoon niet. Ik heb zelfs nog een tijdje Ritalin en Concerta geprobeerd maar dit was voor mij een ‘no go’! Afvallen, hartkloppingen, angsten en ga zo maar door. Nee, voor mij was duidelijk dat medicatie niet de weg was voor mij.

 

De ‘robot-modus’

Dat het vandaag de dag erg lastig is om nog op een enigszins normale en prettige manier mee te draaien in de maatschappij is wel duidelijk. Daar zijn we het allemaal wel over eens denk ik zo. Dat zien we ook wel door het grote aantal groeiende patiënten bij de psychische gezondheidszorg. Deze draait roodgloeiend en hoeveel medicatie wordt er wel niet geslikt? In Nederland alleen zitten 1 miljoen mensen aan de antidepressiva en honderdduizenden aan de stimulerende middelen zoals Ritalin en Concerta. In Amerika ligt de verhouding nog vele malen hoger. Het is echt schrikbarend hoog geworden! Maar waarom? Nou, de wereld is verdomd snel geworden. Geld, hebzucht en macht spelen de grootste rol. Kun je je voorstellen dat er mensen zijn die op een ander bewustzijn leven die helemaal vastlopen in deze maatschappij? Tegelijkertijd is er niemand die vragen stelt over de waanzin waarin we tegenwoordig leven. Het lijkt wel alsof iedereen in een soort robot-modus is gaan leven en niemand meer weet waar het nu echt om draait in het leven. Is nu echt het enige wat telt werken, werken, werken, druk, druk, druk, geld, geld, geld en de nieuwste spullen kopen?

 

Het begin van ADDkenmerken.net

Op het internet kom ik veel informatie tegen over ADD en ADHD. Helaas vind ik dat deze vaak erg negatief is. Ik heb zelf enorm veel nieuwe informatie opgedaan door o.a. boeken te lezen en te leren van andere therapeuten zoals ik al beschreef. Eén zo’n boek wat echt mijn ogen deed openen is ‘The Davinci Method’ van John Loporto. Ja, geloof me, ik haatte lezen altijd maar Loporto benaderd onze eigenschappen op zo’n mooie manier dat ik het boek in één keer uitlas. Dit is echt een eye opener voor alle mensen met de diagnose ADD, ADHD en aanliggende diagnoses die je gewoon gelezen zou moeten hebben. Naast mijn eigen visie, die ik er altijd op nahield op het gebied van ADD, ADHD en HSP, was dit boek voor mij één van de grootste inspiratiebronnen om eind 2011 te beginnen met de website ADD kenmerken.

Meer over Loporto’s inspirerende boek ‘The Davinci Method’ vind je hier. Je ziet daar ook zijn super inspirerende filmpje waarin hij zijn boodschap deelt als introductie van zijn boek.

 

ADD, ADHD en andere labels vanuit een positieve kant bekeken

Helaas is het zo wanneer je in Google ‘ADD’ of ‘ADHD’ invult, of welk hedendaags label dan ook, je vrijwel alleen maar websites vindt die uitgaan van stoornissen. Hele websites staan er vol mee en forums staan volgeschreven met mensen die elkaar alleen maar de put inpraten en via klagen steun proberen te vinden wat uiteindelijk natuurlijk averechts werkt. Allemaal op zoek naar die ene allesomvattende superpil die het leven perfect gaat maken. Allemaal tijd die je had kunnen besteden aan jezelf.

Dat is dus niet mijn bedoeling van deze website. Ik benader al deze labels niet als een stoornis. Ik zie het als een lichaam dat uit balans raakt en dat begint al in de kinderjaren. Ook voeding speelt hier vaak een rol bij. Ik richt mij graag op alles wat ons helpt weer in balans te komen zodat je minder klachten ervaart en met plezier en geluk in het leven kan staan. Daarnaast kijk ik liever naar de mogelijkheden en positieve eigenschappen die vaak schuil gaan achter de negatieve aspecten van deze labels.

Denk bijvoorbeeld aan mooie, krachtige eigenschappen die we bezitten zoals je hoge bewustzijn, je sterke intuïtie, je drive naar uitdaging en sensatie, je dagen dat je voor 300% presteert, je hyperfocus, je creativiteit, je waanzinnige vermogen om met oplossingen voor problemen te komen, je avontuurlijkheid, je humor, je passie en ga zo maar door. Sterke eigenschappen bezitten we volop hoor! Kijk anders ook eens naar deze 10 mooie voordelen van ADD en ADHD.

Wist je dat een groot deel van alle beroemdheden zoals, filmsterren, rocksterren, kunstenaars, uitvinders, dansers, artiesten, entrepreneurs en groot leiders de diagnose ADD of ADHD hebben of zich voor een zeer groot deel in de kenmerken kunnen vinden? Kijk maar eens deze interessante filmpjes over beroemdheden met ADD en ADHD. Dat geeft wel aan in hoeverre deze mensen een bepaald hoger bewustzijn hebben en hoeveel hier mee te bereiken is. Deze mensen hebben een passie nodig waarin ze hun energie, creativiteit en andere bijzondere krachten tot uiting kunnen brengen. Pas dan kunnen ze echt leven vanuit wie ze werkelijk zijn en dat zie je dan ook bij hun!

 

Leven vanuit je passie en ware ‘IK’

Wanneer jij weer in balans komt, zelfverzekerd bent en die spirit in jezelf voelt en je passie en creativiteit kunt uiten, kun je een persoon zijn die voor de ‘normale’ mens erg inspirerend is. Een persoon met een nauwe verbintenis met het leven, een rijkelijk gevoelsleven, hoog bewustzijn, vol creativiteit, een ruim denkende geest, een sociaal wezen, betrouwbaar, humoristisch en met een zeer goede intuïtie. De rollen van je anders voelen zullen zich dan omdraaien. De ‘schaapjes’ zoals ze vaak worden genoemd zullen je dan als kracht zien waar ze maar wat graag van leren. Maar loop je steeds vast en denk je vaak negatief over jezelf dan wordt je steeds negatiever beladen en vermoeider en blijven de bovenstaande mooie eigenschappen veelal op de achtergrond. Vaak resulteert dit op de lange termijn in secundaire psychische klachten, later zelfs burn-out of zelfs cvs/me zoals bij mij het geval was.

Er zijn verschillende manieren om weer dichter bij jezelf te komen en beter om te leren gaan met ADD, ADHD en HSP in het dagelijks leven. Bekijk bijvoorbeeld eens de onderstaande link:

> 9 waardevolle tips voor je leven met ADD, ADHD en HSP

Naast alle informatie, inspiratie en tips en adviezen kun je ook eens in het overzicht van zelfhulpboeken of producten kijken. Doe vooral niet alles tegelijk en laat het gewoon bezinken.

 

Het doel van ADDkenmerken.net

Voor velen resulteert ADD, ADHD en HSP helaas in een leven vol problemen, tegenslagen, vastlopen, overprikkeld worden, burn-out, angst, depressiviteit en ga zo maar door. Middels alle informatie, tips en adviezen geef ik je handvatten om sterker te staan met je ADD, ADHD en HSP en vanuit je ware ‘ik’ te leven. Ik deel met jou alle kennis die ik heb. De kennis die jou als ADD’er, ADHD’er en HSP’er een positieve draai aan je leven kan geven. Ik deel daarbij alle informatie die ik van coaches, therapeuten, alternatief genezers en uit boeken en documentaires heb geleerd, mijn eigen intuïtie en ervaringen en wat ik zoal zelf allemaal gedaan heb in mijn reis naar heling en ‘understanding’. Ook probeer ik jou en anderen te inspireren om vooral naar de mooie en sterke kanten van ADD,  ADHD en hoog sensitiviteit te kijken.

 

Gratis nieuwsbrief

Wanneer je graag regelmatig een leuke positieve e-mail wilt ontvangen met handige tips voor je leven met ADD, ADHD en HSP kun je je met je e-mailadres en voornaam gratis aanmelden voor de ADD, ADHD, HSP – Sta in je kracht nieuwsbrief. Na je aanmelding ontvang je direct 2 aardigheidjes die je al een beetje kunnen helpen om in balans te komen (op gebied van meditatie en voeding). Het is een begin.

Ik zou zeggen, kom regelmatig eens terug op de website voor de nodige positieve energie, inspirerende filmpjes, herkenbare levensverhalen van ‘lotgenoten’ en de vele tips en adviezen om sterk te staan met je ADD, ADHD en HSP.

Vergeet ook niet even de Facebook fanpage te liken. Je blijft dan o.a. op de hoogte van de laatste toegevoegde artikelen en ontwikkelingen op de website!

Heel veel lees- en herkenningsplezier op ADDkenmerken.net

Groet, Jochem!

Meer over mijn identiteit...

Je vraagt je misschien af wie Jochem dan is. Dat snap ik heel goed! Er zijn een aantal redenen waarom ik niet mijn volledige identiteit blootgeef die ik hieronder zal toelichten.

  • Ten eerste is het zo dat ik in het verleden heb gezien dat niet iedereen altijd even gecharmeerd is wanneer je een visie deelt die niet volledig overeen komt met de reguliere gezondheidszorg. Ook zijn er mensen die het niet kunnen hebben wanneer je anders denkt dan zijzelf. Sommigen reageren hier erg fel op en soms worden er zelfs bedreigingen geuit. Op Facebook zie ik dit al doorlopend gebeuren. Ik heb dit ook bij verschillende websites zien gebeuren die juist positieve signalen de wereld in wilde sturen. Zo zag ik bijvoorbeeld een paar jaar geleden een meisje keer op keer bedreigd worden via haar positieve website over CVS/ME. Hierdoor veranderde ze haar identiteit op de website en later heeft ze haar website zelfs van internet gehaald omdat het haar te veel werd.
  • Ten tweede kan alle informatie die ik over mijzelf blootgeef, nare gevolgen hebben in een later stadium van mijn leven. Om te voorkomen dat mijn persoonlijke informatie tegen mij gebruikt gaat worden houd ik mijn identiteit op ‘Jochem’. Ik hoop dat je hier begrip voor hebt en je kunt inleven in mijn situatie.

 


Meer interessante artikelen:

46 gedachten over “Over mij en ADDkenmerken.net

  1. mama anoniem

    Beste Jochem,
    Jemig heel herkenbaar dit… het voelt als thuiskomen..
    Ik ben inmiddels heel wat psychiators, , medicatie en begleiding verder en net thuis van me laatste opname.

    Ik ben sinds ik me kan heugen angstig ( extreem onzeker ) , altijd moe, zenuwachtig, onrustig en sprak& dacht anders over het leven dan me leeftijdsgenootjes en vaak wat mensenschuw. Vaak ook erg geboeid in dieren en de taal die ze spreken zonder te praten. Ik voelde me dom op school maar verbloemde dat met uiterlijk en populair zijn… Ik denk dat dat een overlevingsmechanisme was. Op me 14e was ik zo eigenwijs losgeslagen en totaal niet bewust van het feit dat ik geholpen moest worden dat ik alcohol ging misbruiken om te functioneren. de eerste ritalin heb ik toen leren kennen en ik wist niet wat me overkwam… Ik wist meteen dat de rust die het me bracht verslavend was. Speed werkte ook rustgevend. Mensen dachten dat het goed met me ging, maar helaas functioneerde ik alleen nog op drugs en drank. Ik woog bijna niks meer en raakte zwanger van mijn eerste kindje. Ik moest wel stoppen en nuchter door het leven.. Mijn zoontje raakte met 2,5 maand in het ziekenhuis. een traumatische gebeurtenis meegemaakt waar ik soms nog van denk wakker te moeten worden.. Ik raakte in die periode weer zwanger en nadat me dochter is geboren zakte ik echt in mekaar.. dit was echt overleven elke dag weer.. Ik wist dat de dag eraan zou komen dat ik de telefoon zou pakken en een dierbaar zou zeggen de kids please over te nemen want ik moest echt gauw hulp hebben want was geen goede moeder en niet in staat voor de kinderen te zorgen. eenmaal ondergebracht moest ik zo snel mogelijk aan mezelf gaan werken en redden wat er nog te redden viel. Veel hulp gezocht maar helaas heb door de jaren heen geleerd altijd beter over te komen dan het werkelijk gaat.. Ik kreeg geen hulp want ik was nog niet erg genoeg.. Dit keer mocht de hele wereld het weten dat ik niet meer kon functioneren zonder drugs, alchol en medicatie. ik wou zo graag hulp maar helaas.. september 2016 heb ik gebeld en eind februarie in het ziekenhuisbeland door een bewuste overdosis poging mezelf van het leven te beroven.. Nu achteraf ben ik blij dat ik er nog ben en meteen een opname kreeg van 7 weken diagnostiek. Ze hebben me flink onder het vegrootglas gezet en de uitslag heb ik zo goed als binnen. ptss, borderline, hoog sensitief, en een vorm van add of adhd en gelukkig optijd bij een beginnende eetstoornis. Ik ben er in zoverre blij mee dat ik eindelijk erover begin te praten alsof het bij mij hoort.. Op het moment probeer ik de kinderen om het weekend een paar dagen te zien en weer moeder te zijn zoals het hoort. Helaas tot nu toe elke keer door overputting en overprikkeling een time out genomen waardoor ik mezelf en de kinderen moest telleurstellen door vroegtijdig weer een eind eraan te breien. Ik merk gewoon dat ik nog steeds niet kan genieten en na het beginnen van de dag binnen mum van tijd aan het overdenken ben, rondloop als een kip zonder kop, overal aan begin maar niks afmaak, energieloos, niet kunnen eten door spanning rond de maag of enorme vreetkicken heb. depressieve dagen die ik nu gelukkig beter begrijp dan ooit ervoor. Ik begin weer later op te staan om niet te hele dag te hoeven meemaken aangezien dit mij gewoon echt te lang duurt. Ik kijk hele dagen onbewust op de klok.. waar wil ik toch zo snel heen en waarom ? Nu ben ik van de week behoorlijk geschrokken van het nieuws over ritalin. Ik ken ook de andere kant van deze troep. Nu heb ik al vaker gehoord over lt03 en voor kort bij winkels geprobeert te krijgen maar helaas kennen ze het nergens. Ik geloof normaal niet in natuurlijke producten met ook echt effect. Ik heb me zojuist een potje besteld en lees ook hele goeie reacties over het gebruik. Ik ben best wel wanhopig op zoek na een bepaalde rust in het dagelijks leven en knok er hard voor… Hopelijk mag het dan ook echt zo zijn dat dit het leven iets minder zwaar maakt voor mensen met hsp – add – adhd… Ik hoop echt dat mensen met hsp wat meer hun kracht eruit gaan halen ipv valkuien gaan ontwikkelen. Deze site is echt een zetje in de goeie richting voor heel veel mensen geloof ik… Bedankt.

    Groet,
    Anoniem

  2. Yan

    Beste Jochem,

    Met tranen in mijn ogen en vol herkenning lees is je verhaal. Ik ben soms ten einde raad. Bewust leven, adrenaline rush zoeken en zelfmedicatie zijn mijn methoden. Het lukt me nooit iets, wat dan ook, lang vol te houden. Het ene moment raak ik gefrustreerd, het volgende depressief. Gekmakend! Waar kan ik het best beginnen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *