Auras zien met pdd-nos

Vergelijkbare berichten

Geef een antwoord

Your email address will not be published. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

four × four =

2 reacties

  1. Zo wat een herkenning! Een collega voelde al iets wat ze niet kon plaatsen bij mij. Misschien is zij ook HSP? Toen ik zei dat ik de PDD NOS diagnose heb sinds mijn 6e (nu 25) begreep ze het…

    Echter ik denk niet dat het PDD NOS is… Ik zal vast wel autisme kenmerken hebben (dat is nu eenmaal met HSP) maar geen PDD NOS. Even wat voorbeelden:

    – Ik ben recht voor zijn raap , zegt wat ze denkt. Zegt ook wat haar dwarszit ook al vindt ze dat super
    lastig
    – Nee zeggen heb ik superveel moeite mee . Als mijn moeder of collega vraagt ?Wil je even dit of dat doen? is het bijna altijd een ja. Ook als ik laag in energie zit , ook als eigenlijk geen tijd heb
    – Als ik een kamer in kom voel ik de sfeer feilloos aan. Het gevoel dat ik benauwd wordt van de energie die er hangt bijv na twee mensen net ruzie hebben gehad.
    – Ik kan heel goed tegen kritiek maar trek het mij persoonlijk aan en pieker heel lang erover ivm schuldgevoel richting de ander
    – Emoties van anderen komen keihard binnen. Ruzies en meningsverschillen heb ik een hekel aan. Trek ze vaak ook persoonlijk aan
    – Als ik teveel werkdruk ervaar ga ik fouten maken. Ik kan mijn hoofd er niet meer bijhouden. Planning loopt dan soms ook helemaal in het 100
    – Ik klap dicht en ben een ja en amen zegger als alles mij te hoog oploopt en ik geen energie heb mij te verdedigen. Als ik mij durf te verdedigen kom ik volgens andere bot over (waarschijnlijk komt dan alle emotie er tegelijk uit)
    – Anderen vind ik belangrijker dan mijzelf , zowel naasten, collega?s als cliënten
    – Ik wil altijd alles perfect doen (en dat gaat niet in de zorg)
    – Schakelen is een dingetje , sommige collega?s merken het aan mij als ik daardoor gestrest raak. Een paar keer schakelen geen probleem maar de hele dienst door heb ik meer moeite mee.
    – Ik hou van mijn werk maar ik leef er ook voor. Er worden grapjes gemaakt en gelachen maar ook serieuze gesprekken. Die gesprekken blijven dan dagenlang, wekenlang , maandenlang hangen bij mij…
    – Ik maak mij vaak (te) lang zorgen om de cliënt of collega.
    – Ik wil 100% zeker weten dat ik alles gedaan heb en ga in mijn hoofd vaak na of dat zo is (ook na werktijd )
    – Ik kan heel goed liegen als het nodig is , een persoon met PDD NOS kan dat totaal niet, zelfs geen leugentje om bestwil
    – Het irriteert mij als een cliënt (met klassiek autisme) op een bepaalde manier reageert en de collega zegt van ?Dat hoor jij te begrijpen aangezien je ook autisme hebt.? Hoe lief bedoelt ook, kwetst het.. Ik kan dan wel helemaal mij gaan lopen verdedigen maar wat voor zin heeft dat?
    – Ik ben erg sociaal, zelfs een echte kwebbelkont (tot irritatie van sommige toe ??)
    – Ik voel het aan als een cliënt niet lekker in zijn vel zit

    Ik ben al op zoek naar iemand die de diagnose HSP kan stellen, officieel. Wel eens een test gedaan met een psychologe en daar kwam het heel duidelijk naar voren maar dat label PDD NOS kom ik helaas nooit meer vanaf ben ik bang…

    Tevens vroeg ik mij af of iemand misschien tips heeft wat dingen te verbeteren.

    Mijn moeder gelooft niet in de HSP diagnose maar HSP in combinatie met PDD NOS bestaat volgens mijn psychologe niet. ?Smijt je PDD NOS diagnose maar in de prullenbak?. zei ze ?? Vriendinnen met HSP herken ik enorm veel bij mijzelf bij?

  2. Beste Jessica,
    Wat een aangrijpend verhaal. Ik denk dat je goud waard bent. Kan zijn in de hulpverlening, omdat je juist mensen ziet zoals ze zijn en niet bang voor ze bent. Ik herken je verhaal goed, maar denk dat er in onze maatschappij maar al te snel etiketjes worden geplakt zodra iemands gedrag van buitenaf niet is, wat sociaal wenselijk wordt geacht. Dat gebeurt veel vaker dan vroeger (ik ben zelf geboren in de jaren zestig). Terwijl het juist meer dan ooit nodig is dat er oog is voor de mens achter de patiënt, wat diegene beleeft, wat diegene heeft meegemaakt. Als dat al te heftig is geweest dan is het logisch dat er heftige reacties zijn. Diezelfde patiënten vervolgens nog heftiger bejegenen zodat ze zich voor de vorm alleen in gedrag kalm houden, houdt een groot risico in. Het is net als met een vulkaan, als er geen ruimte wordt geboden om stoom af te blazen, dan klapt de boel op een gegeven moment uit elkaar, uit zijn of haar vel dus. Ik kan me voorstellen dat juist ervaringsdeskundigen zoals jij heel goed in- en aan kunnen voelen wat iemand die de nodige schade heeft opgelopen in zijn of haar leven, nodig heeft. Het is wel belangrijk dat je dan, naast begrip voor diegene, op een gegeven moment gaat sturen op gedrag. Want begrip zonder gedragsverandering, is hulp van de wal in de sloot … vooral jongens raken hierdoor in de knel. Die hebben fysiek-emotionele steun nodig i.p.v. verbaal-emotionele steun. Dus gewoon lekker gaan ravotten en fysiek bezig zijn en tijdens dit soort activiteiten, reflecteren op wat er in ze omgaat, wat ze uitstralen, hoe ze zich van binnen voelen. Dat is in onze erg verbale cultuur nogal op de achtergrond geraakt… met alle gevolgen van dien!

    Je hebt groot gelijk dat je weg gaat van een werkplek waar je niet gehoord wordt. Dat is namelijk vechten tegen de bierkaai, en je zult er niet verder komen. Ik wens je veel sterkte, succes en geluk bij het vinden van nieuw werk. Blijf je eigen innerlijke kompas volgen en dat wat goed voor jou voelt! Je weet en ziet heel veel, laat je niet van de wijs brengen door andermans wegen, jouw weg is de jouwe ;-)